Tata cara shalat tasbih

Imam Ibnu Majah : 1376

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَمِّ أَلَا أَحْبُوكَ أَلَا أَنْفَعُكَ أَلَا أَصِلُكَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَصَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتْ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَك فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلَاثُ مِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ حَتَّى قَالَ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ

Huet eis [Musa bin 'Abdurrahman Abu Isa Al Masruqi] gesot, huet eis gesot [Zaid Al Hubab] gesot, huet eis gesot [Musa bin 'Ubaidah] gesot, huet mir [Sa'id bin Abu Sa'id] - fréiere Sklav vum Abu Bakr bin Amru bin Hazm - vun [Abu Rafi'] gesot, sot hien; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sot zum Abbas: 'O Monni, géift Dir wëllen, datt ech Iech e Kaddo ginn, géift Dir wëllen, datt ech Iech Virdeeler ginn, géift Dir wëllen, datt ech Är Frëndschaft mat Iech weiderféieren?' Hien huet geäntwert: 'Natierlech, O Messenger vu Gott.' Hien sot: 'Biet véier Rak'at, an all Rak'ah liest Dir de Fatihatul Kitab - Surah Al Fatihah - an eng Surah. Wann Dir fäerdeg sidd ze liesen, da sot; 'SUBHAANALLAHU WAL HAMDULILLAH WA LAA ILAAHA ILLA ALLAHU WALLAHU AKBAR - Éier sief Allah a Luef sief Allah, et gëtt kee Gott, deen ugebetet soll ginn, ausser Allah, Allah ass dee Gréissten - fofzéng Mol ier Dir Iech verbeugt. Da verbeugt Iech a sot d'Liesung nach eng Kéier zéng Mol. Dann hieft Äre Kapp a sot et nach eng Kéier zéng Mol, da setzt Iech néier a sot et nach eng Kéier zéng Mol, dann hieft Äre Kapp a sot et nach eng Kéier zéng Mol, da setzt Iech néier a sot et nach eng Kéier zéng Mol, dann hieft Äre Kapp a sot et nach eng Kéier zéng Mol, ier Dir opstinn. Dëst summéiert sech op fënnefanzwanzeg an all Rak'ah, an dräihonnert a véier Rak'ahs. Wann Är Sënne wéi e Bierg aus Sand sinn, da wäert Allah hinnen verzeien. ' Den Abbas sot: 'O Messenger vu Gott, wat ass mat Leit, déi dat net an engem Dag soen kënnen?' Hie sot: 'Maacht et eemol d'Woch, wann Dir et Iech net leeschte kënnt, da maacht et eemol am Mount,' bis hien sot: 'Dann maacht et eemol am Joer.'