Rasulullah tidak melihat Allah, beliau hanya melihat cahaya, beliau tidak bisa melihat Rabb-Nya

Imam Muslim : 259

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ دَاوُدَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ كُنْتُ مُتَّكِئًا عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ يَا أَبَا عَائِشَةَ ثَلَاثٌ مَنْ تَكَلَّمَ بِوَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ قُلْتُ مَا هُنَّ قَالَتْ مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ قَالَ وَكُنْتُ مُتَّكِئًا فَجَلَسْتُ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْظِرِينِي وَلَا تَعْجَلِينِي أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ } { وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى } فَقَالَتْ أَنَا أَوَّلُ هَذِهِ الْأُمَّةِ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ جِبْرِيلُ لَمْ أَرَهُ عَلَى صُورَتِهِ الَّتِي خُلِقَ عَلَيْهَا غَيْرَ هَاتَيْنِ الْمَرَّتَيْنِ رَأَيْتُهُ مُنْهَبِطًا مِنْ السَّمَاءِ سَادًّا عِظَمُ خَلْقِهِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فَقَالَتْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ } أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ } قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَمَ شَيْئًا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ } قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُخْبِرُ بِمَا يَكُونُ فِي غَدٍ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { قُلْ لَا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ } و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَزَادَ قَالَتْ وَلَوْ كَانَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِمَّا أُنْزِلَ عَلَيْهِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ } حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ هَلْ رَأَى مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَبَّهُ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ قَفَّ شَعَرِي لِمَا قُلْتَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَحَدِيثُ دَاوُدَ أَتَمُّ وَأَطْوَلُ

Һәм беҙгә [Зөһәйр бин Хәрб] [Исмәғил бин Ибраһим] [Дауыттан] [аш-Шәғби] [Мәсруҡтан] һөйләне: «Мин [Ғәйсиә] эргәһенә эйелеп ултырғас, ул: «Эй, Әбү Ғәйсиә -Мәсруҡ-! Өс нәмә бар, кем уларҙан береһе тураһында һөйләй, ул Аллаһҡа ҡаршы бик ҙур ялған һөйләгән тигәнде аңлата». Мин: «Был өс нәмә нимә ул? Ғәйсә яуап бирҙе: «Беренсенән, кем Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Раббыһын күрҙе, тип раҫлай, ул, ысынлап та, Аллаһҡа ҡаршы ялғанын ҙурайта». Мин арҡаға таянып ултырған инем, шуға ла дөрөҫ ултыра башланым, шунан: «Эй, Өммөл Мөкминин! Миңә темп бир, ашыҡтырма, -тәүҙә минең һүҙҙәремде ишет-, тип әйтмәгәнме Аллаһ Тәғәлә: '-Һәм ысынлап та Мөхәммәт Джибрилде -ысын ҡиәфәтендә- икенсе ваҡытта күрҙе-' -С. Әл Тәкүир: 23-. Һәм Аллаһ һүҙе тағы ла: «Һәм, ысынлап та, Мөхәммәт «уны» үҙенең тәүге ҡиәфәтендә тағы бер тапҡыр күрҙе-' -С. Ән Нәжм: 13-. Шуға күрә Ғәййә: «Мин беренсе булып Аллаһ Рәсүленән саллаллаһу ғәләйһи үсәллам һораным», — тип яуап бирә. был мәсьәләгә бәйле был кешеләр араһынан. Ул былай тип яуап бирҙе: «Ул аяттағы «ул» тип күҙ уңында тотолғаны Джибрил – Аллаһ түгел, мин Джибрилде үҙенең тәүге ҡиәфәтендә ике тапҡырҙан башҡа күргәнем юҡ, йәғни ул күктән ер менән күк араһындағы арауыҡты тултырырлыҡ ҙур хәлдә төшкәндә». Шунан Ғәйсә тағы ла: «Һин бер ҡасан да ишеткәнһеңме, Аллаһ Тәғәлә: «-Уны күҙ менән күреп булмай, ә Ул бөтә күҙҙең асылын күрә һәм белә, һәм Ул иң баҫалҡы, иң тәрән белемле-» -С. Аль Ән'ам: 103-. Йәки, һеҙ бер ҡасан да ишеткән һүҙҙәрҙе Аллаһ: '-Һәм был кеше өсөн яраҡлы түгел, тип, Аллаһ уны һөйләшергә саҡырырға тейеш, тик вәхи рәүешендә - төш бирелгән- йәки стена артында - тик тауыш ишетеү аша- йәки илсе ебәреп - нимәлер фәрештә- уға тапшырыу менән' Ул ихтыяр итә. Ысынлап та, Аллаһ Юғары, Хикмәтле-'. -Ҡс. Аш Шура: 51-. Һуңынан Ғәйсә тағы ла: «Кем дә кем Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Аллаһ китабының бер өлөшөн йәшергән тип раҫлай, тимәк, ул Аллаһҡа ҡаршы ялған күтәргән, Аллаһ әйткәнсә: «Эй, Аллаһ Илсеһе, һиңә иңдерелгән нәмәне еткер, әгәр ҙә һин миңә индерелмәһәң, был һүҙҙәрҙе еткермәһәң. Аль Майда: 67-. Шунан Айсиә әйтте: «Кем иртәгә буласаҡ яҙмыш тураһында һөйләй алам, тип раҫлай, тимәк, ул ысын мәғәнәһендә Аллаһ Тәғәләгә ҡаршы ялған күтәргән», — тине. Аллаһ Тәғәлә әйтә: «Әйт -эй Мөхәммәт-, күктәрҙәге һәм ерҙәге йән эйәләренең береһе лә Аллаһтан башҡа ғәҙәттән тыш нәмәләрҙе белмәй-». -Ҡс. Ан Намл: 65-. Һәм беҙгә [Мөхәммәт бин әл-Мөссәнә] әйтте [Ғабдул Ваһһаб] беҙгә [Дауытҡа] был сәнғәт менән Ибн Үләйәнең хәҙисе кеүек һөйләне, һәм ул өҫтәне: «Ғәйшә әйтте: «Әгәр Мөхәммәт уға индерелгән вәхиҙәрҙең ҡайһы берҙәрен йәшергән булһа, һеҙ был һүҙҙәрҙе әйтер ине. Аллаһы Тәғәлә ниғмәттәр биргән һәм һеҙ ҙә уға ниғмәттәр биргән кешегә: «Ҡатыныңды даими тый һәм Аллаһтан ҡурҡ», ә һин үҙеңдең күңелеңдә Аллаһ асыҡлаясаҡ нәмәне йәшерәһең, ә һин кешеләрҙән ҡурҡаһың, ә Аллаһ һиңә ҡурҡырға хоҡуҡлыраҡ кеше. әл-Әхзәб: 37-. Һөйләне беҙгә [Ибн Нөмәйер] беҙгә [атайым] һөйләне беҙгә [Исмәғил] [аш-Шәғби] [Мәсруҡтан] һөйләне, ул әйтте: «Мин [Ғәйшәнән] һораным: «Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм үҙенең раббиһын күрҙеме?» — Ул яуап бирҙе: «Аллаһҡа дан, һинең элек әйткән һүҙҙәрең арҡаһында умыртҡа һөйәгемдәге сәстәр ҡалтырана». Артабан хикәйәт менән хәҙисте тәҡдим итте. Ә Дауыттың хәҙистәре камилыраҡ һәм оҙонораҡ».