Imam Ibnu Majah : 2722
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَتَزَوَّجَ رَبَابُ بْنُ حُذَيْفَةَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَهْمٍ أُمَّ وَائِلٍ بِنْتَ مَعْمَرٍ الْجُمَحِيَّةَ فَوَلَدَتْ لَهُ ثَلَاثَةً فَتُوُفِّيَتْ أُمُّهُمْ فَوَرِثَهَا بَنُوهَا رِبَاعًا وَوَلَاءَ مَوَالِيهَا فَخَرَجَ بِهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى الشَّامِ فَمَاتُوا فِي طَاعُونِ عَمْوَاسٍ فَوَرِثَهُمْ عَمْرُو وَكَانَ عَصَبَتَهُمْ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ جَاءَ بَنُو مَعْمَرٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلَاءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ عُمَرُ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ وَالْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ قَالَ فَقَضَى لَنَا بِهِ وَكَتَبَ لَنَا بِهِ كِتَابًا فِيهِ شَهَادَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَآخَرَ حَتَّى إِذَا اسْتُخْلِفَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ تُوُفِّيَ مَوْلًى لَهَا وَتَرَكَ أَلْفَيْ دِينَارٍ فَبَلَغَنِي أَنَّ ذَلِكَ الْقَضَاءَ قَدْ غُيِّرَ فَخَاصَمُوا إِلَى هِشَامِ بْنِ إِسْمَعِيلَ فَرَفَعَنَا إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَأَتَيْنَاهُ بِكِتَابِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنَّ هَذَا مِنْ الْقَضَاءِ الَّذِي لَا يُشَكُّ فِيهِ وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَمْرَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَلَغَ هَذَا أَنْ يَشُكُّوا فِي هَذَا الْقَضَاءِ فَقَضَى لَنَا فِيهِ فَلَمْ نَزَلْ فِيهِ بَعْدُ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek]; esan digu [Abu Usamah-ek]; esan digu [Husain Al Mua'llim-ek] [Amru bin Syu'aib-ek] [bere aita]-k [bere aitona]-k] esan zuela: 'Rabab bin Hudzaifah bin Sa'id bin Sahm, Wail bint Ma'mar Al Jumahiyah-ren ama, ezkondu zen. Rubabek hiru seme-alaba izan zituen, eta gero ama hil zitzaien. Haien seme-alabak amaren oinordeko bihurtu ziren, etxe eta morroi moduan. Amru bin Ash haiekin joan zen Siriara, baina legenarrez hil ziren Amwas eremuan. Beraz, Amru bihurtu zen haien oinordeko, Amru haien familiakoa zelako. Amru bin Ash itzuli zenean, Bani Ma'mar-ak Umar-engana joan ziren beren arrebaren morroiaren existentziaren aurka protestatzera. [Umarrek] esan zuen: 'Legea ezarri nuen Allah-en Mezulariarengandik (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarekin) entzun nuenaren arabera'. Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) esaten entzun nion: "Seme eta aita batetik lortzen den aberastasuna haien ondorengoentzat da, nor diren ere". Umarrek lege hau ezarri zigun. Umarrek Abdurrahman ibn Auf, Zaid ibn Thabit eta beste batzuen testigantzak zituen dokumentu bat ere idatzi zigun. Abdul Malik ibn Marwan kalifa bihurtu zenean, esklabo bat hil zen. Bi mila dinar utzi zituen atzean. Epaia aldatu zutela entzun nuen. Hisham ibn Ismaili kexatu zitzaizkion, eta gu Abdul Maliki. Umarren idatziarekin joan ginen harengana. Abdul Malikek esan zuen: "Zalantzarik gabeko epaia dela uste dut. Ez dut ikusten Medinako inor epaia hau entzun eta gero zalantzan jartzen duenik. Gero, epaia hau ezarri zigun eta horrela jarraitu zuen ondoren".