Janganlah kamu mengimami seseorang di tempat yang menjadi wewenangnya dan janganlah duduk di atas tempat kemuliaannya kecuali seizinnya

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ الزُّبَيْدِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ ضَمْعَجٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَكْبَرُهُمْ سِنًّا وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِقَالَ مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ أَقْدَمُهُمْ سِنًّا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَعَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا أَحَقُّ النَّاسِ بِالْإِمَامَةِ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ وَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ وَقَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالْإِمَامَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا أَذِنَ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ لَغَيْرِهِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَقَالُوا السُّنَّةُ أَنْ يُصَلِّيَ صَاحِبُ الْبَيْتِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَقَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَإِذَا أَذِنَ فَأَرْجُو أَنَّ الْإِذْنَ فِي الْكُلِّ وَلَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًا إِذَا أَذِنَ لَهُ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ

huet eis gesot [Den Hannad] sot; huet eis gesot [Den Abu Mu'awiyah] vun [Al A'masy] sot; an huet eis gesot [Den Mahmud bin Ghailan] sot; huet eis gesot [Den Abu Mu'awiyah] an [Abdullah bin Numair] vun [Al A'masy] vun [Isma'il bin Raja` Az Zubair] vun [Aus bin Dlam'aj] sot hien; 'Ech hunn den [Den Abu Mas'ud Al Ansari] soen héieren; 'De Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Deen, deen am meeschte Recht huet, den Imam vun engem Vollek ze sinn, ass deen, deen am beschte kann de Koran ze liesen. Wa se d'selwecht sinn am Liesen, dann ass deen, deen d'Sunnah am beschte versteet. Wa se d'selwecht an der Sunnah sinn, dann ass deen Éischten, deen emigréiert. Wa se d'selwecht an der Emigratioun sinn, dann ass den Eelsten den Eelsten. Keen soll e Paschtouer an der Muecht vun engem aneren sinn a kee soll op senger spezieller Plaz a sengem Haus sëtzen, ausser mat senger Erlaabnes'. De Mahmud bin Ghailan sot; Den Ibn Numair huet a sengem Hadith erwähnt: "Déi eelst am Alter." Den Abu Isa sot; "An dësem Kapitel gëtt et och eng Erzielung vum Abu Sa'id Al Khudri, Anas bin Malik, Malik bin Al Huwairits an 'Amr bin Salamah'. Den Abu Isa sot; "Dësen Hadith vum Abu Mas'ud ass hasan sahih. Dësen Hadith gëtt vu Geléiert praktizéiert, si soen; "Deejéinegen, deen am meeschte Recht huet, en Imam ze sinn, ass deen, deen am beschte kann de Koran ze liesen an deen, deen d'Sunnah am beschte versteet." Si soten och; "De Besëtzer vum Haus huet d'Recht, en Imam ze sinn." E puer vun hinne soten; "Wann de Besëtzer vum Haus aneren d'Erlaabnes gëtt, dann ass et kee Schued, mat him ze bieden." Anerer hunn et awer als makrooh ugesinn, si soten: "D'Sunnah ass fir de Besëtzer vum Haus, en Imam ze sinn." Den Imam Ahmad bin Hanbal sot; „D'Wierder vum Gesandte vu Gott, sallallahu 'alaihi wasallam: 'Keen soll en Imam an der Muecht vun engem aneren sinn a soll net op senger privilegéierter Plaz a sengem Haus sëtzen, ausser mat senger Erlaabnes.' Wann et erlaabt ass, dann hoffen ech, datt dës Erlaabnes fir jiddereen ass.' Dann huet hien argumentéiert, datt et erlaabt ass, d'Gebied ze féieren, wann hien - de Besëtzer vum Haus - et erlaabt huet.