Rendahkan diri tidak menyeru ke dzat yang tuli dan bukan dzat yang jauh

Imam Abu Dawud : 1305

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ وَعَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ وَسَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ قَالَكُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ كَبَّرَ النَّاسُ وَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ لَا تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلَا غَائِبًا إِنَّ الَّذِي تَدْعُونَهُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ أَعْنَاقِ رِكَابِكُمْ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا مُوسَى أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ فَقُلْتُ وَمَا هُوَ قَالَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ يَتَصَعَّدُونَ فِي ثَنِيَّةٍ فَجَعَلَ رَجُلٌ كُلَّمَا عَلَا الثَّنِيَّةَ نَادَى لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ لَا تُنَادُونَ أَصَمَّ وَلَا غَائِبًا ثُمَّ قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي مُوسَى بِهَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ

Беҙгә [Муса бин Исмәғил] [Сабиттан] [Хәммәд] һәм [Әли бин Зәйдтән] һәм [Сәғит Әл-Джүрәйригә] [Әбү Усман Ән Нахдиҙан] [Әбү Муса Асығари] әйтте; Мин бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) менән бергә сәйәхәттә булдым, шунан Мәҙинәгә яҡынлашҡас, халыҡ тәкбир әйтте, тауыштарын күтәрҙе. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шаллаһу үәғәләйһи үә сәлләм: «Эй, кешеләр, ысынлап та, һеҙ һаңғырауға ла, янында булмағанға ла доға ҡылмайһығыҙ. Ысынлап та, һеҙҙең Асылығыҙ һеҙҙең менән һеҙҙең транспорт сараһының муйыны араһында». Шунан һуң Рәсүлуллаһ шаллаллаһу үәғәләйһи үә сәлләм: «Эй, Әбү Муса, мин һиңә Күктәге йәшерен хазиналар араһында йәшерен хазинаны күрһәтәмме?» Шулай итеп, мин әйттем; был нимә? Ул әйтте: «ЛӘӘ ҺӘҮЛӘ ВӘ ЛӘ ҠУВВӘТӘ ИЛЛӘӘ БИЛЛӘӘ» -Аллаһ арҡаһында башҡа ҡөҙрәт һәм көс юҡ-. Беҙгә [Мосаддад], беҙгә [Йәзид бин Зүрәй] һөйләне [Сөләймән Әт Тайми] [Әбү Усмандан] [Әбү Муса Асыйари] улар ҡасандыр пәйғәмбәребеҙ менән бергә булғандар, ә улар ҡайһы бер Цәниәниәгә менеп йөрөгәндә, улар ҡайһы бер ЛӘҮҘЕҢ ҒӘМБӘРӘТӘ ҮҘӘРӘЙӘТӘҮ ҮҘӘРӘЙӘХӘТ, улар: ИЛЛӘӘҺӘ ИЛЛӘЛӘЛӘҺЕ, ВӘЛЛӘҺЕ АҠБАР. Шунан пәйғәмбәребеҙ: «Ысынлап та, һеҙ Һаңғырауға ла, унда булмағанға ла доға ҡылмайһығыҙ», — тигән. Шунан: «Эй, Ғабдуллаһ бин Ҡайс!....», — тигән. һуңынан Сөләймән хәҙисте мәғәнәле итеп телгә алды. Беҙгә [Әбү Сәлих Мәхбүб бин Мусаға] был хәҙис менән [Әбү Исхаҡ Әл Фазариға] [Әшимдән] [Әбү Усмандан] [Әбү Мусаға] был хәҙис менән һөйләне. Һәм хәҙистә ул әйткән; Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Эй, кешеләр, күңелдәрегеҙҙәге тауыштарҙы түбәнәйтегеҙ!»