Masy’aril Haram termasuk tempat yang diberkahi dan dianjurkan untuk berdzikir setelah Arafah

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال

[Хисям бин Аммар] бидэнд хэлсэн; бидэнд [Хатим бин Исмаиль] хэлсэн; [Жафар бин Мухаммед] [ааваасаа] бидэнд хэлсэн гэж тэр хэлэв; “Би нэг удаа [Жабир бин Абдулла]-тай уулзахаар ирсэн. Түүнтэй уулзахад тэр миний тухай асуух хүртэл хүмүүс ямар байгааг асуусан. Тиймээс би хариулав; "Би бол Мухаммед бин Али бин Хусейн". Тэгээд тэр миний дээд доод товчийг тайлж байгаад толгой дээр гараа тавиад, дараа нь мөрөө цээжин дундуур минь тавиад, тэр үед би насанд хүрсэн хүүхэд байсан. Тэрээр хэлэхдээ; "Тавтай морил, юу хүссэнээ асуу". Хараагүй болохоор нь би түүнээс асуусан. Залбирлын цаг болтлоо тэрээр залбирлын дэвсгэр дээрээ зогсож байсан бөгөөд хэрэв тэр өвдөгний хажуу тал дээр өсгийгөө тавивал дэвсгэр нь жижиг байсан тул татдаг байсан бол алчуур нь мөрөн дээр нь унжиж, биднийг дагуулан залбирч байв.' Дараа нь би асуув; "Расуллах, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, хэрхэн хаж үйлдсэнийг бидэнд хэлээч! Тэгээд тэр гараараа дохиж, есөн хуруугаа сунган хэлэв. "Үнэхээр, Расулуллах صلى الله عليه وسلم есөн жил хаж явсангүй, дараа нь хүмүүсийг арав дахь жилдээ хаж мөргөл хийхийг уриалав. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д хаж явсан, дараа нь олон хүн Мадинад ирж, бүгдээрээ Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй хамт цугларч, түүний хийсэн зүйлийг хийхийг хүссэн. Тэгээд тэр явсан, бид түүнтэй хамт явсан. Биднийг Зул Хулайфад ирэхэд Асма бинт Умайс Мухаммед бин Абу Бакрыг төрүүлсэн тул түүнийг асуухаар ​​илгээв; 'Би яах ёстой вэ? Дараа нь тэр Асмад: Усанд орж, даавуугаар сайтар боож, ихрамд ор. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн сүмд залбирч, Кашва тэмээ унаж, тэмээ түүнийг Сахарын цөлд үүрэн босоод ирэв. Жабир хэлэхдээ; "Би түүний урд, тээврийн хэрэгслийн жолооч, явган зорчигчдын хооронд, баруун, зүүн, ар талд нь олон хүнийг харсан - олон хүн харагдсан. Куран судар түүнд бууж ирэх үед Расулуллах саллаллаху алейхи уасал бидний дунд байсан бөгөөд тэрээр түүний таквилыг маш сайн мэддэг байв. Тэр юу ч хийсэн бид ч бас хийдэг. Тэрээр монотеизмын дуу хоолойгоо өндөрсгөж, "Ай Аллах, би Таны дуудлагыг биелүүлж байна. Би Таны дуудлагыг биелүүлж, Таны дуудлагыг биелүүлж байна. Танд хамтрагч байхгүй, би Таны дуудлагыг биелүүлдэг. Үнэхээр магтаал, таашаал, хаанчлал нь зөвхөн танд хамаатай, чамд хамтрагч байхгүй. Хүмүүс ч бас уншиж байсан уншлагааараа дуугаа өндөрсгөж, тэр саллаллаху алэйхи вэ сэллэм тэдний үйлдлийн талаар юу ч хэлсэнгүй. Тэр, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, түүний талбиагаа үргэлжлүүлэн уншив. Жабир радиаллаху 'анху дахин хэлэв; “Бид хаж хийхээс