Bolehnya bershadaqah atas nama orang tua yang telah meninggal

इमाम मुस्लिम : 2554

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ح و حَدَّثَنَاه قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتْ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ فَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ وَلَوْ خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا خَاتِمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ مَاذَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا فَقَالَ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ فَقَدْ مُلِّكْتَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ هَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي حَازِمٍ وَحَدِيثُ يَعْقُوبَ يُقَارِبُهُ فِي اللَّفْظِ و حَدَّثَنَاه خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الدَّرَاوَرْدِيِّ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ زَائِدَةَ قَالَ انْطَلِقْ فَقَدْ زَوَّجْتُكَهَا فَعَلِّمْهَا مِنْ الْقُرْآنِ

आणि आम्हाला [कुतायबा बिन सा'द अल-सकाफी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [याकूब, म्हणजेच इब्न अब्दिर्रहमान अल-क़ारी] यांच्याकडून, [अबू हज़ीम] यांच्याकडून, [सहल बिन सा'द] यांच्याकडून कथन केले. आणि दुसऱ्या साखळीद्वारे असेही वर्णन केले गेले आहे: [अब्दुल अजीज बिन अबी हझीम] यांनी आपल्या वडिलांकडून [सहल बिन साद अस-सा'दी] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, त्यांनी म्हटले: एक स्त्री पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे आली आणि म्हणाली: "हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, मी स्वतःला तुमच्या हवाली करण्यासाठी आले आहे." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्या स्त्रीकडे डोक्यापासून पायापर्यंत पाहिले, नंतर आपले डोके खाली केले. जेव्हा तिने पाहिले की त्याने काहीच उत्तर दिले नाही, तेव्हा ती बसली. मग तिच्या सोबतींपैकी एक उठला आणि म्हणाला: "हे अल्लाहचे प्रेषित, जर तुम्हाला तिची गरज नसेल, तर मला तिला देऊन लग्न लावा." त्याने विचारले: "तुझ्याकडे तिच्या हुंड्यासाठी काही आहे का?" त्या माणसाने उत्तर दिले: "नाही, अल्लाहने सांगितले, हे अल्लाहचे प्रेषित." त्याने सांगितले: "तुझ्या कुटुंबाकडे जा; कदाचित तुला (स्त्रीदानासाठी) काही मिळेल." म्हणून तो आपल्या कुटुंबाकडे गेला, परत आला आणि म्हणाला: "अल्लाहची शपथ, मला काहीही मिळाले नाही." मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "काहीतरी मिळवण्याचा प्रयत्न कर, जरी ते फक्त लोखंडी अंगठी असली तरीही." मग तो पुन्हा गेला आणि परत येऊन म्हणाला: "अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाहचे प्रेषित, मला काहीच सापडले नाही, अगदी लोखंडी अंगठीही नाही; मात्र ही माझी लुंगी आहे. -सहल म्हणाला: त्याच्याकडे तो घातलेला लंगोटी वगळता दुसरी कोणतीही लंगोटी नव्हती. - मी त्याला त्याचा अर्धा भाग (स्त्रीदानासाठी) देईन." पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "तू तुझ्या लंगोटीचा काय करशील? जर तू ते घालेलस, ती ते घालू शकणार नाही, आणि जर ती ते घालेल, तर तू ते घालू शकणार नाहीस." मग तो माणूस तिथेच बसून विचार करू लागला; काही वेळ बसल्यानंतर तो उठला. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पाहिले की तो निघून जाणार आहे, तेव्हा त्यांनी त्याला आपल्याकडे बोलावण्याचा आदेश दिला. तो आला तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: "तुला कुरआनचा काही भाग तोंडपाठ आहे का?" त्याने उत्तर दिले: "मला ही सूरा आणि ती सूरा तोंडपाठ आहे" – आणि त्याने त्यांचा उल्लेख केला – आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा विचारले: "तुला ते तोंडपाठ आहेत का?" त्याने उत्तर दिले: "होय." त्याने (पैगंबरने) म्हटले: "ही (स्त्रिया) तुला दिली; मी तुझे निकाह तिच्याशी करून दिला आहे, ज्याचा हुडबा तू ज्या कुरआनाच्या शिक्षणाचा हुडबा दिला आहेस त्या शिक्षणाच्या बदल्यात." ही इब्न अबी हझीम यांची हदीस आहे, आणि याकूब यांची हदीसही आहे, ज्यांचे शब्द जवळजवळ या हदीससारखेच आहेत. आणि ही हदीस आम्हाला [खाल्फ बिन हिशाम] यांनी सांगितली, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद बिन ज़ैद] यांच्याकडून सांगितली. आणि दुसऱ्या साखळीद्वारेही हे सांगितले गेले आहे: [जुहैर बिन हारब] यांनी मला सांगितले, आणि [सुफ्यान बिन उयैनाह] यांनी आम्हाला सांगितले. आणि दुसऱ्या साखळीद्वारेही हे सांगितले गेले आहे: [इशाक बिन इब्राहिम] यांनी आम्हाला [अद-दारावर्दी] यांच्याकडून सांगितले. आणि दुसऱ्या साखळीतून असेही वर्णन आहे: [अबू बक्र बिन अबी शयबा] यांनी आम्हाला सांगितले, [हुसैन बिन अली] यांनी [ज़ैदाह] कडून आम्हाला सांगितले, सर्व [अबू हज़ीम] कडून [सहल बिन सअद] यांच्या हदीसप्रमाणे, ज्यात काहींनी इतरांनी सांगितलेल्या गोष्टींमध्ये भर घातली आहे. तथापि, झा'इदा यांच्या हदीसमध्ये, त्यांनी पैगंबर (स.) यांचे शब्द उद्धृत केले आहेत: "तिच्याकडे जा; मी तुझे तिच्याशी विवाह केले आहेत, त्यामुळे तिला कुरआनमधील एक सूरा शिकवा."