Tata cara shalat tasbih

Imam Ibnu Majah : 1376

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَمِّ أَلَا أَحْبُوكَ أَلَا أَنْفَعُكَ أَلَا أَصِلُكَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَصَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتْ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَك فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلَاثُ مِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ حَتَّى قَالَ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ

Беҙгә һөйләне [Муса бин Абдуррахман Әбү Иса Әл Мәсруҡи] әйтте, һөйләне беҙгә [Зәйет Әл Хөбәб] әйтте, һөйләне [Муса бин Ғөбәйҙә] әйтте, миңә һөйләне [Сәғит бин Әбү Сәғит] - Әбү Бәкер бин Әмру бин Абуның элекке ҡоло] ул әйтте -' [; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәббәскә: «Эй, абзый, һиңә бүләк бирһәм, файҙа биреүемде, һинең менән дуҫлығыңды дауам итеүемде теләрһеңме?» Ул: «Әлбиттә, йә Аллаһ илсеһе!» — Ул әйтте: «Дүрт рәҡәғәт намаҙ уҡы, һәр рәҡәғәттә һин «Фатихәтүл китаб» — «Әл-Фатиха» сүрәһен — һәм бер сүрә уҡы. Уҡып бөткәс, шунан әйтегеҙ; 'СОБХӘНАЛЛАҺУ ВӘЛ ХӘМДУЛИЛЛАХ ВӘ ЛӘӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛА АЛЛАҺУ ВАЛЛАҺУ ӘКБӘР -Дан Аллаһҡа һәм маҡтау Аллаһҡа, Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы Аллаһ юҡ, Аллаһ иң бөйөк- ун биш тапҡыр баш эйеү алдынан. Шунан баш эйеп, уҡыуҙы тағы ун тапҡыр әйтегеҙ. Шунан һуң башыңды күтәреп ун тапҡыр әйт, шунан сәждә ҡылып ун тапҡыр әйт, унан башыңды күтәреп ун тапҡыр әйт, унан сәждә ҡылып ун тапҡыр әйт, унан торор алдынан башыңды күтәреп ун тапҡыр әйт. Быларҙы ҡушып, һәр рәҡәғәттә етмеш биш, дүрт рәҡәғәттә өс йөҙ була. Әгәр ҙә гонаһтарығыҙ ҡом тауы кеүек булһа, Аллаһ Тәғәлә уларҙы ғәфү итер. — Ғәббәс: «Эй, Аллаһ илсеһе, бер көндә лә шулай тип әйтә алмаған кешеләр тураһында нимә әйтергә?» Ул: «Аҙнаһына бер тапҡыр эшләгеҙ, мөмкинлегегеҙ булмаһа, айына бер тапҡыр эшләгеҙ», — тигән, тик ул: «Улайһа, йылына бер тапҡыр эшләгеҙ», — тигән. '