Malaikat jibril mengajar tentang enam dasar iman, lima dasar islam, dan ihsan

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ عَنْ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي ذَرٍّ قَالَاكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ أَصْحَابِهِ فَيَجِيءُ الْغَرِيبُ فَلَا يَدْرِي أَيُّهُمْ هُوَ حَتَّى يَسْأَلَ فَطَلَبْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَ لَهُ مَجْلِسًا يَعْرِفُهُ الْغَرِيبُ إِذَا أَتَاهُ فَبَنَيْنَا لَهُ دُكَّانًا مِنْ طِينٍ كَانَ يَجْلِسُ عَلَيْهِ وَإِنَّا لَجُلُوسٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسِهِ إِذْ أَقْبَلَ رَجُلٌ أَحْسَنُ النَّاسِ وَجْهًا وَأَطْيَبُ النَّاسِ رِيحًا كَأَنَّ ثِيَابَهُ لَمْ يَمَسَّهَا دَنَسٌ حَتَّى سَلَّمَ فِي طَرَفِ الْبِسَاطِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ أَدْنُو يَا مُحَمَّدُ قَالَ ادْنُهْ فَمَا زَالَ يَقُولُ أَدْنُو مِرَارًا وَيَقُولُ لَهُ ادْنُ حَتَّى وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رُكْبَتَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ إِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ فَقَدْ أَسْلَمْتُ قَالَ نَعَمْ قَالَ صَدَقْتَ فَلَمَّا سَمِعْنَا قَوْلَ الرَّجُلِ صَدَقْتَ أَنْكَرْنَاهُ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِيمَانُ قَالَ الْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَتُؤْمِنُ بِالْقَدَرِ قَالَ فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ فَقَدْ آمَنْتُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي مَتَى السَّاعَةُ قَالَ فَنَكَسَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا ثُمَّ أَعَادَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا ثُمَّ أَعَادَ فَلَمْ يُجِبْهُ شَيْئًا وَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ لَهَا عَلَامَاتٌ تُعْرَفُ بِهَا إِذَا رَأَيْتَ الرِّعَاءَ الْبُهُمَ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ وَرَأَيْتَ الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ مُلُوكَ الْأَرْضِ وَرَأَيْتَ الْمَرْأَةَ تَلِدُ رَبَّهَا خَمْسٌ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ{ إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ إِلَى قَوْلِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ }ثُمَّ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ هُدًى وَبَشِيرًا مَا كُنْتُ بِأَعْلَمَ بِهِ مِنْ رَجُلٍ مِنْكُمْ وَإِنَّهُ لَجِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام نَزَلَ فِي صُورَةِ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ

Huet eis [Muhammad bin Qudamah] vum [Jarir] vum [Abu Farwah] vum [Abu Zur'ah] vum [Abu Hurairah] an [Abu Dzar] erzielt, si soten: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam souz eemol tëscht senge Begleeder. Dunn koum e Friemen an hien wousst net, wien de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam war, bis hien gefrot huet. Dunn hu mir de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ëm Erlaabnes gefrot, him e Sëtz ze maachen, fir datt hien vun den Auslänner erkannt ka ginn, wa se hie kenne léiere wollten. Dunn hu mir him e laange Sëtz aus Lehm gemaach. Wéi mir souzen, während de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam op sengem Sëtz souz, koum op eemol e Mann mat engem ganz schéine Gesiicht an engem ganz parfüméierte Geroch, wéi wann seng Kleeder ni mat Dreck bedeckt gewiescht wieren, also huet hien hien um Rand vum Teppech begréisst a gesot: 'As Salamu 'alaika O Muhammad! Dunn huet hien d'Begréissung zréckginn. Hie seet: 'Kann ech méi no kommen, O Muhammad? Hie sot: 'Komm méi no'. Hie sot ëmmer erëm: 'Kann ech méi no kommen?', e puer Mol. An hie sot zu him: 'Komm méi no'. Bis déi Persoun seng Hänn op déi zwee Knéie vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam geluecht huet. Hie sot: 'O Muhammad, sot mir wat den Islam ass?' Hie sot: 'Den Islam ass, datt Dir Allah veréiert an näischt mat Him verbënnt, Gebieder maacht, Zakat bezuelt, d'Pilgerrees op Baitulloh maacht a während dem Ramadan fastet'. Hie sot: 'Wann ech dat maachen, dann sinn ech zum Islam konvertéiert?' Hie äntwert: 'Jo'. Hie sot: 'Den Här huet Recht. Wéi mir d'Wierder 'Dir hutt Recht' vun där Persoun héieren hunn, da ware mir duercherneen iwwer hien. Hie sot: 'O Muhammad, sot mir wat Glawen ass!' Hie sot: 'Gleeft un Allah, seng Engelen, seng Bicher an d'Prophéiten a gleeft un Tagdir'. Hie sot: 'Wann ech dat maachen, dann hunn ech Glawen?' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'jo'. Hie seet: 'Här huet Recht'. Hie seet: 'Sot mir wat ihsan ass?' Hie sot: 'Dir veréiert Allah, wéi wann Dir Hien gesitt, a wann Dir Hien net gesitt, dann gesäit Hien Iech wierklech'. Hie seet: 'Här huet Recht'. Hie seet: 'O Muhammad, sot mir, wéini kënnt den Dag vum Uerteel?' Hie senkt de Kapp an äntwert guer net, dann widderhëlt déi Persoun d'Fro an hien äntwert guer net. Dann huet hien de Kapp gehuewen a gesot: 'Déi Persoun, déi gefrot gëtt, weess net méi wéi déi, déi freet. Awer hien huet Zeeche, duerch déi den Dag vum Uerteel erkannt gëtt. Dat heescht, wann Dir Véizüchter gesitt, déi konkurréiere fir Gebaier ze bauen, an Dir barfuss a plakeg Leit als Grondbesëtzer gesitt, an Dir Frae gesitt, déi hir Meeschteren op d'Welt bréngen. Dëst sinn déi fënnef Zeeche, déi net bekannt sinn, ausser vun Allah. Tatsächlech huet Allah Wëssen iwwer den Dag vum Uerteel, bis Allah seet: Tatsächlech, Allah ass Allwëssend, Allwëssend. Dunn huet hien gesot: "Bei Dem Een, deen de Muhammad mat der Wourecht als Guide a gudder Noriicht geschéckt huet, ech weess net méi wéi all aner vun iech. Tatsächlech ass hien de Jibril 'alaihissalam, deen a Form vum Dahjah Al Kalbi erofkomm ass."