حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّامِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْخَشْخَاشِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ هَلْ صَلَّيْتَ قُلْتُ لَا قَالَ قُمْ فَصَلِّ قَالَ فَقُمْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا ذَرٍّ اسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ لِلْإِنْسِ مِنْ شَيَاطِينَ قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهَا كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّلَاةُ قَالَ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ فَمَنْ شَاءَ أَكْثَرَ وَمَنْ شَاءَ أَقَلَّ قَالَ قُلْتُ فَمَا الصِّيَامُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرْضٌ مُجْزِئٌ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّدَقَةُ قَالَ أَضْعَافٌ مُضَاعَفَةٌ وَعِنْدَ اللَّهِ مَزِيدٌ قَالَ قُلْتُ أَيُّهَا أَفْضَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ جُهْدٌ مِنْ مُقِلٍّ أَوْ سِرٌّ إِلَى فَقِيرٍ قُلْتُ فَأَيُّ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكَ أَعْظَمُ قَالَ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ قُلْتُ فَأَيُّ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أَوَّلَ قَالَ آدَمُ قُلْتُ أَوَنَبِيٌّ كَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَبِيٌّ مُكَلَّمٌ قُلْتُ فَكَمْ الْمُرْسَلُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَخَمْسَةَ عَشَرَ جَمًّا غَفِيرًا

Kontatu digute [Yazid]-ek [Al Mas'udi] [Abu Amru Asy Syami] [Ubaid bin Al Khasykhasy] [Abu Dzar]-eko [Abu Dzar]-eko [Al Mas'udi] [Abu Amru Asy Syami] [Abu Dzar]-eko [Abu Dzar]-ekoa esan zuela: "Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam-era joan nintzen meskitan zegoenean, orduan eseri nintzen haren aurrean: 'O, otoitz egin al duzu'? Nik erantzun nion: «Oraindik ez». Esan zuen: 'Zutitu eta otoitz egin!' Zutitu eta otoitz egin nuen, gero berarekin topo egin nuen eta eseri nintzen, esan zidan: 'O Abu Dzar, babestu Allahengan giza deabruen eta Jinnen nahasteetatik'. Galdetu nion: 'O Allahren mezularia, ba al dago gizakien deabrurik?' Hark erantzun zuen: «Bai. O Abu Dzar, nahi al duzu zeruko aurrezkietatik ateratako aurrezkiak erakustea? Nik erantzun nion: «Bai, nire aita eta amarentzat». Esan zuen: "Esan LAA HAULA WALAA QUWWATA ILLA BILLAHI -Ez dago botererik edo esfortzurik Ala izan ezik-, zeruko gordailu bat delako". Galdetu nion: 'O Allahren mezularia, zer otoitzarekin?' Erantzun zuen: «Lekurik onena da, nahi duenak handitu edo txikitu dezake». Berriro galdetu nion: 'Zer baraua? Erantzun zuen: "Sariz betetako betebeharra da". Berriro galdetu nion: «Eta limosna? Erantzun zuen: "Ugaldu egingo da eta beti handituko da Allahrekin". Berriro galdetu nion: 'Zein da garrantzitsuena, o Allahren mezularia? ' Erantzun zuen: 'Benetan beharrik edo isilpean gordeta pobreei emateko'. Berriro galdetu nion: 'Zein da Allahk agerian utzi dizun handiena? ' Erantzun zuen: 'ALLAHU LAA ILLAHA ILLA HUWAL HAYYUL QAYYUUM -bertso aulkia-,' bertsoaren amaiera arte. Berriro galdetu nion: 'Nor izan zen lehen profeta? 'Erantzun zuen: 'Adam'. Berriro galdetu nion: 'Zer profeta da, o Allahren mezularia? Erantzun zuen: "Alak zuzenean hitz egin zion profeta bat". Berriro galdetu nion: 'Zenbat apostolu bidali ziren, o Allahren mezularia? Erantzun zuen: «Hirurehun eta hamabost, oso kopuru handia».