өөр зорилгогүй, Умрагийн талаар хараахан мэдэхгүй байна. Бид түүнтэй хамт Байтуллагийнд очиход тэр даруй тавафын эхлэл болох Рукуныг үнсээд, гурван тойрог гүйж, үлдсэн дөрвөн тойргийг хэвийн алхав. Дараа нь тэрээр "Махам Ибрахимыг залбирлын газар болго" гэсэн шүлгийг уншиж байхдаа Макам Ибрахимд очив. Тэрээр мөн Макам Ибрахим, Байтуллах Кааба хоёрын хооронд байр сууриа эзэлжээ. -Аав минь хэлсэн; - "Мөн тэрээр Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс дурдаагүй л бол би мэдэхгүй, Бошиглогч хоёр ракатын залбиралд "Макам Ибрахим"-д Аль Каафируун, Аль Ихлааш сурагуудыг уншсан. Дараа нь тэр Байтуллах руу буцаж ирээд, дараа нь үнсэж эсвэл мэндлэв - Рукун - Тавафын эхлэл - Каабын хаалганаас гарч Сафа толгод руу явав. Тэгээд Шафа руу ойртож байхдаа тэрээр уншсан: "Үнэхээр Шафа ба Марва бол Аллахын шинж тэмдгүүдийн нэг юм, бид Аллах Субаас "саи"-ыг эхлүүлдэг. Ханаху Ва Таала эхэлдэг'. Тэрээр Сафагаас залбирч эхэлж, дараа нь Каабыг харах хүртлээ толгод руу авирч, дараа нь такбир, тахлил, тахмид хэлээд: "Зөвхөн Аллахаас өөр бурхан байхгүй, хамтрагч байхгүй. Хаанчлал Түүнийх бөгөөд бүх магтаал Түүнд байх болно. -Тэр- амийг өгөх Төгс Хүчит, алж хөнөөгч Төгс Хүчит Нэгэн бөгөөд Тэр бүхнийг чадагч. Ганцхан Аллахаас өөр бурхан байхгүй, Түүний амлалтуудыг биелүүлж, Өөрийн боолуудад тусалж, бүх бүлгийг ганцаараа ялан дийлдэг. Дараа нь тэр уншлагын хооронд залбирч, дараа нь гурван удаа уншив. Дараа нь тэр Марва руу бууж, хөлөө шулуун байхад нь хөндийн дундуур гүйдэг байв. Хөл нь авирч дуусаад Марвад иртэл алхав. Марвад тэр Шафад хийсэн зүйлээ хийсэн. Тэгээд түүний таваф Марвад дуусахад тэрээр: "Хэрэв би хоцрогдсон зүйлтэйгээ нүүр тулсан бол нядалсан малыг -ал-хадю-ыг удирдахгүй, би түүнийг Умра болгох байсан. Та нарын дундаас хэн нь тахилын мах авчрахгүй байвал түүнийг хүлээн авч мөргөл үйлдээрэй”. Тиймээс Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон нядалсан мал авчирсан хүмүүсээс бусад нь бүгд тахаллул болж, үсээ богиносгодог байв. Дараа нь Сурака бин Малик бин Жусюм босож хэлэв. "Ай Аллахын Элч, энэ нь энэ жил хамааралтай юу эсвэл үүрд мөнхөд үү?" -Өгүүлэгч- хэлэв; "Бошиглогч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-"-ийн хурууг хуруугаараа хооронд нь зангидаж, "Умра нь Хажид багтдаг - хаж таматту" - үүнийг ингэж хийдэг" гэж хариулав. Тэр үүнийг хоёр удаа хэлээд дараа нь: "Үгүй, энэ нь зөвхөн энэ жил хамаарна - гэхдээ үүрд" гэж хэлэв. -Өгүүлэгч- хэлэв; 'Али радиаллаху 'анху тэмээ -al hadyu- Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-, дараа нь өнгөт хувцас өмсөж, нүдээ боосон дунд зогсож байсан Фатима-г олов. Али түүнийг буруутгасан тул Фатима хэлэв; "Миний аав - Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- намайг үүнийг хий гэж хэлсэн". Али