حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ أَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ فِيهِ فَمَرَّ بِي أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَاتَّبَعْتُهُ وَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَاسْتَأْذَنْتُ فَأَذِنَ لِي فَوَجَدَ قَدَحًا مِنْ لَبَنٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ لَكُمْ قِيلَ أَهْدَاهُ لَنَا فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ فَقَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ وَهُمْ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ فَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ مَا هَذَا الْقَدَحُ بَيْنَ أَهْلِ الصُّفَّةِ وَأَنَا رَسُولُهُ إِلَيْهِمْ فَسَيَأْمُرُنِي أَنْ أُدِيرَهُ عَلَيْهِمْ فَمَا عَسَى أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ وَقَدْ كُنْتُ أَرْجُو أَنْ أُصِيبَ مِنْهُ مَا يُغْنِينِي وَلَمْ يَكُنْ بُدٌّ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ فَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ خُذْ الْقَدَحَ وَأَعْطِهِمْ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُنَاوِلُهُ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّهُ فَأُنَاوِلُهُ الْآخَرَ حَتَّى انْتَهَيْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوَى الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ ثُمَّ قَالَ اشْرَبْ فَلَمْ أَزَلْ أَشْرَبُ وَيَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى ثُمَّ شَرِبَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

[Hannadek] esan digu [Yunus bin Bukairrek] esan digu [Umar bin Dharrrek] esan digula [Mujahid-ek] [Abu Hurairah-ek] esan duela: Ahlush Suffah musulmanen gonbidatuak dira, ez dute beren familiak eta ondasunak jartzeko lekurik. Alaren izenean, Haren izenean, Haren izenean ez dago jainkorik, lurrean eserita nengoela gorputza makurtu egiten nuen gosearen ondorioz eta harri bat lotu nion sabelean. Egun batean, bidaiatzen zuten bide batean eserita nengoen. Abu Bakr nire ondotik pasa zen, Alaren liburuko bertso bati buruz galdetu nion, ez nion galdetu betetzeko izan ezik, pasa zen eta ez zuen erantzun nahi izan, ondoren Umar pasa zen eta Alaren liburuko bertso bati buruz galdetu nion, ez nion galdetu betetzeko izan ezik, pasa zen eta ez zuen erantzun nahi izan, orduan Abu Al Qasim Shallallahu 'alaihi wa Salam pasa zen, irribarre egin zuen ni ikustean, esan zuen: 'Oi Abu Hurairah!' Nik erantzun nion: Bai, Allahren Mezularia. Hark esan zuen: «Zatoz». Joan zen eta gero jarraitu nion, etxean sartu zen eta sartzeko baimena eskatu nion, utzi egin zidan, esne betetako ontzi handi bat aurkitu zuen, galdetu zuen: «Nondik dator zuretzat esne hau?». Esan zion: «Norbaitek oparitu digu». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek esan zuen: «Abu Hurairah!». Nik erantzun nion: Ados. Hark esan zuen: «Zoaz ahlush shufah-era, deitu iezaiezu, musulmanen gonbidatuak dira, ez dute lekurik beren familia eta ondasunak jartzeko». Limosna iristen zenean, bidali egiten zien eta ez zuen batere erabili. Opari bat zegoenean, bidali egiten zien eta jan eta berarekin eraman zituen. Honek kezkatu ninduen, beraz, esan nuen: Zer da ontzi hau ahlush shufah-erako, ni haientzat bere mezularia naizen bitartean, banatzeko aginduko dit, zorionez pixka bat edango du eta nik ere pixka bat edatea espero dut dastatzeko, baina Ala eta Bere Mezularia obeditu behar diet. Haiengana joan eta deitu nituen, harekin topo egin zutenean, eseri ziren eta esan zuen: 'Abu Hurairah, hartu ontzia eta eman iezaiezu'. Ontzi bat hartu nuen gero norbaitentzat hartu nuen, edan zuen ase arte eta gero itzuli egin zuen, ondoren beste batentzat hartu nuen Ala-ren Mezulariaren txanda iritsi zen arte, denak ase zeuden bitartean, ondoren Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek ontzia hartu eta eskuan jarri zuen, burua altxatu eta esan zuen: 'Abu Hurairah, edan'. Edan nuen eta gero esan zuen: 'Edan'. Edaten jarraitu nuen, esan zuen: 'Edan', esan nuen arte: Egiarekin bidali zaituenaren izenean, ezin dut gehiago jasan. Gero ontzia hartu, Ala goraipatu zuen, Namba Ala esan zuen eta gero edan egin zuen. Abu Isak esan zuen: Hadith hau benetakoa da.