इमाम अहमद : 16889

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا مَا رَآهَا أَحَدٌ قَبْلِي وَلَا يَرَاهَا أَحَدٌ بَعْدِي لَقَدْ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ مَرَرْنَا بِامْرَأَةٍ جَالِسَةٍ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا صَبِيٌّ أَصَابَهُ بَلَاءٌ وَأَصَابَنَا مِنْهُ بَلَاءٌ يُؤْخَذُ فِي الْيَوْمِ مَا أَدْرِي كَمْ مَرَّةً قَالَ نَاوِلِينِيهِ فَرَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَجَعَلتْهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ وَاسِطَةِ الرَّحْلِ ثُمَّ فَغَرَ فَاهُ فَنَفَثَ فِيهِ ثَلَاثًا وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ ثُمَّ نَاوَلَهَا إِيَّاهُ فَقَالَ الْقَيْنَا فِي الرَّجْعَةِ فِي هَذَا الْمَكَانِ فَأَخْبِرِينَا مَا فَعَلَ قَالَ فَذَهَبْنَا وَرَجَعْنَا فَوَجَدْنَاهَا فِي ذَلِكَ الْمَكَانِ مَعَهَا شِيَاهٌ ثَلَاثٌ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَبِيُّكِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا حَسَسْنَا مِنْهُ شَيْئًا حَتَّى السَّاعَةِ فَاجْتَرِرْ هَذِهِ الْغَنَمَ قَالَ انْزِلْ فَخُذْ مِنْهَا وَاحِدَةً وَرُدَّ الْبَقِيَّةَ قَالَ وَخَرَجْتُ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى الْجَبَّانَةِ حَتَّى إِذَا بَرَزْنَا قَالَ انْظُرْ وَيْحَكَ هَلْ تَرَى مِنْ شَيْءٍ يُوَارِينِي قُلْتُ مَا أَرَى شَيْئًا يُوَارِيكَ إِلَّا شَجَرَةً مَا أُرَاهَا تُوَارِيكَ قَالَ فَمَا بِقُرْبِهَا قُلْتُ شَجَرَةٌ مِثْلُهَا أَوْ قَرِيبٌ مِنْهَا قَالَ فَاذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَجْتَمِعَا بِإِذْنِ اللَّهِ قَالَ فَاجْتَمَعَتَا فَبَرَزَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ لَهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَرْجِعَ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا إِلَى مَكَانِهَا فَرَجَعَتْ قَالَ وَكُنْتُ عِنْدَهُ جَالِسًا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ جَاءَهُ جَمَلٌ يُخَبِّبُ حَتَّى صَوَّبَ بِجِرَانِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ ذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ وَيْحَكَ انْظُرْ لِمَنْ هَذَا الْجَمَلُ إِنَّ لَهُ لَشَأْنًا قَالَ فَخَرَجْتُ أَلْتَمِسُ صَاحِبَهُ فَوَجَدْتُهُ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَعَوْتُهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُ جَمَلِكَ هَذَا فَقَالَ وَمَا شَأْنُهُ قَالَ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ مَا شَأْنُهُ عَمِلْنَا عَلَيْهِ وَنَضَحْنَا عَلَيْهِ حَتَّى عَجَزَ عَنْ السِّقَايَةِ فَأْتَمَرْنَا الْبَارِحَةَ أَنْ نَنْحَرَهُ وَنُقَسِّمَ لَحْمَهُ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ هَبْهُ لِي أَوْ بِعْنِيهِ فَقَالَ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَوَسَمَهُ بِسِمَةِ الصَّدَقَةِ ثُمَّ بَعَثَ بِهِ

