Al Jabbar

Imam Ahmad : 20520

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دَجَاجَةَ أَنَّهَا انْطَلَقَتْ مُعْتَمِرَةً فَانْتَهَتْ إِلَى الرَّبَذَةِ فَسَمِعَتْ أَبَا ذَرٍّ يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي فِي صَلَاةِ الْعِشَاءِ فَصَلَّى بِالْقَوْمِ ثُمَّ تَخَلَّفَ أَصْحَابٌ لَهُ يُصَلُّونَ فَلَمَّا رَأَى قِيَامَهُمْ وَتَخَلُّفَهُمْ انْصَرَفَ إِلَى رَحْلِهِ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمَ قَدْ أَخْلَوْا الْمَكَانَ رَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَصَلَّى فَجِئْتُ فَقُمْتُ خَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيَّ بِيَمِينِهِ فَقُمْتُ عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَامَ خَلْفِي وَخَلْفَهُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ بِشِمَالِهِ فَقَامَ عَنْ شِمَالِهِ فَقُمْنَا ثَلَاثَتُنَا يُصَلِّي كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا بِنَفْسِهِ وَيَتْلُو مِنْ الْقُرْآنِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَتْلُوَ فَقَامَ بِآيَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ يُرَدِّدُهَا حَتَّى صَلَّى الْغَدَاةَ فَبَعْدَ أَنْ أَصْبَحْنَا أَوْمَأْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنْ سَلْهُ مَا أَرَادَ إِلَى مَا صَنَعَ الْبَارِحَةَ فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ بِيَدِهِ لَا أَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى يُحَدِّثَ إِلَيَّ فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قُمْتَ بِآيَةٍ مِنْ الْقُرْآنِ وَمَعَكَ الْقُرْآنُ لَوْ فَعَلَ هَذَا بَعْضُنَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ قَالَ دَعَوْتُ لِأُمَّتِي قَالَ فَمَاذَا أُجِبْتَ أَوْ مَاذَا رُدَّ عَلَيْكَ قَالَ أُجِبْتُ بِالَّذِي لَوْ اطَّلَعَ عَلَيْهِ كَثِيرٌ مِنْهُمْ طَلْعَةً تَرَكُوا الصَّلَاةَ قَالَ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ بَلَى فَانْطَلَقْتُ مُعْنِقًا قَرِيبًا مِنْ قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ إِنْ تَبْعَثْ إِلَى النَّاسِ بِهَذَا نَكَلُوا عَنْ الْعِبَادَةِ فَنَادَى أَنْ ارْجَعْ فَرَجَعَ وَتِلْكَ الْآيَةُ { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } حَدَّثَنَا مَرْوَانُ حَدَّثَنَا قُدَامَةُ الْبَكْرِيُّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ يَنْكُلُوا عَنْ الْعِبَادَةِ

Һөйләне беҙгә [Йәһйә] беҙгә һөйләне [Ҡудама бин Абдулла] миңә [Джәсрә бинт Дәжәжә], тип, ул ғүмрә уҡырға китте, тип, ул Рабәҙәгә килеп еткәс, ул ишетте [Әбү Зәрр] әйткәнен: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу Ғәләйһи Вәсәлләм бер төндә үҙенең халҡы менән намаҙ уҡырға торҙо. кем намаҙҙы ҡалдырған, уны күреп, үҙенең транспорт сараһына китте, тиклем ҡасан Кеше бөткәс, ул үҙенең тәүге урынына ҡайта. Ул шунан тағы намаҙ уҡыны, мин килеп уның артына баҫтым, шунан ул миңә уң яғына баҫырға ишара итте, мин уның уң яғына күстем. Шунан һуң Ибнү Мәсғүд килде, ул минең һәм Рәсүлуллаһ Шаллалаһу ғәләйһи вәсәлләмдең артында торҙо, шунан беҙгә һул яғына күсергә ишара итте, өсәүләп айырым намаҙ уҡығансы, ниһайәт, Аллаһ рөхсәте менән Ҡөрьән аяттарын ҡабат-ҡабат таң атҡансы уҡыны. Иртәнсәк етте, Ибнү Мәсғүткә сигнал бирҙем, ни өсөн кисә төндә шулай ҡыландың, тип һораным. Ибн Мәсғүд тә ҡулы менән ишара итеп: «Ул әйтмәйенсә, мин унан бер нәмә лә һорамайым», — тигән. Мин әйттем: «Атайым менән әсәйемде һинең йолом итеп! Һин тороп Ҡөрьән уҡы, әгәр беҙҙең ҡайһы берҙәребеҙ шулай эшләһә, әлбиттә, беҙ уға асыуланасаҡбыҙ'. Ул һуңынан яуап бирҙе: «Мин халҡым өсөн доға ҡылам». Шунан: «Улайһа, яуап ниндәй?» Ул яуап бирҙе: «Миңә яуап бирелде: әгәр ҙә улар уға иғтибар итһә, намаҙҙы ташлар ине». Әбү Зәрр: «Был һөйөнөслө хәбәрҙе кешеләргә еткерергә мөмкинме?» Ул: «Әлбиттә», — тип яуап бирҙе. Шулай итеп, мин шунда уҡ үҙемдең урынымдан өс таш ырғытыу алыҫлығында күстем». Ғүмәр шунан һуң: «Эй, Аллаһ илсеһе, әгәр ҙә һин уны кешеләргә быны еткерергә ебәрһәң, улар, һис шикһеҙ, изге эштәр ҡылыуҙа ялҡау булыр ине», — тигән. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Әбү Дзарҙы ҡайтырға саҡыра, шуға күрә ул ҡайта. Аят: «Әгәр ҙә Һин уларҙы ғазаплаһаң, улар Һинең ҡолдарың, әгәр ҙә Һин уларҙы ғәфү итһәң, Һин Ҡөҙрәтле, Хикмәтлеһең-». -Ҡс. Әл Майда: 188-. Ул беҙгә [Мәрүән] беҙгә [Ҡудама Әл Бәкри] әйтте, һуңынан шундай нәмәне телгә алды. Ул: «Улар ғибәҙәтте ташлаясаҡ», — тине.