इमाम अहमद : 17315

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ الزُّبَيْرِ أَبِي عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِكْرَزٍ عَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ لَا أَدَعَ شَيْئًا مِنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ إِلَّا سَأَلْتُهُ عَنْهُ وَإِذَا عِنْدَهُ جَمْعٌ فَذَهَبْتُ أَتَخَطَّى النَّاسَ فَقَالُوا إِلَيْكَ يَا وَابِصَةُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكَ يَا وَابِصَةُ فَقُلْتُ أَنَا وَابِصَةُ دَعُونِي أَدْنُو مِنْهُ فَإِنَّهُ مِنْ أَحَبِّ النَّاسِ إِلَيَّ أَنْ أَدْنُوَ مِنْهُ فَقَالَ لِي ادْنُ يَا وَابِصَةُ ادْنُ يَا وَابِصَةُ فَدَنَوْتُ مِنْهُ حَتَّى مَسَّتْ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ فَقَالَ يَا وَابِصَةُ أُخْبِرُكَ مَا جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْهُ أَوْ تَسْأَلُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْبِرْنِي قَالَ جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ قُلْتُ نَعَمْ فَجَمَعَ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِهَا فِي صَدْرِي وَيَقُولُ يَا وَابِصَةُ اسْتَفْتِ نَفْسَكَ الْبِرُّ مَا اطْمَأَنَّ إِلَيْهِ الْقَلْبُ وَاطْمَأَنَّتْ إِلَيْهِ النَّفْسُ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي الْقَلْبِ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ وَإِنْ أَفْتَاكَ النَّاسُ قَالَ سُفْيَانُ وَأَفْتَوْكَ

हे आम्हाला [याझीद इब्न हारून] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद इब्न सलामाह] यांच्याकडून, [जुबैर अबू अब्दुस् सलाम] यांच्याकडून, [अयूब इब्न अब्दुल्लाह इब्न मिक्राझ] यांच्याकडून, [वाबिशाह इब्न मा'बद] यांच्याकडून सांगितले. त्याने सांगितले, "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आलो आणि मला वाटले की चांगले असो वा वाईट, काहीही असे नसेल ज्याबद्दल मी त्यांना विचारले नसेन. त्या वेळी त्याच्याजवळ काही सहचार्‍यांचा एक गट होता, म्हणून मी त्यांच्यावरून पुढे गेलो, तोपर्यंत त्यांनी म्हटले, 'अरे वाबिशा, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यापासून दूर हो; अरे वाबिशा, दूर हो!' मी म्हणालो, 'मीच वाबिशा आहे; मला त्याच्याजवळ येऊ द्या, कारण मला त्याच्याजवळ राहणे सर्वात जास्त आवडते.' मग त्याने म्हटले: "जवळ ये, हे वाबिशाह, जवळ ये, हे वाबिशाह." मी त्याच्याजवळ इतका जवळ गेलो की माझे गुडघे त्याच्या गुडघ्यांना स्पर्श करू लागले, मग त्याने म्हटले: "हे वाबिशाह, मी तुला काही सांगणार आहे जे तुला इथे आणले आहे." मी म्हणालो, "अल्लाहच्या प्रेषिता, मला सांगा." ते म्हणाले: "तू चांगुलपणा आणि वाईट (पाप) याबद्दल विचारण्यासाठी आला आहेस." मी म्हणालो, "होय, बरोबर आहे." मग त्यांनी आपले तीन बोटे एकत्र करून माझ्या छातीवर ठेवल्या आणि म्हणाले: "हे वाबिशाह, आपल्या आत्म्याकडून मार्गदर्शन मागा. भलाई म्हणजे ती गोष्ट जी हृदय आणि आत्म्याला शांती व प्रसन्नता देते. आणि वाईट म्हणजे ती गोष्ट जी हृदयाला त्रास देते आणि छातीत घुटमळ निर्माण करते, जरी लोक तुमच्याशी सहमत असले तरी." [सुफ्यान] यांनी सांगितले, "आणि लोक तुम्हाला फतवा देतात (तुमच्याशी सहमत होतात)."