[अब्दुल्ला बिन नुमैर] यांनी [उस्मान बिन हकीम] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अब्दुर्रहमान बिन अब्दुल अजीज यांनी [या'ला बिन मुर्‌रह] यांच्याकडून मला कळवले, ज्यांनी म्हटले: "मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडून तीन गोष्टी पाहिल्या, ज्या माझ्यापूर्वी किंवा माझ्यानंतर कोणीही पाहिल्या नव्हत्या." मी एकदा त्याच्यासोबत प्रवासाला निघालो, आणि जेव्हा आम्ही एका रस्त्यावर पोहोचलो, तेव्हा आम्ही एका स्त्रीजवळून गेलो जी तिच्या लहान मुलासह बसलेली होती. त्यावर त्या स्त्रीने म्हटले, 'अल्लाहच्या पैगंबर, या मुलाला आजार झाला आहे, आणि आम्हालाही त्याचा त्रास होतो; मला ठाऊक नाही की तो एका दिवसात किती वेळा परत येतो.' त्यांनी सांगितले, 'मुलाला इथे आणा.' त्यानंतर त्या स्त्रीने मुलाला उचलून त्यांना दिले; तिने मुलाला त्यांच्या आणि त्यांच्या सवाराच्या खोगीराच्या मधोमध ठेवले. त्यानंतर त्यांनी मुलाचे तोंड उघडून त्यात तीन वेळा फुंक मारली आणि म्हणाले: "अल्लाहच्या नावाने, मी अब्दुल्लाह आहे; बाहेर ये आणि निघून जा, हे अल्लाहचा शत्रू." त्यानंतर त्याने बाळाला तिला परत देताना सांगितले: "जेव्हा आम्ही परत येऊ तेव्हा इथे या आणि आम्हाला सांगा की त्याने काय केले आहे." याला इब्न मुर्राह म्हणाले, "मग आम्ही पटकन निघून गेलो, आणि परत आल्यावर आम्हाला तो मुलगा त्याच ठिकाणी तीन मेंढ्या घेऊन आलेला आढळला. त्यानंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी विचारले: 'तुमचा मुलगा काय करत होता?' त्या स्त्रीने उत्तर दिले, 'ज्याने तुम्हाला सत्य घेऊन पाठवले आहे, त्याच्या शपथाने, आतापर्यंत आम्हाला त्याच्यात काहीही असामान्य आढळलेले नाही. तर ही मेंढरे घेऊन जा." त्याने म्हटले: "खाली उतर (हे याला) आणि त्यापैकी एक घे, बाकी परत कर." याला बिन मुर्‍ह्हा पुढे सांगतो: "एक दिवस मी कब्रस्थानाकडे निघालो, तोपर्यंत आम्ही एका मोकळ्या मैदानात पोहोचलो. त्याने म्हटले: 'अरे, बघ! माझं रक्षण करणारी काहीही गोष्ट आहे का?' मी उत्तर दिले, 'मला काहीही दिसत नाही जे तुझं रक्षण करू शकेल, फक्त एक झाड आहे, पण मला वाटत नाही की ते तुझं रक्षण करू शकेल.' त्याने पुन्हा विचारले: 'मग त्याच्याजवळ काय आहे?' मी उत्तर दिले, 'तेच झाड, किंवा त्याच्यासारखेच एक.' त्याने म्हटले: 'त्या दोघांकडे जा आणि त्यांना सांग, "खरोखर, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, तुम्हाला दोघांनाही अल्लाहच्या परवानगीने एकत्र येण्याचा आदेश देतात."' या'ला इब्न मुर्‍राह म्हणाले, "मग त्या दोन झाडांनी एकत्र येऊन तो शौचास जाईपर्यंत तसेच राहिले. नंतर तो परत येत म्हणाला: 'त्या दोघांनाही सांगा: "खरोखरच, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी तुम्हाला दोघांनाही तुमच्या मूळ जागेवर परत जाण्याचा आदेश दिला आहे."' मग ते झाड आपल्या जागेवर परत गेले. या'ला बिन मुर्रह म्हणाले, "एक दिवस मी त्यांच्या शेजारी बसलो होतो, तेव्हा अचानक एक उन्मत्त उंट आला. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्वरित त्या उंटाचे डोके त्यांच्या समोर वाकवले, आणि लगेचच उंटाने अश्रू गाळले. त्यांनी मग म्हटले: 'अरे उंटा! या उंटाचा मालक कोण आहे ते बघा? खरोखरच, त्याला काहीतरी हवे आहे." याला म्हणाले, "मग मी त्याचा मालक शोधण्यासाठी बाहेर गेलो, जोपर्यंत मला तो सापडला नाही. तो अंसारपैकी एक माणूस होता. मग मी त्याला पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे घेऊन आलो. मग त्याने विचारले: 'तुमच्या या उंटाला काय झाले आहे?' त्या माणसाने परत विचारले, 'त्याला काय झाले आहे?' त्या माणसाने पुढे सांगितले, 'अल्लाहची शपथ, मला माहीत नाही त्याला काय झाले आहे. आम्ही त्याची काळजी घेतली आणि त्याला शांत केले, पण ते पाणीही पित नव्हते. म्हणून आम्ही काल रात्री ते वधून त्याचे मांस वाटून देण्यासाठी जमलो होतो.' त्यावर तो म्हणाला: 'असे करू नका. मला ते भेट म्हणून द्या, किंवा मला विकून द्या." तेव्हा त्या माणसाने म्हटले, "नक्कीच, मी हे उंट तुम्हाला देतो, हे अल्लाहचे प्रेषित." याला बिन मुर्राह म्हणाले, "मग त्यांनी ते दान म्हणून नोंदवले आणि (कापण्यासाठी) पाठवले."