Imam Ahmad : 20572

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّامِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْخَشْخَاشِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ هَلْ صَلَّيْتَ قُلْتُ لَا قَالَ قُمْ فَصَلِّ قَالَ فَقُمْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا ذَرٍّ اسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ لِلْإِنْسِ مِنْ شَيَاطِينَ قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهَا كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّلَاةُ قَالَ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ فَمَنْ شَاءَ أَكْثَرَ وَمَنْ شَاءَ أَقَلَّ قَالَ قُلْتُ فَمَا الصِّيَامُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرْضٌ مُجْزِئٌ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّدَقَةُ قَالَ أَضْعَافٌ مُضَاعَفَةٌ وَعِنْدَ اللَّهِ مَزِيدٌ قَالَ قُلْتُ أَيُّهَا أَفْضَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ جُهْدٌ مِنْ مُقِلٍّ أَوْ سِرٌّ إِلَى فَقِيرٍ قُلْتُ فَأَيُّ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكَ أَعْظَمُ قَالَ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ قُلْتُ فَأَيُّ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أَوَّلَ قَالَ آدَمُ قُلْتُ أَوَنَبِيٌّ كَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَبِيٌّ مُكَلَّمٌ قُلْتُ فَكَمْ الْمُرْسَلُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَخَمْسَةَ عَشَرَ جَمًّا غَفِيرًا

Al à dit [Yazid] al à dit [Al Mas’udi] di [Abu Amru Asy Syami] di [Ubaid bin Al Khasykhasy] di [Abu Dzar] al à dit; 'O ai lât al Rasulullah Shallalah 'Alaihi Wasallam cuant che al jere inte moschee, o mi soi sielzût denant di lui, al à dit: 'O Abu Dzar, tu âs preât? “O ai rispuindût: “Ancjemò no”. Al disè: ‘Stâ sù e preâ! ' O mi soi alçât e o ai preât, daspò o lu ai cjatât e o mi soi sielzût, al mi à dit: 'O Abu Dharr, rifugjiâsi in Allah dai disturps dai demons umans e dai Jinns'. O ai domandât: ‘O Messazîr di Allah, a son dai diavui dai umans? ’ Al rispuindè: ‘Sì. O Abu Dzar, tu âs di mostrâti il ​​risparmi dai risparmi dal cîl? ’ O ai rispuindût: ‘Sì, par me pari e me mari’. Al disè: ‘Disè -Nol è nissun podê o sfuarç fûr di Allah-, parcè che al è un deposit dal cîl’. O ai domandât: ‘O Messazîr di Allah, e la preiere? “Al rispuindè: ‘Al è il miôr puest, cui che al vûl al pues aumentâlu o ridusilu.’ O ai domandât di gnûf: ‘E il digiun? ' Al rispuindè: 'Al è un dovê plen di ricompensis'. O ai domandât di gnûf: ‘E la almose? ' Al rispuindè: 'Al si moltiplicarà e al aumentarà simpri cun Allah'. O ai domandât di gnûf: ‘Cual è il plui impuartant, o Messazîr di Allah? 'Al rispuindè: 'Pardabon in dificoltât o in segret dâ ai puars'. O ai domandât di gnûf: ‘Cual è il plui grant che Allah al à rivelât a te? ' Al rispuindè: 'ALLAHU LAA ILLAHA ILLA HUWAL HAYYUL QAYYUUM -sedie dal verset-, ' fin ae fin dal verset. O ai domandât di gnûf: ‘Cui al jere il prin Profete? ' Al rispuindè: 'Adam'. O ai domandât di gnûf: ‘Cje gjenar di Profete al è, o Messazîr di Allah? 'Al rispuindè: 'Un profete che al è stât fevelât in maniere direte di Allah'. O ai domandât di gnûf: ‘Cuant Messazîrs a son stâts mandâts, o Messazîr di Allah? ' Al rispuindè: 'Trêcent cuindis, un numar une vore grant'.