Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

इमाम अबू दाऊद : 511

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَعْنَى عَنْ وُهَيْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَلَا تُكَبِّرُوا حَتَّى يُكَبِّرَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَلَا تَرْكَعُوا حَتَّى يَرْكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ قَالَ مُسْلِمٌ وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَلَا تَسْجُدُوا حَتَّى يَسْجُدَ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَقَالَ أَبُو دَاوُد اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ أَفْهَمَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ بِهَذَا الْخَبَرِ زَادَ وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ الْوَهْمُ عِنْدَنَا مِنْ أَبِي خَالِدٍ

हे आम्हाला [सुलेमान बिन हारब] आणि [मुस्लिम व इब्राहीम] यांनी पुढीलप्रमाणे सांगितले: [वुहैब] यांच्याकडून, [मुशाब बिन मुहम्मद] यांच्याकडून, [अबू शालीह] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांनी सांगितले की: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "इमाम फक्त अनुसरण्यासाठी नेमलेला असतो; जेव्हा तो 'अल्लाहु अकबर' म्हणतो, तेव्हा तुम्हीही 'अल्लाहु अकबर' म्हणा, आणि तो 'अल्लाहु अकबर' म्हणण्यापूर्वी तुम्ही 'अल्लाहु अकबर' म्हणू नका; जेव्हा तो रुकू करतो, तेव्हा तुम्हीही रुकू करा, आणि तो रुकू होण्यापूर्वी तुम्ही रुकू करू नका; जेव्हा तो 'समिअल्लाहु लिमान हमिदाह' म्हणतो (अल्लाहु ता'आला त्यांची स्तुती करणाऱ्यांचे ऐकतो), मग म्हणाले, 'अल्लाहुम्मा रब्बना वलकल्-हम्दु' (हे अल्लाह, आमच्या प्रभू, सर्व स्तुती तुझीच आहे). मुस्लिम (या शब्दात) उल्लेख करतो: वलकल्-हम्दु. तो रुकू करतो तेव्हा तुम्हीही रुकू करा, आणि तो रुकू होईपर्यंत रुकू करू नका; तो 'समिअल्लाहु लिमान हमिदाह' म्हणतो तेव्हा(अल्लाह त्यांचे ऐकतो जे त्याची स्तुती करतात), तुम्ही 'अल्लाहुम्मा रब्बना वलकल् हम्दु' म्हणा. मुस्लिम (या वाक्प्रयोगाचा उल्लेख) करतात: वलकल् हम्दु. अबू दावूद यांनी सांगितले: 'ऐ अल्लाह, आमच्या प्रभू, तुझी स्तुती होवो.' आमच्या काही साथीदारांनी मला सांगितले की [सुलेमान] यांनी आम्हाला सांगितले की [मुहम्मद बिन आदम अल-मिश्शिशी] यांनी आम्हाला सांगितले की [ अबू दावूद यांनी नमूद केले: 'अल्लाहुम्मा रब्बना लाकलहम्दु'; आमच्या काही साथीदारांनी मला स्पष्ट केले की [सुलेमान] यांनी आम्हाला सांगितले, [मुहम्मद बिन आदम अल-मिश्शिशी] यांनी आम्हाला सांगितले, [अबू खालिद] यांनी [इब्नु 'अज्लान] यांच्याकडून, [ज़ैद बिन असलम] यांच्याकडून, [अबू शालीह] यांच्याकडून [अबू हुरैरा] यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "खरोखरच, इमाम फक्त अनुसरण करण्यासाठी नियुक्त केला जातो," या हदीससह, आणि त्यांनी पुढे जोडले; आणि जेव्हा तो (इमाम) (कुरआन) पठण करतो, तेव्हा शांत रहा. अबू दावूद म्हणाले: हा अतिरिक्त भाग, म्हणजे 'आणि जेव्हा तो (इमाम) (कुरआन) पठण करतो, तेव्हा मौन राहा', तो स्मरणात नाही, आणि ही चूक अबू खालिदकडून आमच्याकडून झाली आहे.