Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Ahmad : 17892

حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدْعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا لَا نُقِرُّ بِهَذَا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لِعَلِيٍّ امْحُ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَمْحُوكَ أَبَدًا فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِتَابَ وَلَيْسَ يُحْسِنُ أَنْ يَكْتُبَ فَكَتَبَ مَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ إِلَّا السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا أَحَدٌ إِلَّا مَنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَنْ يُقِيمَ بِهَا فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الْأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ فَلْيَخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الْأَجَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَقَالَ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا

Wedi dweud wrthym [Hujain] Wedi dweud wrthym [Isra`il] o [Abu Ishaq] o [Al Baraa`] meddai; Roedd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eisiau perfformio Umrah ym mis Dzul Qa'dah, ond rhwystrodd pobl y Kaaba ef rhag mynd i mewn i Mecca, felly penderfynon nhw y gallai aros yn Mecca am dri diwrnod. A phan ysgrifennodd y Mwslimiaid y llythyr cytundeb, fe wnaethon nhw ysgrifennu, 'Dyma'r cytundeb y cytunodd Muhammad Rasulullah iddo'. Maen nhw - y Quraysh - yn dweud, 'Rhaid i chi beidio â gosod fel hyn. Pe byddem wedi gwybod mai ti oedd Negesydd Allah, ni fyddem wedi eich rhwystro o leiaf. Fodd bynnag, chi yw Muhammad bin Abdullah'. Dywedodd: 'Fi yw Negesydd Allah a minnau hefyd yw Muhammad bin Abdullah'. A dywedodd wrth Ali: 'Dileu'r gair, 'Rasulullah'.' Dywedodd Ali, 'Trwy Allah, ni fyddaf yn eich dileu am byth'. Yna cymerodd alaihi wasallam y Proffwyd sallallaahu y llyfr cytundeb - oherwydd nad oedd yn dda am ysgrifennu - ac fe groesodd allan ysgrifen Rasulullah ac ysgrifennodd, 'Dyma'r cytundeb y cytunwyd arno gan Muhammad bin Abdullah, ni fydd yn mynd i mewn i Mecca yn cario unrhyw arf ac eithrio cleddyf wedi'i lapio mewn gwain. Nid oes unrhyw un o bobl Makka yn cael gadael ac eithrio'r rhai sydd am ei ddilyn sallallahu'alaihiwasallam. Yna ni ddylai pobl Macca wahardd neb o'u cymdeithion rhag ymgartrefu ym Macca'. A phan aeth i mewn iddi, a'r amser penodedig wedi dod i ben, daethant at Ali a dweud, 'Dywed wrth eich ffrind, gadewch iddo adael ein hardal, mae'r amser penodedig wedi dod i ben'. Felly dyma Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn dod allan. Ac wedi dweud wrthym [Aswad bin Amir] wedi dweud wrthym [Isra`il] o [Abu Ishac] o [Al Bara`] efe a ddywedodd; Roedd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam eisiau perfformio Umrah ym mis Dzul Qa'dah. Yna dywedodd yr ystyr. Ac efe a ddywedodd; 'Fel nad yw'n mynd i mewn i Macca yn cario arfau, ac nad yw pobl Macca yn dod allan gyda nhw'.