Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Bukhari : 624

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلَاةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا قَالَتْلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأُذِّنَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنْ الْوَجَعِ فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَكَانَكَ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ قِيلَ لِلْأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلَاتِهِ وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْرَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بَعْضَهُ وَزَادَ أَبُو مُعَاوِيَةَ جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا

Dywedwyd wrthym ni [dywedodd 'Umar bin Hafsh bin Ghiyats], dywedwyd wrthyf i [dywedodd fy nhad], dywedwyd wrthym ni [Al A'masy] gan [Ibrahim] gan [Al Aswad] a ddywedodd, 'Roedden ni gydag ['Aisyah] pan ddywedon ni am y broblem o gymryd rhan mewn gweddi gynulleidfaol a'i blaenoriaethu. Felly dywedodd Aisyah, 'Pan oedd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn sâl a arweiniodd at ei farwolaeth, daeth yr amser i weddïo a gwnaed yr alwad i weddïo. Yna dywedodd -wrth ei wragedd-: 'Dywedwch wrth Abu Bakr am arwain y gweddïau gyda'r bobl'. Yna dywedwyd wrtho, 'Yn wir, mae Abu Bakr yn berson gwan ac mae'n crio'n hawdd -wrth ddarllen y Qur'an-. Ni fydd yn gallu disodli safle'r Meistr wrth arwain y bobl mewn gweddi'. Ailadroddodd yr hyn a ddywedodd, a rhoddasant yr un ateb hefyd. Parhaodd hyn dair gwaith, ac yn olaf dywedodd: 'Rydych chi fel gwragedd Joseff! Gorchmynnodd i Abu Bakr arwain y weddi. Felly daeth Abu Bakr allan i arwain y weddi gynulleidfaol. Yna teimlai ychydig yn ffres, felly aeth allan i'r mosg yng nghanol dau berson, fel pe bai ei ddwy droed yn cyffwrdd â'r llawr oherwydd ei fod yn sâl. Gan weld ei bresenoldeb, bwriadodd Abu Bakr gamu'n ôl ond ataliodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ef trwy ei arwyddo i aros yn ei safle. Yna eisteddodd wrth ymyl Abu Bakr'. Dywedwyd wrth Al A'masy, 'A weddïodd ac yna gweddïodd Abu Bakr yn dilyn ei weddi, a gweddïodd y bobl yn dilyn gweddi Abu Bakr?' Yna atebodd Al A'masy 'Ie' gyda nodiad ei ben. Adroddodd [Abu Daud] hefyd o [Syu'bah] o [Al A'masy] yn rhannol, ac ychwanegodd [Abu Mu'awiyah], 'Gweddïodd yn eistedd ar ochr chwith Abu Bakr, tra bod Abu Bakr yn gweddïo yn sefyll'.