Syahadat dan keutamaannya

Imam Tirmidhi : 2562

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَدَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَطَلْحَةَ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ سَمِعْت ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ يَقُولُ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ كَانَ ثِقَةً مَأْمُونًا فِي الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالصُّنَابِحِيُّ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ قَبْلَ نُزُولِ الْفَرَائِضِ وَالْأَمْرِ وَالنَّهْيِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَوَجْهُ هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ أَهْلَ التَّوْحِيدِ سَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَإِنْ عُذِّبُوا بِالنَّارِ بِذُنُوبِهِمْ فَإِنَّهُمْ لَا يُخَلَّدُونَ فِي النَّارِ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَخْرُجُ قَوْمٌ مِنْ النَّارِ مِنْ أَهْلِ التَّوْحِيدِ وَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وَإِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَغَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ التَّابِعِينَ فِي تَفْسِيرِ هَذِهِ الْآيَةِ{ رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ }قَالُوا إِذَا أُخْرِجَ أَهْلُ التَّوْحِيدِ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُوا الْجَنَّةَ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ

Isinalaysay sa amin ni Qutaibah mula kay Ibn 'Ajlan mula kay Muhammad ibn Yahya ibn Habban mula kay Ibn Muhairiz mula kay Ash Shunabihi mula kay Ubadah ibn Ash Shamit na sinabi niya: Dinalaw ko si Ubadah ibn Ash Shamit na nasa bingit ng kamatayan, at ako ay umiiyak, kaya sinabi niya: 'Tumahimik ka, bakit ka umiiyak? Sumpa man kay Allah, kung ako ay mamatay na isang martir, tiyak na magpapatotoo ako para sa iyo, at kung ako ay pagkalooban ng pamamagitan na tinanggap, tiyak na mamamagitan ako para sa iyo, at kung kaya ko, tiyak na makikinabang ka.' Pagkatapos ay sinabi niya: 'Sumpa man kay Allah, walang hadith na narinig ko mula sa Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) na mabuti para sa iyo, ngunit isinalaysay ko na ito sa iyo maliban sa isang hadith, ngunit ngayon ay isasalaysay ko na ito sa iyo, at katotohanang malapit na ako sa aking kamatayan. Narinig ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) na nagsabi: "Sinumang magpatotoo na walang diyos (na may karapatang sambahin) maliban kay Allah, at si Muhammad ay Sugo ng Allah, ipagbabawal ni Allah sa kanya ang impiyerno." At sa hadith, isinalaysay din ang kabanatang ito mula kina Abu Bakr, Umar, Uthman, Ali, Thalhah, Jabir, Ibnu Umar, at Zaid bin Khalid. Sabi niya; Narinig ko si Ibn Abi Umar na nagsabi, Narinig ko si Ibn Uyainah na nagsabi, Si Muhammad bin 'Ajlan ay isang mapagkakatiwalaang tsiqah sa hadith. Sabi ni Abu Isa; 'Ito ay isang hasan shahih gharib hadith mula sa linya ng sanad na ito. Samantala, si ash Shunabihi ay si Abdurrahman bin Usailah Abu Abdullah, at isinalaysay mula kay az Zuhri na tinanong siya tungkol sa mga salita ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Sinumang magsabi: 'Walang diyos (na karapat-dapat sambahin) maliban kay Allah' ay tiyak na papasok sa langit.' Kaya ipinaliwanag niya; 'Ang hadith na ito ay mula sa simula ng Islam bago pa man bumagsak ang pagsamba sa Fardhu, mga utos at mga pagbabawal.' Sinabi ni Abu Isa; Ayon sa ilang siyentipiko, ang postulate na aspeto ng hadith na ito ay ang mga taong monoteistiko ay papasok sa langit, kahit na sila ay parurusahan sa impyerno dahil sa kanilang mga kasalanan, ngunit hindi sila mananatili sa impyerno magpakailanman. At isinalaysay mula kina Abdullah bin Mas'ud, Abu Dzar, Imran bin Hushain, Jabir bin Abdullah, Ibn Abbas, Abu Sa'id al Khudri, at Anas bin Malik mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, na sinabi niya: "Maraming tao ang lalabas mula sa pangkat ng mga eksperto sa monoteismo, at papasok sa langit." Ganito isinalaysay mula kina Sa'id bin Jubair, Ibrahim an Nakha'i, at hindi lamang isang tao mula sa mga tabi'in sa pagbibigay-kahulugan sa talatang ito; 'Ang mga taong hindi naniniwala ay madalas (sa kabilang buhay) na nagnanais na sana sila (sa mundong ito) ay naging mga Muslim.' (QS. 15: 2) ' Ibinibigay nila ang interpretasyon: 'Kapag ang mga taong may monoteismo ay inilabas mula sa Impiyerno at inilagay sa Paraiso, ang mga hindi naniniwala ay magnanais na sana sila ay naging mga Muslim.'