حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا مَا رَآهَا أَحَدٌ قَبْلِي وَلَا يَرَاهَا أَحَدٌ بَعْدِي لَقَدْ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ مَرَرْنَا بِامْرَأَةٍ جَالِسَةٍ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا صَبِيٌّ أَصَابَهُ بَلَاءٌ وَأَصَابَنَا مِنْهُ بَلَاءٌ يُؤْخَذُ فِي الْيَوْمِ مَا أَدْرِي كَمْ مَرَّةً قَالَ نَاوِلِينِيهِ فَرَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَجَعَلتْهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ وَاسِطَةِ الرَّحْلِ ثُمَّ فَغَرَ فَاهُ فَنَفَثَ فِيهِ ثَلَاثًا وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ ثُمَّ نَاوَلَهَا إِيَّاهُ فَقَالَ الْقَيْنَا فِي الرَّجْعَةِ فِي هَذَا الْمَكَانِ فَأَخْبِرِينَا مَا فَعَلَ قَالَ فَذَهَبْنَا وَرَجَعْنَا فَوَجَدْنَاهَا فِي ذَلِكَ الْمَكَانِ مَعَهَا شِيَاهٌ ثَلَاثٌ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَبِيُّكِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا حَسَسْنَا مِنْهُ شَيْئًا حَتَّى السَّاعَةِ فَاجْتَرِرْ هَذِهِ الْغَنَمَ قَالَ انْزِلْ فَخُذْ مِنْهَا وَاحِدَةً وَرُدَّ الْبَقِيَّةَ قَالَ وَخَرَجْتُ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى الْجَبَّانَةِ حَتَّى إِذَا بَرَزْنَا قَالَ انْظُرْ وَيْحَكَ هَلْ تَرَى مِنْ شَيْءٍ يُوَارِينِي قُلْتُ مَا أَرَى شَيْئًا يُوَارِيكَ إِلَّا شَجَرَةً مَا أُرَاهَا تُوَارِيكَ قَالَ فَمَا بِقُرْبِهَا قُلْتُ شَجَرَةٌ مِثْلُهَا أَوْ قَرِيبٌ مِنْهَا قَالَ فَاذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَجْتَمِعَا بِإِذْنِ اللَّهِ قَالَ فَاجْتَمَعَتَا فَبَرَزَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ لَهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَرْجِعَ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا إِلَى مَكَانِهَا فَرَجَعَتْ قَالَ وَكُنْتُ عِنْدَهُ جَالِسًا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ جَاءَهُ جَمَلٌ يُخَبِّبُ حَتَّى صَوَّبَ بِجِرَانِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ ذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ وَيْحَكَ انْظُرْ لِمَنْ هَذَا الْجَمَلُ إِنَّ لَهُ لَشَأْنًا قَالَ فَخَرَجْتُ أَلْتَمِسُ صَاحِبَهُ فَوَجَدْتُهُ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَوْتُهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُ جَمَلِكَ هَذَا فَقَالَ وَمَا شَأْنُهُ قَالَ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ مَا شَأْنُهُ عَمِلْنَا عَلَيْهِ وَنَضَحْنَا عَلَيْهِ حَتَّى عَجَزَ عَنْ السِّقَايَةِ فَأْتَمَرْنَا الْبَارِحَةَ أَنْ نَنْحَرَهُ وَنُقَسِّمَ لَحْمَهُ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ هَبْهُ لِي أَوْ بِعْنِيهِ فَقَالَ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَوَسَمَهُ بِسِمَةِ الصَّدَقَةِ ثُمَّ بَعَثَ بِهِ

