Kebijakan pengikatan hati (ta'alufal qulub) dalam pembagian ghanimah bagi kaum Quraisy yang baru meninggalkan kebiasaan Jahiliyah
Imam Bukhari : 3985
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَلَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَسَمَ فِي النَّاسِ فِي الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَكَأَنَّهُمْ وَجَدُوا إِذْ لَمْ يُصِبْهُمْ مَا أَصَابَ النَّاسَ فَخَطَبَهُمْ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَمْ أَجِدْكُمْ ضُلَّالًا فَهَدَاكُمْ اللَّهُ بِي وَكُنْتُمْ مُتَفَرِّقِينَ فَأَلَّفَكُمْ اللَّهُ بِي وَعَالَةً فَأَغْنَاكُمْ اللَّهُ بِي كُلَّمَا قَالَ شَيْئًا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمَنُّ قَالَ مَا يَمْنَعُكُمْ أَنْ تُجِيبُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلَّمَا قَالَ شَيْئًا قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمَنُّ قَالَ لَوْ شِئْتُمْ قُلْتُمْ جِئْتَنَا كَذَا وَكَذَا أَتَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالشَّاةِ وَالْبَعِيرِ وَتَذْهَبُونَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رِحَالِكُمْ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَشِعْبًا لَسَلَكْتُ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَشِعْبَهَا الْأَنْصَارُ شِعَارٌ وَالنَّاسُ دِثَارٌ إِنَّكُمْ سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي أُثْرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ
Беҙгә әйтелгән [Муса бин Исмәғил] Беҙгә [Вухаиб] әйтелгән Беҙгә [Әмру бин Яхья] [Ғаббад бин Тәмимдән] [Ғабдуллаһ бин Зәид бин Әшимдән] ул әйтте, ҡасан Аллаһ Тәғәлә Үҙенең рәсүленә саллаллаһу ғәләйһи вәғәйләмде бирҙе. йөрәктәренә әле лә тәрбиә булырға кәрәк булғандар араһында ғәнимәт -дингә килгәндәр-, һәм ул сәхәбәләргә бөтөнләй өлөш бирмәгән ансарҙар. Күрәһең, Ансар дуҫы башҡаларға эләккән өлөштө алмағас, эмоцияға бирелгән. Шулай итеп, Аллаһ Рәсүле телмәр тотто: «Ансарҙар ханымдары һәм әфәнделәре, мин һеҙҙе тәүҙә аҙашыу хәлендә осраттым, ә һуңынан Аллаһы Тәғәлә һеҙгә минең аша тура юл күрһәтте түгелме? Быға тиклем һеҙ бүленгәнһегеҙ ҙә, һуңынан Аллаһ Тәғәлә минең аша яраштырғанһығыҙмы? Ә һеҙ ярлы булдығыҙ, ә һуңынан Аллаһ һеҙҙе минең аша байытты? Пәйғәмбәребеҙ нимәлер әйткән һайын яуап биргәндәр; «Аллаһ һәм Уның рәсүле ышаныслыраҡ». Ул артабан: «Улай булғас, һеҙгә Аллаһ Илсеһен ҡабул итергә ниндәй сәбәптәр ҡамасаулай?» Зәйет әйтте, Рәсүлуллаһ нимәлер әйткән һайын яуап бирҙеләр; — Аллаһ менән Уның рәсүле ышаныслыраҡ! Пәйғәмбәребеҙ: «Зинһар, әйтегеҙ; Һин беҙгә шулай һәм шулай килдең». Кешеләрҙең кәзә, дөйә ташып йөрөүе һеҙгә ҡәнәғәт түгелме, ә һеҙ үҙегеҙҙең ҡунаҡҡа пәйғәмбәрегеҙҙе саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм алып киләһегеҙме? Миғраж булмаһа, мин дә ансар булып китер инем. Кешеләр үҙәнде, битләүҙе кисеп сыҡһа, мин дә ансарҙарҙың үҙәнен, битләүен кисер инем. Ансар - өҫ кейеме - беренсел һәм төп мәғәнәһе, ә башҡа кешеләр - эске кейем генә - икенсел, әһәмиәте кәмерәк - минең үлемемдән һуң һеҙ эгоистик һәм индивидуалистик мөнәсәбәттәргә осраясаҡһығыҙ, шуға күрә мине күлдә осратҡансы сабыр булығыҙ».