Kebiasaan Rasulullah dalam melaksanakan shalat lima waktu

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَمَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْجِنِّ وَلَا رَآهُمْ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمْ الشُّهُبُ فَرَجَعَتْ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا مَا لَكُمْ قَالُوا حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ فَقَالُوا مَا حَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلَّا أَمْرٌ حَدَثَ فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ قَالَ فَانْطَلَقُوا يَضْرِبُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا يَبْتَغُونَ مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولَئِكَ النَّفَرُ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِنَخْلَةَ عَامِدًا إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلَاةَ الْفَجْرِ فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ فَقَالُوا هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ قَالَ فَهُنَالِكَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا يَا قَوْمَنَا{ إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا }فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنْ الْجِنِّ }وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ

اسان کي [عبد بن حميد] ٻڌايو آهي مون کي [ابو الوليد] ٻڌايو آهي اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو آهي [ابو بصير] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس رضي الله عنهما]، هن چيو ته؛ رسول الله ﷺ ڪڏهن به قرآن جون آيتون جنن کي نه پڙهيون ۽ نه ئي انهن کي ڏٺو. رسول الله ﷺ پنهنجن اصحابن جي هڪ ٽولي سان گڏ عڪاظ بازار ڏانهن ويا جڏهن ته شيطانن ۽ آسماني خبرن جي وچ ۾ هڪ رڪاوٽ هئي، ۽ تارا انهن کي اڇلائڻ لاءِ موڪليا ويا هئا ته شيطان پنهنجي قوم ڏانهن موٽي آيا ۽ انهن جي قوم پڇيو؛ توهان کي ڇا ٿيو آهي؟ انهن چيو؛ اسان ۽ آسماني خبرن جي وچ ۾ رکيل آهي، ۽ تارن اسان کي اڇلائڻ لاءِ موڪليا آهن. انهن چيو؛ اسان ۽ آسماني خبرن جي وچ ۾ ڪجهه به ناهي جيستائين ڪجهه نه ٿيو هجي. هٿ جا پٽي فوري طور تي زمين جي اوڀر ۽ اولهه ۾ پکڙجي ويا، پوءِ ڏسو ته ڇا توهان ۽ هن آسماني خبرن جي وچ ۾ ڪجهه به بيٺو آهي؟ فرمايائون؛ "پوءِ اهي زمين جي اوڀر ۽ اولهه ۾ پکڙجي ويا ۽ ڪنهن به شيءِ جي ڳولا ۾ نڪتا جيڪا انهن ۽ آسمان جي خبرن جي وچ ۾ اچي." ۽ ڪيترائي جن هليا، اهي مڪي ڏانهن رسول الله ﷺ ڏانهن روانا ٿيا جڏهن ته هو پنهنجي ساٿين سان گڏ صبح جي نماز پڙهي رهيا هئا ۽ عڪاظ بازار جي سامهون هڪ کجيءَ جي وڻ جي ويجهو هئا. پوءِ جڏهن انهن قرآن ٻڌو ته انهن غور سان ٻڌو، پوءِ انهن چيو ته: الله جو قسم، هي اهو آهي جيڪو توهان ۽ آسمان جي خبرن جي وچ ۾ رڪاوٽ بڻيل آهي. ابن عباس چيو؛ پوءِ اتان کان اهي پنهنجي قوم ڏانهن موٽيا ۽ چيو ته: اي اسان جي قوم، اسان واقعي شاندار قرآن ٻڌو آهي - جيڪو - اسان کي صحيح رستي ڏانهن هدايت ڪري ٿو، پوءِ اسان ان تي ايمان آڻيون ٿا. ۽ اسان ڪڏهن به ڪنهن کي پنهنجي رب سان شريڪ نه ڪنداسين. - سورة الجن 1-2-. پوءِ الله پنهنجي نبي صلي الله عليه وسلم تي وحي نازل ڪئي؛ چئو - اي محمد ﷺ؛ 'توهان تي وحي ڪيو ويو آهي ته جنن جي هڪ ٽولي قرآن ٻڌو آهي - سورة الجن 1-2-. حقيقت ۾، جيڪو هن تي نازل ٿيو هو، اهو جن جا لفظ هئا.