Esan zigun [Abdullah bin Numair] [Uthman bin Hakim] esan zuen, esan zidan Abdurrahman bin Abdul Aziz [Ya'la bin Murrah] esan zidan: 'Ikusi ditut Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam inork ikusi ez dituen hiru gauza, ez aurretik ez ondoren. Behin harekin irten nintzen bidaia batean, harik eta errepide batera iritsi ginenean, bere ume txikiarekin eserita zegoen emakume baten ondotik pasatu ginen. Orduan, emakumeak esan zuen: "O Allahren mezularia, haur hau gaixotasun batek jo du, gu ere kaltetuta gaude, ez dakit ziur zenbat aldiz errepikatzen den egunean". Berliauk esan zuen: 'Ekar ezazu umea hona'. orduan emakumeak altxatu eta bere umea eman zion, umea haren eta bere ibilgailuaren egurrezko jarlekuaren artean jarri zuen. Orduan haurraren ahoa ireki eta hiru aldiz putz egin zuen irakurtzen ari zen bitartean: «Bismillah, ni Abdullah naiz, atera eta zoaz, Allahren etsaia». Horren ostean, haurrari buelta eman zion, esanez: «Toki gaitzazu toki honetara itzultzen garenean, eta konta iezaguzu zer egin zuen». Ya'la bin Murrah-ek esan zuen: "Orduan, ziztu bizian joan ginen, eta itzuli ginenean wabita aurkitu genuen leku berean hiru ardi zeramala. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallamek galdetu zuen orduan: 'Zertan ari da zure semea?' Emakumeak erantzun zion: «Egiaz bidali zaituenaren arabera, orain arte ez dugu ezer gaizki aurkitu. Beraz, hartu eta eraman ardi hauek'. Esan zuen: 'Jaitsi -O Ya'la- eta hartu buztan bat eta itzuli gainerakoak'. Ya'la bin Murrah-ek bere istorioa jarraitu zuen: «Egun batean kanposantura atera nintzen soilgune batera atera ginen arte. Esan zuen: 'Ai zuri, begira! Babes naitekeen ezer?». Nik erantzun nion: «Ez dut ikusten estali ahal zaituen ezer babestuko zaituen zuhaitz bat izan ezik». Berriro galdetu zuen: 'Orduan zer dago gertu?' Nik erantzun nion: 'Zuhaitz bera, edo ia bera'. Esan zuen: "Zoaz biengana eta esan: "Izan ere, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek agindu zien biei elkartzeko Allahren baimenarekin". Ya'la bin Murrah-ek esan zuen: "Orduan, biak elkartu ziren bere burua lasaitu ahal izan zuen arte, eta gero itzuli zen eta esan zuen: "Esan biei: "Izan ere, Allahren Mezularia sallallahu 'alaihi wasallam agindu zuen zuetako bakoitza bere jatorrizko lekura itzultzeko". Beraz, zuhaitza bere lekura itzuli zen. Ya'la bin Murrah-ek esan zuen: "Egun batean bere ondoan eserita nengoen, bat-batean gamelu bat zoratuta geratu zen. Orduan Profetak berehala makurtu zuen gameluaren burua bere aurrean, eta berehala gameluak malkoak isuri zituen. Esan zuen: «Ai zoritxar! Begira norena da gamelu hau? Izan ere zerbait nahi du'. Ya'lak esan zuen: 'Orduan jabearen bila atera nintzen, jabea aurkitu nuen arte. Ansarreko gizona zen. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana eraman nuen. Orduan galdetu zuen: 'Zer gertatzen zaio zure gameluari?' Gizonak erantzun zion: 'Zer gertatzen zaio? Gizonak jarraitu zuen: "Ez dakit, Ala zer den. Kudeatu eta lasaitu dugu edan nahi ez duen punturaino. Beraz, bart batu ginen hura hiltzeko eta haragia banatzeko». Orduan esan zuen: «Ez egin. Emaidazu, edo saldu iezadazu». Beraz, gizonak esan zuen: "Izan ere, zure esku uzten dizut gamelua, o Allahren mezularia". Ya'la bin Murrah-ek esan zuen: "Beraz, sadaqah seinalearekin markatu zuen eta bidali zuen -hiltzera-".