Al Jabbar

Imam Ahmad : 1525

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ وَيَعْلَى قَالَا حَدَّثَنَا مُوسَى يَعْنِي الْجُهَنِيَّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ عَلِّمْنِي كَلَامًا أَقُولُهُ قَالَ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ قَالَ هَؤُلَاءِ لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَمَا لِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ مُوسَى أَمَّا عَافِنِي فَأَنَا أَتَوَهَّمُ وَمَا أَدْرِي

Беҙгә [Ғабдуллаһ бин Нумайырға] әйтте һәм [Йәғлә] әйтте; беҙгә [Мусаға], атап әйткәндә, Әл-Джуһаниға, [Мөшғәб бин Сәғдтән] [атаһынан] әйткән; Бер бәҙәүи ғәрәп булған, ул пәйғәмбәребеҙҙе осратып, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән; — Эй, Нәбиулла, миңә -теләһә ниндәй ваҡытта- әйтә алырлыҡ һөйләм өйрәт! Ул әйтте: «Уҡығыҙ: ЛӘ ИЛӘҺӘ ИЛЛӘЛӘҺУ ВАХДАҺУ ЛӘ СЯРИКА ЛӘҺУ, АЛЛАҺУ АҠБАР КӘБИРӘ, ВӘЛХӘМДУ ЛИЛЛӘҺИ ҠАТСИРА ВӘ СӨБХӘНӘЛЛӘҺИ РАББИЛ ҒӘЛӘМИН, ЛӘ ҺӘҮЛӘ ВАЛА ҠУВВАТА ИЛЛӘ БИЛЛӘӘХИЛ ҒӘҘИМӘҘЕ ғибәҙәт ҡылырға Уға тиңдәш юҡ, Бөйөк һәм Данлы Аллаһ. Бөтә маҡтауҙар тик Аллаһҡа ғына, ғаләмдәрҙең раббиһы Аллаһҡа дан булһын. Ҡөҙрәт һәм ҡөҙрәт юҡ, Ҡөҙрәтле, Хикмәтле Аллаһтан башҡа - биш тапҡыр'. Бәҙәүин тигән; — Был минең рабб Әззә Ва Джалла өсөн, ҡайһыһы миңә? Ул яуап бирҙе; — Уҡығыҙ: АЛЛАҺУММАҒФИРЛИ ВӘРХӘМНИ ВӘХДИНИ ВӘРЗҮКНИ -Йә Аллаһ! Ғәфү ит мине, рәхим ит, миңә тура юл күрһәте, ризыҡ бир.-' Ибн Нумайр әйтте; Муса әйтте; лафаж 'ВА'АФИНИ -дай мне здоровье-'. Мин һаман да ышанмайым һәм аныҡ ҡына белмәйем.