радиаллаху 'анху Иракт байхдаа хэлэхдээ: "Тэгээд би Аллахын Элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс зөвлөгөө авахаар очиж, Фатимагийн үйлдлүүдийн талаар гомдоллосон боловч би үгүйсгэв. Тиймээс тэр хариулав: "Тэр - Фатима - зөв, тэр зөв. Чамайг эхлээд хаж хийе гэхээр би юу гэж хэлсэн бэ? гэж Али хариулав; 'Би хэлсэн; "Бурхан минь, би Таны элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн өргөсөн дууг өндөрсгөж байна. Тэрээр: "Үнэхээр би тахилын амьтан авчирсан тул тахаллулд оролцох хэрэггүй" гэв. -Өгүүлэгч- хэлэв; Алигийн Йеменээс авчирсан болон Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн Мадинагаас авчирсан тахилын малын тоо зуу байв. Дараа нь Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон тахилын мал авчирсан хүмүүсээс бусад нь бүгд толгойгоо нийлүүлэн үсээ богиносгоов. Тарвьяа өдөр болоход тэд бүгд Мина руу явж, Хаж хийх санаагаа хашгирав. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-(саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-) нэг машинд суугаад тэнд үд, аср, шамдан, хуфа, өглөөний залбирлыг уншив. Дараа нь нар мандтал хэсэг хүлээ, дараа нь Бөмбөгийг Машарилд босгохыг тушаа, энэ нь харам тул Намирад тарьсан. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм, Курайшчуудын адил алхсан боловч Машарил Харам эсвэл Муздалифад зогсов. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- түүнийг Арафатад ирэхийг зөвшөөрөв. Тэгээд Намира хотод босгосон бөмбөгөрт ойртоход тэр тэнд зогсов. Нар жаргах үед тэрээр өөрийн тэмээ - Кашваг авчрахыг тушааж, хөндийн ёроолд иртэл тэр тэмээгээ давав. Тэгээд цугласан олонд сургаал айлдав: “Үнэхээр та нарын цус, эд баялаг, нэр төр, аз жаргал, алдар нэр нь та нарын өдөр, сар, газар нутагт чинь харам байдаг шиг. Үүний зэрэгцээ, үнэндээ жахилийн бүх зүйл миний хөл дор гутаагдсан, жахилийн цус доромжлогдсон бөгөөд миний хамгийн түрүүнд доромжилж байсан цус бол Бани Саадаас хоол гуйж байсан Рабиа бин Харитын цус байсан бөгөөд дараа нь түүнийг Худзайл алжээ. бидний хүү, тухайлбал, Аббас бин Абдул Муталлибын үйлдсэн хүү, бүх зүйл хүчингүй болсон. Тиймээс та нар Аллахын зарлигаар тэднийг эхнэр болгож, Аллахын үгээр фаржийг хуульчилсан учраас эмэгтэйчүүдээс Аллахаас эмээгтүн. Үнэн хэрэгтээ таны тэдэнд хандах эрх бол таны үзэн яддаг бусад хүмүүсийг орондоо унтуулахгүй байх явдал юм. Эхнэрүүд чинь ингэвэл гэмтээхгүй цохиод ав. Мөн тэд чамайг тэжээж, сайхан хувцаслахын тулд. Би чамд хоёр зүйлийг үлдээж байгаа бөгөөд хэрэв та тэдгээрийг дагаж мөрдвөл та төөрөлдөхгүй, тэр нь Аллахын ном юм. Мөн та миний өмнө хариуцлага хүлээдэг. Тэгээд юу хэлмээр байна? Тэд хариулав; “Таныг дамжуулж, үүрэг даалгавар биелүүлж, зөвлөгөө өгсөн гэдгийг бид гэрчилж байна. Тэгээд тэр хуруугаа тэнгэр рүү чиглүүлэн хэлэв: "Өө Аллах минь, ажигла! Бурхан минь, гэрч ээ". Тэр гурван удаа хэлсэн. Дараа нь Билал залбирал дуудаж, дараа нь икамат, дараа нь Жухур залбирал уншив. -Үүний дараа- Билал камат руу буцаж ирээд асрын залбирал уншиж, хоёрын хооронд ямар ч залбирал хийсэнгүй. