Tata cara shalat tasbih
Imam Ibnu Majah : 1376حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَمِّ أَلَا أَحْبُوكَ أَلَا أَنْفَعُكَ أَلَا أَصِلُكَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَصَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتْ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَك فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلَاثُ مِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ حَتَّى قَالَ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ
Дийцина тхуна [Муса бин Ӏабдуррахьман Абу Ӏиса Аль Масрукъийс] аьлла, дийцина тхуна [Заид Аль Хубаб] аьлла, дийцина [Муса бин Убайдата] аьлла, дийцина соьга [СаӀид бин Абу СаӀид] - хилла лай Абу-Бакран бин Амру бин Абу Хазм аьлла -' из [; РасулуллахӀ шаллаллохӀу ӀалайхӀи васаллама аьлла Ӏаббасе: «ХӀай ден ваша, ас хьайна совгӀат дайта лаьий хьуна, ас хьайна пайданаш дайта лаьий хьуна, ас хьоьца доттагӀалла кхидӀа а дӀадахьа лаьий хьуна?». Цо жоп делира: «Кхеташ ду, хӀай Делан Элча». ' Цо элира: «Диъ ракаӀат ламаз де, хӀора ракаӀатехь ахь деша Фатихьатул китаб - Сурат Аль Фатихьат - цхьа сурат а. Дешна ваьлча, тӀаккха ала; 'СУБХЬАНАЛЛАХӀУ ВАЛ ХАМДУЛИЛЛАХӀ ВА ЛАА ИЛАХӀА ИЛЛА АЛЛАХӀУ ВАЛЛАХУ АКБАР -Славы Аллаху и Хастам бу АллахӀа, Ӏибадат дан хьакъ волу АллахӀ вац, АллахӀ Воккха ву- пхийттара рукуӀ до. ТӀаккха рукуӀе а воьдий, ешар юха а иттозза эр ду. ТӀаккха корта хьала а айбина, юха иттозза ала, тӀаккха сужуде а вахана, юха а иттозза ала, тӀаккха корта хьала а айбина, юха а иттозза ала, тӀаккха сужуд а дина, иттозза ала, тӀаккха корта хьала а айбина, юха иттозза ала, хьалагӀаттале. Уьш тӀетоьхча хӀора ракаӀатехь ворхӀ-пхиъ хуьлу, диъ ракаӀатехь кхо бӀе хуьлу. Хьан къинош гӀум-аренан лам санна делахь, АллахӀа гечдийр ду царна. ' Ӏаббаса элира: «ХӀай Делан Элча, цхьана дийнахь и ала йиш йоцчу нехан хьокъехь хӀун эр дара ахь?» Цо элира: «КӀиранах цкъа де, нагахь санна хьайн таро яцахь, баттахь цкъа де», – аьлла, цо: «ТӀаккха шарахь цкъа де». — .