Al Ghaffar

حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيَّ خَطِيبًا وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَيَّ فِي نَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَايْمُ اللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي سُوءًا قَطُّ وَأَبَنُوهُمْ بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلَا دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلَّا وَأَنَا حَاضِرٌ وَلَا غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلَّا غَابَ مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ نَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَ كَذَبْتَ أَمَا وَاللَّهِ لَوْ كَانُوا مِنْ الْأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ حَتَّى كَادُوا أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ فِي الْمَسْجِدِ شَرٌّ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ فَعَثَرَتْ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ فَعَثَرَتْ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلَّا فِيكِ فَقُلْتُ فِي أَيِّ شَأْنِي فَذَكَرَتْ لِي الْحَدِيثَ فَقُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ فَرَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَكَانَ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لَمْ أَخْرُجْ لَهُ لَا أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلًا وَلَا كَثِيرًا وَوَعَكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلَامَ فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَإِذَا أَنَا بِأُمِّ رُومَانَ فَقَالَتْ مَا جَاءَ بِكِ يَا ابْنَتَهْ فَأَخْبَرْتُهَا فَقَالَتْ خَفِّضِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ جَمِيلَةٌ تَكُونُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا حَسَدْنَهَا وَقُلْنَ فِيهَا قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْبَرْتُ فَبَكَيْتُ فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهُوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَنَزَلَ فَقَالَ لِأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ أَمْرِهَا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ أَقْسَمْتُ عَلَيْكِ يَا ابْنَتَهْ إِلَّا رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ فَرَجَعْتُ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي فَلَمْ يَزَالَا عِنْدِي حَتَّى دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقَدْ اكْتَنَفَنِي أَبَوَايَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَتَشَهَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا وَظَلَمْتِ تُوبِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَقَدْ جَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَهِيَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَحْيِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَقُولَ شَيْئًا فَقُلْتُ لِأَبِي أَجِبْهُ فَقَالَ أَقُولُ مَاذَا فَقُلْتُ لِأُمِّي أَجِيبِيهِ فَقَالَتْ أَقُولُ مَاذَا فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَاهُ تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قُلْتُ أَمَّا بَعْدُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ وَاللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ بِهِ وَأُشْرِبَتْهُ قُلُوبُكُمْ وَلَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ لَتَقُولُنَّ قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا إِلَّا أَبَا يُوسُفَ وَمَا أَحْفَظُ اسْمَهُ { صَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ } فَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَتَئِذٍ فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لَأَسْتَبِينُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَهُوَ يَقُولُ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بَرَاءَتَكِ فَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَايَ قُومِي إِلَيْهِ قُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَقُومُ إِلَيْهِ وَلَا أَحْمَدُهُ وَلَا أَحْمَدُكُمَا لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلَا غَيَّرْتُمُوهُ وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَسَأَلَ الْجَارِيَةَ عَنِّي فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلَّا أَنَّهَا كَانَتْ تَنَامُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَتَهَا