Tata cara shalat tasbih

Imam Ibnu Majah : 1376

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عِيسَى الْمَسْرُوقِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْعَبَّاسِ يَا عَمِّ أَلَا أَحْبُوكَ أَلَا أَنْفَعُكَ أَلَا أَصِلُكَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَصَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا انْقَضَتْ الْقِرَاءَةُ فَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ ثُمَّ ارْكَعْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَك فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ اسْجُدْ فَقُلْهَا عَشْرًا ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَقُلْهَا عَشْرًا قَبْلَ أَنْ تَقُومَ فَتِلْكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَهِيَ ثَلَاثُ مِائَةٍ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ فَلَوْ كَانَتْ ذُنُوبُكَ مِثْلَ رَمْلِ عَالِجٍ غَفَرَهَا اللَّهُ لَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ يَقُولُهَا فِي يَوْمٍ قَالَ قُلْهَا فِي جُمُعَةٍ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقُلْهَا فِي شَهْرٍ حَتَّى قَالَ فَقُلْهَا فِي سَنَةٍ

Ба мо хабар дод [Мусо ибни Абдурраҳмон Абу Исо Масруқӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Зайд ал Ҳубоб] гуфт, ба мо хабар дод [Мусо ибни Убайда] гуфт, ба ман [Саъид ибни Абусаид] - ғуломи собиқи Абубакр ибни Амру ибни Ҳазм - аз [Абу Рофиъ] гуфт; Расули Худо (с) ба Аббос (р) гуфт: Эй амак, мехостӣ, ки ба ту ҳадя диҳам, оё мехостӣ, ки ба ту манфиат диҳам ва дӯстӣ бо ту идома диҳам? Гуфт: Албатта, эй Расули Худо. Гуфт: Чаҳор ракъат намоз бихон, дар ҳар ракъат китоби Фотиҳатул - сураи Фотиҳа - ва як сура мехонӣ. Вақте ки шумо хонданро тамом кардед, пас бигӯед; 'СУБХААНАЛЛОХУ ВАЛ ХАМДУЛИЛЛОХ ВА ЛА ИЛА ХА ИЛЛО АЛЛОХУ ВА АЛЛОХУ АКБАР -Паноби оли ва хамду сано бар Аллох, ки маъбуде ба гайр аз Аллох нест, Аллох бузург аст- понздах бор пеш аз рукуъ. Сипас рукуъ карда, даҳ бор дубора хондан бигӯед. Пас саратро боло кун ва боз даҳ бор бигӯй ва боз саҷда кун ва даҳ бор бигӯй, пас саратро бардошта даҳ бор бигӯям, он гоҳ саҷда ва даҳ бор бигӯям, сипас саратро боло баровар ва даҳ бор такрор бигӯй. Инҳо дар ҳар ракъат ҳафтоду панҷ ва дар чаҳор ракъат сесад мерасад. Агар гуноххои ту мисли кухи рег бошад, Аллох мебахшад. Аббос (р) гуфт: Эй Расули Худо (с) дар бораи мардуме, ки наметавонанд дар як рӯз ин суханро бигӯянд? Гуфт: «Ҳафтае як бор бикун, агар натавонӣ, моҳе як бор бикун». '