Imam Ibnu Majah : 2722

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَتَزَوَّجَ رَبَابُ بْنُ حُذَيْفَةَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَهْمٍ أُمَّ وَائِلٍ بِنْتَ مَعْمَرٍ الْجُمَحِيَّةَ فَوَلَدَتْ لَهُ ثَلَاثَةً فَتُوُفِّيَتْ أُمُّهُمْ فَوَرِثَهَا بَنُوهَا رِبَاعًا وَوَلَاءَ مَوَالِيهَا فَخَرَجَ بِهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى الشَّامِ فَمَاتُوا فِي طَاعُونِ عَمْوَاسٍ فَوَرِثَهُمْ عَمْرُو وَكَانَ عَصَبَتَهُمْ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ جَاءَ بَنُو مَعْمَرٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلَاءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ عُمَرُ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ وَالْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ قَالَ فَقَضَى لَنَا بِهِ وَكَتَبَ لَنَا بِهِ كِتَابًا فِيهِ شَهَادَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَآخَرَ حَتَّى إِذَا اسْتُخْلِفَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ تُوُفِّيَ مَوْلًى لَهَا وَتَرَكَ أَلْفَيْ دِينَارٍ فَبَلَغَنِي أَنَّ ذَلِكَ الْقَضَاءَ قَدْ غُيِّرَ فَخَاصَمُوا إِلَى هِشَامِ بْنِ إِسْمَعِيلَ فَرَفَعَنَا إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَأَتَيْنَاهُ بِكِتَابِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنَّ هَذَا مِنْ الْقَضَاءِ الَّذِي لَا يُشَكُّ فِيهِ وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَمْرَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَلَغَ هَذَا أَنْ يَشُكُّوا فِي هَذَا الْقَضَاءِ فَقَضَى لَنَا فِيهِ فَلَمْ نَزَلْ فِيهِ بَعْدُ

Mae wedi dweud wrthym [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; mae wedi dweud wrthym [Abu Usamah]; mae wedi dweud wrthym [Husain Al Mua'llim] gan [Amru bin Syu'aib] gan [ei dad] gan [ei daid] a ddywedodd; 'Priododd Rabab bin Hudzaifah bin Sa'id bin Sahm, mam Wail bint Ma'mar Al Jumahiyah. Rhoddodd Rubab enedigaeth i dri o blant, yna bu farw eu mam. Daeth eu plant yn etifeddion gan eu mam, ar ffurf tai a gweision. Yna aeth Amru bin Ash allan gyda nhw i Syria, ond buont farw o wahanglwyf yn ardal Amwas. Felly daeth Amru yn etifedd iddynt oherwydd bod Amru yn rhan o'u teulu. Pan ddychwelodd Amru bin Ash, daeth y Bani Ma'mar i brotestio ynghylch bodolaeth gwas eu chwaer i Umar'. Dywedodd [Umar]; Sefydlais y gyfraith yn seiliedig ar yr hyn a glywais gan Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno). Clywais Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn dweud: "Mae'r cyfoeth a geir gan fab a thad ar gyfer eu disgynyddion, pwy bynnag ydynt." Sefydlodd Umar y gyfraith hon i ni. Ysgrifennodd Umar ddogfen i ni hefyd yn cynnwys tystiolaeth Abdurrahman ibn Auf, Zaid ibn Thabit, ac eraill. Pan ddaeth Abdul Malik ibn Marwan yn galiff, bu farw caethwas. Gadawodd ddwy fil o dinarau ar ei ôl. Clywais fod y dyfarniad wedi'i newid. Cwynasant wrth Hisham ibn Ismail, a chwynon ni wrth Abdul Malik. Aethon ni ato gydag ysgrifen Umar. Dywedodd Abdul Malik: "Rwy'n ystyried bod hwn yn ddyfarniad sydd heb amheuaeth. Nid wyf yn gweld unrhyw un o bobl Medina sydd wedi clywed y dyfarniad hwn ac yna'n ei amau. Yna sefydlodd y dyfarniad hwn i ni a pharhaodd fel 'na wedi hynny."