أَوْ عَجِينَتَهَا شَكَّ هِشَامٌ فَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ وَقَالَ اصْدُقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ قَالَ عُرْوَةُ فَعِيبَ ذَلِكَ عَلَى مَنْ قَالَهُ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ عَلَيْهَا إِلَّا مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ وَبَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَمَّا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِدِينِهَا فَلَمْ تَقُلْ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِينَ تَكَلَّمُوا فِيهِ الْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ كَانَ يَسْتَوْشِيهِ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ ومِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ } يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ { أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ } يَعْنِي مِسْطَحًا { أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ } فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ يُغْفَرَ لَنَا وَعَادَ أَبُو بَكْرٍ لمِسْطَحٍ بِمَا كَانَ يَصْنَعُ بِهِ

Esan digu [Abu Usamah] Esan digu [Hisham] [bere aita]tik [Aisha] esan du; Niri buruzko gauzak aipatu zirenean eta ez nekienean, Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam. nere aurrean predikatzen, ez dakit. Orduan deklaratu zuen eta Allah 'azza wajalla goraipatu zuen. eta lauda ezazu bere familiak duenagatik. Orduan esan zuen: 'Amma ba'du, erakutsi nire familia kritikatzen ari den jende multzo bat. Ala esanez, ez nekien nire familian gaitzik zegoenik. Kritikatzen dute, Ala esanez, ez nekiela harengan itsuskeriarik zegoenik eta nire etxean ere sartzen ez zirenak, ni ere han egon ezean eta ez zen bidaiara joan ez nintzela, baina bera ere ez zen nirekin etorri'. Orduan Sa'ad bin Mu'adz zutitu eta esan zuen; «Ikusi dugu, o Allahren Mezularia, lepoa mozten diezuela». Orduan Khazrajeko gizon bat zutitu zen eta Umm Hassan bin Thabit zen gizon horietako bat. Orduan esan zuen; 'Gezurra ari zara, Ala esanez, Aus tribukoak balira, ez zenituzke lepoa moztu nahi haiek, Aus eta Khazraj tribuen artean, meskitan krimenak egin eta nik horren berri ez nuen arte'. Arratsalde hartan, Umm Misthah eta biok atera ginen nire desio batzuk betetzera. Orduan irrist egin eta esan zuen; 'Ai Misthah'. Orduan esan nuen; 'Zergatik egiten diozu errieta zure haurra?' Isildu zen. Orduan bigarren aldiz irrist egin eta esan zuen; 'Ai Misthah'. Orduan esan nuen; 'Zergatik kritikatzen duzu zure seme-alaba? ' gero hirugarren aldiz irrist egin zuen eta esan zuen; 'Ai Misthah'. Orduan errieta egin nion eta esan nion; 'Zergatik egiten diozu errieta zure haurra?' Orduan esan zuen; 'Ala, ez nuke kritikatuko zure aurrean izan ezik. esan nuen; 'Zer kontutan'. Orduan kontatu zidan zer gertatu zen. esan nuen; 'Hau izan zen'. dio; 'Bai'. Ala, zuzenean etxera joan nintzen, beraz, berarekin atera behar nuenean, nire burua giltzapetu nuen, ez nuen inoiz atera eta ez nuen jan nahi, ez gutxi edo asko, gaixorik sentitu arte. orduan Rasulullah-i esan nion sallallaahu 'alaihi wasallam; 'Bidal nazazu aitaren etxera'. Orduan nirekin ghulam bat bidali zuen. Etxera sartu nahi dut Ummi Ruuman lagun banaiz. dio; 'Zer gertatu zaizu? 'orduan jakinarazi nuen. Orduan esan zuen; 'Ezkutuan gorde, Allahren mesedetan, oso emakume eder gutxi daude maite dituzten gizonekin eta arriskuan daude gutiziakoak ez badira. Nik -Aisyah RAh- Esan zuen; 'Nire aitak badaki jada'. -Aisyah RAh- Esan zuen; 'Bai'. Nik -Aisyah RAh- Esan zuen; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Baita?». -Aisyah RAh- Esan zuen; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Baita?». orduan negar egin nuen eta Abu Bakrrek nire ahotsa entzun zuen, eta etxearen goialdean zegoen Korana irakurtzen. Azkenean jaitsi zen. Orduan berak -Abu Bakar RA- galdetu zion nire amari; — Zer gertatzen zaio? esan zuen; 'Dagoeneko ezagutzen duzu arazoa'. Azkenean amaren begiek negar egin zuten. Orduan nire aitak esan zuen; 'Zin egiten dizut, ene semea, zure etxera itzuli beharko zarela'. Gero etxera joan nintzen eta nire gurasoek lagunduta nengoen, biak alboan zeuden oraindik Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam arte. Ezagutu nazazu Asharren ondoren. Bitartean, nire gurasoek eskuinetik eta ezkerretik inguratu ninduten. