Kebiasaan Rasulullah dalam melaksanakan shalat lima waktu

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَمَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْجِنِّ وَلَا رَآهُمْ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمْ الشُّهُبُ فَرَجَعَتْ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا مَا لَكُمْ قَالُوا حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ فَقَالُوا مَا حَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلَّا أَمْرٌ حَدَثَ فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ قَالَ فَانْطَلَقُوا يَضْرِبُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا يَبْتَغُونَ مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولَئِكَ النَّفَرُ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِنَخْلَةَ عَامِدًا إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلَاةَ الْفَجْرِ فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ فَقَالُوا هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ قَالَ فَهُنَالِكَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا يَا قَوْمَنَا{ إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا }فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنْ الْجِنِّ }وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ

Esan digu [Abdu bin Humaid]-ek esan dit [Abu Al Walid]-ek esan digula [Abu 'Awanah] [Abu Bisyr-engandik] [Sa'id bin Jubair-engandik] [Ibnu Abbas radliallahu 'anhuma]-engandik, esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez ziela inoiz Koranaren bertsoak irakurri djinn-ei, ezta ikusi ere. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bere lagun talde batekin joan zen 'Ukazh merkatura, deabruen eta zeruko berrien artean hesi bat zegoenean, eta izarrak bidali zituzten harriak botatzeko, deabruak beren herriarengana itzuli eta beren herriak galdetu zuen: zer gertatzen zaizue? Esan zuten: gure eta zeruko berrien artean jarri da, eta izarrek bidali dituzte gu botatzeko. Esan zuten: ez dago ezer gure eta zeruko berrien artean, zerbait gertatu ez bada behintzat. Eskulekuak berehala zabaldu ziren lurraren ekialdera eta mendebaldera, orduan ikusten duzue, ba al dago ezer zuek eta zeruko berri hauen artean? Esan zuen: «Orduan, lurraren ekialde eta mendebaldera zabaldu ziren, zeruko berrien eta haien artean zegoen edozer gauzaren bila». Eta hainbat jenio joan ziren, Mekarantz abiatu ziren Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana, bera Ukazh merkatuaren aurrean palmondo baten ondoan zegoen bitartean, bere lagunekin goizeko otoitzak egiten. Gero, Korana entzun zutenean, arretaz entzun zuten, eta gero esan zuten: Allahren izenean, hau da zuen eta zeruko berrien artean egon dena. Ibn Abbasek esan zuen; gero, handik beren herriarengana itzuli ziren eta esan zuten: Gure herria, entzun dugu Koran zoragarria - zeinak - bide onetik gidatzen gaituen, orduan sinesten dugu. Eta ez dugu inor gure Jaunarekin lotuko». -QS. Aljinn 1-2-. Orduan, Ala-k errebelazio bat bidali zion bere Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i: Esan -Oi Muhammad-: «Errebelatu zaizu jenio talde batek entzun duela -Korana-» -QS. Aljinn 1-2-. Izan ere, jeinuaren hitzak izan ziren agerian utzi zizkiotena.