Bolehnya mahar dengan mengajarkan hafalan Al-Qur’an

इमाम तिर्मिधी : 1032

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ قَالَا أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنِّي وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ فَقَامَتْ طَوِيلًا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَوِّجْنِيهَا إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَقَالَ هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ تُصْدِقُهَا فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا إِزَارِي هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِزَارُكَ إِنْ أَعْطَيْتَهَا جَلَسْتَ وَلَا إِزَارَ لَكَ فَالْتَمِسْ شَيْئًا قَالَ مَا أَجِدُ قَالَ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ قَالَ فَالْتَمَسَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا لِسُوَرٍ سَمَّاهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ الشَّافِعِيُّ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَيْءٌ يُصْدِقُهَا فَتَزَوَّجَهَا عَلَى سُورَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ فَالنِّكَاحُ جَائِزٌ وَيُعَلِّمُهَا سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَيَجْعَلُ لَهَا صَدَاقَ مِثْلِهَا وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

आम्हाला [अल-हसन बिन अली अल-खलाल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इशाक बिन इसा] आणि [अब्दुल्ला बिन नाफी अश-शा'इघ] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [मालिक बिन अनस] यांनी [अबू हज़ीम बिन दीनार] यांच्याकडून आणि त्यांनी [सहल बिन साद अस-साइदी] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे एक स्त्री आली आणि म्हणाली: "मी स्वतःला तुझ्यासाठी अर्पण करते." ती तिथे बराच वेळ उभी राहिली. एका माणसाने म्हटले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, जर तुम्हाला स्वतः तिच्याशी विवाह करायचा नसेल, तर मला तिला विवाह करून द्या." त्यांनी विचारले: "तुमच्याकडे तिच्या हुंड्यासाठी काही आहे का?" त्याने उत्तर दिले: "माझ्या पाठीवरचे कपडे वगळता माझ्याकडे काहीच नाही." अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विरोध केला: "जर तुम्ही तुमचे कपडे देऊन टाकले, तर तुमच्याकडे घालण्यासाठी काहीच उरले नाही." काहीतरी दुसरे शोध!" त्याने उत्तर दिले, "माझ्याकडे काहीच नाही." त्यांनी आदेश दिला, "एक लोखंडी अंगठी जरी असली तरी शोध." त्याने शोधले, पण तरीही ती सापडली नाही. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी विचारले, "तुम्हाला कुरआनातील आयत तोंडपाठ आहेत का?" त्याने उत्तर दिले, "होय, ही सूरा आणि ती सूरा." – त्याने काही सूरा पाठ केल्या. अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "मी तुला तिच्याशी विवाह करून देतो, तुझ्या कुरआनच्या आयतांच्या स्मरणशक्तीला तुझ्या महर म्हणून मानून." अबू ईसा म्हणाले: "ही एक हसन सहिह हदीस आहे." इमाम शफीई यांनी या हदीसवर आपले मत आधारित केले. त्यांनी सांगितले: जर त्याच्याकडे दहेज देण्यास काहीच नसेल, तर तो काही कुरआनच्या सूरा देऊन तिच्याशी विवाह करू शकतो. विवाह वैध आहे आणि त्याने तिला कुरआनच्या काही सूरा शिकवणे आवश्यक आहे. काही विद्वानांचे मत आहे: विवाह वैध आहे आणि त्याने त्यानुसार दहेज भरणे आवश्यक आहे. हे कुफाह येथील लोक, अहमद आणि इशाक यांचे मत आहे.