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta horren lekuko izan zen eta Allah goraipatu zuen bere familiak zuenagatik. Orduan esan zuen: 'Ammaba'd, O Aisyah, gaizkia eta injustizia egiten baduzu, damutu Allah 'azza wajalla, Allah 'azza wajalla delako. bere zerbitzariengandik damua onartuko du. Orduan Ansar emakume bat etorri zen eta atean eseri zen. Orduan emakumeak esan zuen; «Ez h lotsatzen zara emakume honetaz zerbait esango du'. Orduan esan nion aitari; 'Erantzuna'. Orduan esan zuen; 'Zer esan behar dut?' orduan esan nion amari; 'Erantzuna'. Orduan esan zuen; 'Zer esan behar dut?' biek erantzun ez zutenean, deklaratu nuen eta Allah 'azza wajalla goraipatu nuen. eta goraipatzen du bere familiari eman dionagatik. Orduan esan nuen; 'Amma ba'd, Ala, benetan esango banu ez dudala egin -ez duzu sinetsiko-, nahiz eta Allah Jalla Jalalah-k nire zintzotasuna frogatzen duen, jada ez litzaidake ezertarako balioko ni zure ondoan egotea, zuk eta zure bihotzek ez zenukete sinetsiko. Eta, benetan egin dudala esaten badut, Allah Jalla Jalalah-k ondoen dakien bitartean ez dudala egin, benetan esango duzu soilik; "Izan ere, berak - Aisyah RAh - bere ekintzak onartu ditu". Izan ere, Allahren arabera, ez ditut aurkitu ni eta zu bere aita Yusuf bezalakoa izan ezik, eta ez dut bere izena gogoratzen, - bere aitak ez zuen ezer esan - pazientzia ona dela eta Allah dela salatzen duzunarekin laguntza eskatzeko lekua. Ondoren, bertsoa sallallaahu 'alaihi wasallam profetari agertu zitzaion. eta benetan zoriona ikusi nuen aurpegian erradiatzen eta kopeta igurtzi eta esan zuen: «Eman iezadazu, o Aisyah! Ala du 'azza wajalla. ekintza honetatik urrun egongo zarela baieztatzen duen bertsoa agertu du'. Benetan, garai hartan oso haserre nengoen. Orduan gurasoek esan zidaten; 'Zutik egin zion'. esan nuen; 'Ala esanez, ez diot aurre egingo, ez dut goretsiko eta ez dut zure lanpararik ere goraipatzen. Esan duzu, ukatu eta aldatu egin duzu. Hala ere, hori egiteko noraino nagoen azaltzen duten bertsoak bidali dituen Ala goraipatzen dut. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. nere etxera etorri eta neskameari nitaz galdetu zion; "Ez, Ala, ez dut ezagutzen haren lotsagarririk, lotan egon eta gero ahuntz bat etorri eta bere orea jan ezean". Hishamek zalantzan jartzen zuen eta bere lagun batzuek kritikatu zuten. -Hisyam- Esan zuen; «Izan zaitez zintzo zeure buruaz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. haiek -lagunek- lasaitu zuten arte. Urwah esan zuen; 'Zer lotsagarria hori esan duenarentzat'. dio; 'Ez, Ala esanez, ez dakit urrea galdu zuelako izan ezik, orduan gizon batek aurkitu eta etxera bidali zuen eta orduan martiri gisa hil zen Allahren bidean'. esan zuen Aishak; 'Zainab bint Jahzyin-i dagokionez, Ala bere erlijioarekin babestu du, ez dezan inoiz ezer esan ona izan ezik. Haren arrebari dagokionez, Hamnah, pertsona dohakabeetako bat zen, Abdullah bin Ubay hipokrita batekin elkartzen zen, eta haietako harroputzena zen. Misthah eta Hasan bin Thabit-en eragina izan zuen. Orduan, Abu Bakr-ek zin egin zuen ez zuela inoiz betiko Misthah lagunduko. Orduan Allah 'azza wajalla. bertsoa agerian utzi zuen: Eta zure artean abantailak eta aukerak dituztenek - hots, Abu Bakr - ez dezatela zin egin - ez dietela - laguntzarik emango - haien senideei, pobreei eta Allahren bidetik emigratu dutenei - hots, Misthah -, eta barkatu eta tolerante izan. Ez al duzu nahi Ala barkatzea? eta Allah da Barkatzaileena, Errukitsuena, orduan Abu Bakr-ek esan zuen: Bai, Ala, zoriontsu izango ginateke Ala barkatuko baligu. Orduan, Misthah-i esan eta egin zion guztia kendu zuen. Eta hobe da bertute eta zabaltasuna duen pertsona batentzat, hots, Abu Bakr, bere senideak eta pobreak bisitatzea.