Rasulullah diperdaya oleh Aisyah dan Hafshah hingga mengharamkan sesuatu yang dihalalkan Allah

इमाम नसाई : 3735

أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُسَمِعْتُ عَائِشَةَ تَزْعُمُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلًا فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتُنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَا بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ فَنَزَلَتْ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ إِلَى إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ }عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ{ وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا }لِقَوْلِهِ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا

आम्हाला [अल-हसन इब्न मुहम्मद अल-ज़फ़रानी] यांनी सांगितले की: आम्हाला [हज्जाज] यांनी [इब्न जुरैज] यांच्याकडून सांगितले की: ['अथा] यांनी सांगितले की त्यांनी ['उबैद बिन 'उमैर] यांना म्हणताना ऐकले; मी ['ऐशा] यांच्याकडून ऐकले की पैगंबर, त्यांचे शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, एकदा झैनाब बिन्त जह्श यांच्या घरी थांबले आणि तिथे मध प्याले. मग मी आणि हफ्सा यांनी ठरवले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जेव्हा आमच्यापैकी कोणाला भेटतील, ती म्हणे, 'खरोखरच मला मघाफिर (एका प्रकारच्या वनस्पतीचा) सुगंध येतो; तुम्ही मघाफिर खाल्ले आहेत.' मग ते त्या दोघींपैकी एकाला भेटले, तर तिने त्यांना तेच शब्द म्हटले. मग त्याने सांगितले: 'नाही, परंतु मी झैनाब बिनत जह्श यांच्या घरी मध प्यायलो होतो, आणि मी पुन्हा तसे करणार नाही.' मग हा आयत अवतरित झाला: '(हे पैगंबर, तुम्ही अल्लाहने तुमच्यासाठी हलाल केलेले का निषिद्ध करता) जोपर्यंत त्यांचे शब्द (जर तुम्ही दोघी अल्लाहकडे तौबा केल्या…) ' (कुरआन ६६:१–४), म्हणजे आयशा आणि हफ्सा, आणि हा आयत: '(आणि जेव्हा पैगंबरने त्यांच्या एका पत्नीशी (हफ्सा) एका गोष्टीबद्दल खाजगीपणे बोलले…)' (कुरआन ६६:३), म्हणजे त्यांच्या 'पण मी मध प्याला' या विधानामुळे.