Sunnah ihram umrah di Dzul Hulaifah dan penandaan hewan hadyu (taqlid & isy'ar) saat keberangkatan ekspedisi Hudaibiyah

Imam Bukhari : 3861

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنِي ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ يُخْبِرَانِ خَبَرًا مِنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عُمْرَةِ الْحُدَيْبِيَةِ فَكَانَ فِيمَا أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْهُمَا أَنَّهُ لَمَّا كَاتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُهَيْلَ بْنَ عَمْرٍو يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى قَضِيَّةِ الْمُدَّةِ وَكَانَ فِيمَا اشْتَرَطَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو أَنَّهُ قَالَ لَا يَأْتِيكَ مِنَّا أَحَدٌ وَإِنْ كَانَ عَلَى دِينِكَ إِلَّا رَدَدْتَهُ إِلَيْنَا وَخَلَّيْتَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ وَأَبَى سُهَيْلٌ أَنْ يُقَاضِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا عَلَى ذَلِكَ فَكَرِهَ الْمُؤْمِنُونَ ذَلِكَ وَامَّعَضُوا فَتَكَلَّمُوا فِيهِ فَلَمَّا أَبَى سُهَيْلٌ أَنْ يُقَاضِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا عَلَى ذَلِكَ كَاتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا جَنْدَلِ بْنَ سُهَيْلٍ يَوْمَئِذٍ إِلَى أَبِيهِ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَلَمْ يَأْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدٌ مِنْ الرِّجَالِ إِلَّا رَدَّهُ فِي تِلْكَ الْمُدَّةِ وَإِنْ كَانَ مُسْلِمًا وَجَاءَتْ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَكَانَتْ أُمُّ كُلْثُومٍ بِنْتُ عُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ مِمَّنْ خَرَجَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ عَاتِقٌ فَجَاءَ أَهْلُهَا يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْجِعَهَا إِلَيْهِمْ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي الْمُؤْمِنَاتِ مَا أَنْزَلَ

اسحاق مون کي ٻڌايو ته يعقوب مون کي ٻڌايو ته عروه بن الزبير مون کي ٻڌايو ته مون مروان بن الحڪم ۽ مسور بن مخرمہ ٻنهي کي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حديبيه جي موقعي تي عمرو ڪرڻ جي واقعي جي خبر ڏيندي ٻڌو. ۽ سهيل بن عمرو جي پيش ڪيل شرطن مان هڪ اهو هو ته، "اسان مان ڪو به توهان وٽ نه ايندو، جيتوڻيڪ اهو توهان جي مذهب جو هجي، پر توهان کي ان کي اسان ڏانهن واپس آڻڻ گهرجي." هن چيو، "ان شرط تي ته توهان اسان کي بيت الله جي زيارت جي آزادي ڏيو." پر سهيل رسول الله صلي الله عليه وسلم جي شرطن تي عمل ڪرڻ کان انڪار ڪيو سواءِ ان جي جيئن هن پيش ڪيو هو. ايمان وارا هن غير منصفانه شرط تي ناراض ٿيا ۽ معاملي تي بحث ڪندا رهيا. جڏهن سهيل رسول الله صلي الله عليه وسلم جي تجويز ڪيل شرطن کي پورو ڪرڻ کان انڪار ڪيو سواءِ ان جي جيئن هن تجويز ڪيو، رسول الله صلي الله عليه وسلم راضي ٿي ويا، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ابو جندل بن سهيل کي ان وقت سندس پيءُ سهيل بن عمرو ڏانهن واپس ڪري ڇڏيو. ۽ مردن مان ڪو به رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ نه آيو جيستائين ان کي معاهدي جي عرصي دوران واپس نه ڪرڻو پوي، جيتوڻيڪ هو مسلمان هجي. هڪ ڏينهن، مومنه عورتن هجرت ڪئي. ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ هجرت ڪندڙن ۾ ام ڪلثوم بنت عقبه بن ابو معيث به هئي، جيڪا هڪ غلام عورت هئي جيڪا آزاد ٿي چڪي هئي. ٿوري دير کان پوءِ، سندس گهر وارا آيا ۽ رسول الله ﷺ کان عرض ڪيو ته اهو انهن کي واپس ڪيو وڃي، جيستائين آخرڪار الله تعاليٰ مسلمان عورتن بابت آيت نازل ڪئي جيڪي هجرت ڪري ويون جيئن نازل ٿي هئي - جيڪا انهن کي "توبه" واپس ڪرڻ جي منع جي وضاحت ڪري ٿي.