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн машиныг жолоодож, вукуфын газар хүртлээ. Дараа нь тэр тэмээгээ суулгаж, тэмээний гэдэс талбай дээр хүрч, түүний өмнө алхаж, дараа нь тэр кибла руу харав. Нар шингэж, шаргал туяа бага зэрэг сарниж, нарны бөмбөрцөг живтэл вукуф хийв. Дараа нь тэр Усама бин Саидыг нуруугаар нь тэврэн гарч одов. Тэрээр мөн Кашваг уяагаар уяж, толгой нь унаж явсан машиныхаа хөлний ёроолд хүрэх шахав. Тэрээр баруун гараараа дохих зуураа: “Хүмүүс ээ, тайван бай, тайван бай! Тэрээр тэмээнийхээ жолоог сунгах болгондоо бага зэрэг тайвширч, тэмээ бага зэрэг босдог байв. Дараа нь тэр Муздалифад хүрэлцэн ирээд, тэнд нэг залбирал, хоёр икаматаар Магриб, Иша' залбирлыг хийв. Тэгээд тэр хоёрын хооронд ямар ч залбирал хийсэнгүй. Тэгээд тэр саллаллаху алэйхи вэ сэллэм үүр цайтал хэвтэв. Тэрээр үүр цайх нь тодорхой болоход нэг залбирал, нэг икаматтай үүрийн залбирал уншив. Дараа нь тэр Машарил Харамд хүртлээ кашваг унаж, дараа нь тэр толгод руу авирч, Аллахыг -бертахмид- магтаж, Түүнийг -бертакбир- алдаршуулж, Түүнийг -бертахлил- гэж батлав. Тэрээр нар бүрэн гэрэлтэх хүртэл вукуф хийсээр байгаад нар мандахаас өмнө орхив. Тэр нуруун дээрээ сайхан үстэй, цагаан арьстай, царайлаг Фадл бин Аббасийг үүрч явсан байв. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-г орхиж явахдаа тэр гүйж явсан эмэгтэйчүүдийн хажуугаар өнгөрч, тэднийг хараад гараа нөгөө тал руу нь тавив. Энэ хооронд Фадл нүүрээ өөр тийш эргүүлэв. Мухассарт хүрч ирээд бага зэрэг хөдөлж, Кубра-Акаба-Жумра руу дөхөж очоод тэр даруй модны хажуу дахь Жумра руу ирэв. Дараа нь тэр шидэлт болгондоо такбиртай долоон хайрга шидээд - чавх шиг том хайргатай. Тэгээд тэр үүнийг хөндийн хэвлийгээс шидэв. Тэгээд тахилын малаа нядлах газар руугаа явлаа. Тэнд тэрээр жаран гурван тахилын малаа өөрөө нядалж, үлдсэнийг нь тахилын малын хамт Алид хүлээлгэн өгчээ. Тэгээд нядалсан тахил болгондоо нэг ширхэг махтай байхыг тушаажээ тиймээ, хойш тавиад хайруулын тавган дээр тавиад буцалгана. Расулуллах, Али нар бас идэж, соусыг балгав. Дараа нь Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ын таваф ифадхыг хийхээр Кааб руу явж, дараа нь Маккад үдийн залбирал уншиж, Замзамын ус цуглуулж байсан Бани Абдул Мутталиб руу ирэв. Тэрээр: "Өө, Бани Мутталиб аа, ав. Хэрэв ард түмэн чамаас илүүгүй байсан бол би чамтай тэрнийгээ тулалдах байсан." Дараа нь тэд түүнд (саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-) нэг хувин өгсөнд тэр түүнээс уув.