حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنِي ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ يُخْبِرَانِ خَبَرًا مِنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عُمْرَةِ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَانَ فِيمَا أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْهُمَا أَنَّهُ لَمَّا كَاتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُهَيْلَ بْنَ عَمْرٍو يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى قَضِيَّةِ الْمُدَّةِ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو أَنَّهُ قَالَ لَا يَأْتِيكَ مِنَّا أَحَدٌ وَإِنْ كَانَ عَلَى دِينِكَ إِلَّا رَدَدْتَهُ إِلَيْنَا وَخَلَّيْتَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ وَأَبَى سُهَيْلٌ أَنْ يُقَاضِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا عَلَى ذَلِكَ فَكَرِهَ الْمُؤْمِنُونَ ذَلِكَ وَامَّعَضُوا فَتَكَلَّمُوا فِيهِ فَلَمَّا أَبَى سُهَيْلٌ أَنْ يُقَاضِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا عَلَى ذَلِكَ كَاتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا جَنْدَلِ بْنَ سُهَيْلٍ يَوْمَئِذٍ إِلَى أَبِيهِ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَلَمْ يَأْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدٌ مِنْ الرِّجَالِ إِلَّا رَدَّهُ فِي تِلْكَ الْمُدَّةِ وَإِنْ كَانَ مُسْلِمًا وَجَاءَتْ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَكَانَتْ أُمُّ كُلْثُومٍ بِنْتُ عُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ مِمَّنْ خَرَجَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ عَاتِقٌ فَجَاءَ أَهْلُهَا يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْجِعَهَا إِلَيْهِمْ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي الْمُؤْمِنَاتِ مَا أَنْزَلَ

[Ishaq]-ek esan dit [Ya'qub]-ek esan dit [Ibn Shihaben iloba]-ek [bere osabak] esan dit [Urwah bin Az Zubair]-ek esan dit [Marwan bin Al Hakam] eta [Miswar bin Makhramah]-ek entzun zituela Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en, gertakariaren berri eman zutela Hudaibiyyah-en kariaz 'Umrah egiten ari zela. Eta Suhail bin 'Amr-ek jarritako baldintzen artean hau zegoen: 'Inor ez da zuengana etortzen, zuen erlijiokoa izan arren, baina itzuli egin behar diguzue'. -Esan zuen-; 'Etxea bisitatzeko askatasuna ematen diguzuen baldintzarekin'. Baina Suhail-ek ez zuen Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, ezarritakoa bete nahi izan, proposatu zuena izan ezik. Beraz, sinestunek ez zuten baldintza bidegabe hau gustuko izan eta haserretu egin ziren. Gaia eztabaidatzen jarraitu zuten. Suhailek Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek proposatutako baldintzak betetzeari uko egiten zionean, berak proposatutakoa izan ezik, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek onartu zuen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Abu Jandal bin Suhail-ek bere aitari, Suhail bin 'Amru-ri itzuli zion orduan. Eta gizonen artean inor ez zen Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezulariarengana etorri hitzarmenaren garaian itzuli behar izan ez bazuen ere, musulmana izan arren. Egun batean, mu'minat emakumeak emigratu zuten. Eta sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta emigratu zutenen artean Umm Kulthum bint 'Uqbah bin Abu Mu'aith zegoen, aske bihurtu zen emakume esklaboa. Handik gutxira, bere familia etorri eta Alaren Mezulariari (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) eskatu zioten itzultzeko, harik eta azkenean Ala Ta'alak emigratu zuten emakume musulmanei buruzko bertsoa agerian utzi zuen arte, agerian utzi zen bezala - eta horrek azaltzen du haiek itzultzeko debekua -pent-'.