Nabi mengharamkan madu, akhirnya turun ayat: Wahai Nabi, mengapa kamu mengharamkan apa yang Allah halalkan bagimu?
Imam Ahmad : 24668
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يُخْبِرُ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُخْبِرُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلًا فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ فَنَزَلَتْ { لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ } { إِنْ تَتُوبَا } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ } لِقَوْلِهِ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلًا
Na faamatala mai [Hajjaj] ia i matou; Na fai mai [Ibn Juraij], Na fai mai [Ata'] na ia faalogo ia [Ubaid bin Umair] o faamatala mai, na ia fai mai; Na ou faalogo ia [Aisha], le faletua o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) o loo ta’u mai na nofo le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) i le fale o Zainab bint Jahsh ma inuina le meli faatasi ma ia. Na ou malilie ma Hafsa e tatau i soo se tasi o i matou na feiloai ma le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) ona fai atu; 'Na ou sogisogi i le manogi o Maghafir - o se ituaiga o fua e oona le tofo ma e leaga le manogi. Na e 'ai ea le fua o Maghafir?' Na ia feiloai ma se tasi o i latou, na ia fai mai; 'O ia lea'. Na ia fai mai; 'Na ou inuina le meli faatasi ma Zainab bint Jahsh, ma ou te le toe fai atu,' ona faaalia mai lea o le fuaiupu; aisea ua e faasaina ai mea ua faatagaina e le Atua mo oe. Afai lua te salamo uma iā Allah, mo ‘Aisha ma Hafsa, Ma ia manatua le taimi na talanoa faalilolilo ai le Perofeta i se tasi o ana avā - o Hafsa - i se mea na tupu ina ua ia fai atu; ‘Ae ou te inuina le meli’.