Ibu Nabi bernama Aminah lalu dirawat Ummu Aiman
Imam Muslim : 3319حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الْقَيْسِيُّ كُلُّهُمْ عَنْ الْمُعْتَمِرِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا وَقَالَ حَامِدٌ وَابْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَنَّ الرَّجُلَ كَانَ يَجْعَلُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّخَلَاتِ مِنْ أَرْضِهِ حَتَّى فُتِحَتْ عَلَيْهِ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ يَرُدُّ عَلَيْهِ مَا كَانَ أَعْطَاهُ قَالَ أَنَسٌ وَإِنَّ أَهْلِي أَمَرُونِي أَنْ آتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ مَا كَانَ أَهْلُهُ أَعْطَوْهُ أَوْ بَعْضَهُ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَعْطَاهُ أُمَّ أَيْمَنَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِيهِنَّ فَجَاءَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَجَعَلَتْ الثَّوْبَ فِي عُنُقِي وَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا نُعْطِيكَاهُنَّ وَقَدْ أَعْطَانِيهِنَّ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُمَّ أَيْمَنَ اتْرُكِيهِ وَلَكِ كَذَا وَكَذَا وَتَقُولُ كَلَّا وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَجَعَلَ يَقُولُ كَذَا حَتَّى أَعْطَاهَا عَشْرَةَ أَمْثَالِهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرَةِ أَمْثَالِهِ
G’ha dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah], [Hamid bin Umar Al Bakrawi] e [Muhammad bin Abdul A’la Al Qaisi] tüt de [Al Mutamir] menter el lafadz de Ibn Abu Syaibah g’ha dit [Mu’tamir bin Sulaiman At Taimi] de [sò pà] che de [sò pà] Abdul A’la l’ha dit; “Che un òmm una volta g’ha dà part del sò datt al Profeta, fin quand g’ha conquistà Bani Quraidlah e Bani Nadlir. Dopu la conquista, g’ha dà indré part del datt a l’òmm”. Anas l’ha dit; “Infatt, la me famiglia la m’ha dit de ndà dal Profeta per dumandà chel che g’haveva dà indrée, cioè un terren de giardin, anca se el Profeta g’haveva dà a Umm Aiman. Poeu son nà al Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam e lü m’ha dà indrè, a l’impruvis Umm Aiman l’è vegnuda e l’ha mettuu el sò sjal in del còll e l’ha dit; “Per Allah, te la darem minga, perché lü m’ha dada”. Donca el Profeta l’ha dit: “O Umm Aiman, che el ciappa ancamò, e per ti quest e quest”. Ma lü el diseva ancamò; “Assolutament no, da quel che g’ha nissun di olter che Lü...” Umm Aiman l’ha dit ancamò inscì che g’ha dà des volt el regal che Anas vüreva ciapà, o quasi des volt tant.”