Imam Ahmad : 17315
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ الزُّبَيْرِ أَبِي عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِكْرَزٍ عَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ لَا أَدَعَ شَيْئًا مِنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ إِلَّا سَأَلْتُهُ عَنْهُ وَإِذَا عِنْدَهُ جَمْعٌ فَذَهَبْتُ أَتَخَطَّى النَّاسَ فَقَالُوا إِلَيْكَ يَا وَابِصَةُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكَ يَا وَابِصَةُ فَقُلْتُ أَنَا وَابِصَةُ دَعُونِي أَدْنُو مِنْهُ فَإِنَّهُ مِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ أَنْ أَدْنُوَ مِنْهُ فَقَالَ لِي ادْنُ يَا وَابِصَةُ ادْنُ يَا وَابِصَةُ فَدَنَوْتُ مِنْهُ حَتَّى مَسَّتْ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ فَقَالَ يَا وَابِصَةُ أُخْبِرُكَ مَا جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْهُ أَوْ تَسْأَلُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْبِرْنِي قَالَ جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ قُلْتُ نَعَمْ فَجَمَعَ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِهَا فِي صَدْرِي وَيَقُولُ يَا وَابِصَةُ اسْتَفْتِ نَفْسَكَ الْبِرُّ مَا اطْمَأَنَّ إِلَيْهِ الْقَلْبُ وَاطْمَأَنَّتْ إِلَيْهِ النَّفْسُ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي الْقَلْبِ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ وَإِنْ أَفْتَاكَ النَّاسُ قَالَ سُفْيَانُ وَأَفْتَوْكَ
Esan digu [Yazid bin Harun] [Hammad bin Salamah] [Zubair Abu Abdus Salam] [Ayyub bin Abdullah bin Mikraz] [Wabishah bin Ma'bad] [Wabishah bin Ma'bad] [Hammad bin Salamah] [Hammad bin Salamah] [Zubair Abu Abdus Salam] [Ayyub bin Abdullah bin Mikraz] [Wabishah bin Ma'bad]. Garai hartan lagun talde bat zegoen bere alboan, eta haien gainetik zapaldu nituen esan zuten arte: 'O Wabishah, urrun zaitez Rasulullah sallallahu'gandik 'alaihi wasallam, egon urrun, oi Wabishah!' Esan nion: 'Ni Wabishah naiz, utz iezadazu hurbiltzen, bera baita gertu egotea gehien maite dudan pertsona'. Orduan esan zuen: «Hurbil zaitez, Wabisha, hurbildu zaitez, Wabisha». Berarengana hurbildu nintzen, nire belaunek bere belaunak ukitzeko, orduan esan zuen: 'Oi Wabishah, esango dizut -erantzuna- hona etorri zaituen zerbaiti'. Esan nion: 'O Allahren mezularia, esaidazu'. Beraz, esan zuen: «On eta txarrez -bekatuaz- galdetzera etorri zara». Esan nuen, 'Ondo da'. Ondoren, hiru behatzak elkartu eta nire bularrean kolpatu zituen eta esan zuen: 'O Wabishah, eskatu gida zure arimari. Adeitasuna bihotza eta arima lasaitu eta lasaitu ditzakeen zerbait da. Bitartean, gaiztoa bihotza aztoratzen eta bularrean pisatzen duen zerbait da, nahiz eta jendeak ontzat ematen zaituen». [Sufyan]-ek aipatu zuen: "Eta jendeak fatwa bat eman dizu -baieztatzeko-".