Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga

حَدَّثَنِي مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ لِأَصْحَابِهِ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ رُؤْيَا قَالَ فَيَقُصُّ عَلَيْهِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُصَّ وَإِنَّهُ قَالَ ذَاتَ غَدَاةٍ إِنَّهُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ وَإِنَّهُمَا ابْتَعَثَانِي وَإِنَّهُمَا قَالَا لِي انْطَلِقْ وَإِنِّي انْطَلَقْتُ مَعَهُمَا وَإِنَّا أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِصَخْرَةٍ وَإِذَا هُوَ يَهْوِي بِالصَّخْرَةِ لِرَأْسِهِ فَيَثْلَغُ رَأْسَهُ فَيَتَهَدْهَدُ الْحَجَرُ هَا هُنَا فَيَتْبَعُ الْحَجَرَ فَيَأْخُذُهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَيْهِ حَتَّى يَصِحَّ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ لَهُمَا سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُسْتَلْقٍ لِقَفَاهُ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِكَلُّوبٍ مِنْ حَدِيدٍ وَإِذَا هُوَ يَأْتِي أَحَدَ شِقَّيْ وَجْهِهِ فَيُشَرْشِرُ شِدْقَهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرَهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنَهُ إِلَى قَفَاهُ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ أَبُو رَجَاءٍ فَيَشُقُّ قَالَ ثُمَّ يَتَحَوَّلُ إِلَى الْجَانِبِ الْآخَرِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ بِالْجَانِبِ الْأَوَّلِ فَمَا يَفْرُغُ مِنْ ذَلِكَ الْجَانِبِ حَتَّى يَصِحَّ ذَلِكَ الْجَانِبُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى مِثْلِ التَّنُّورِ قَالَ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فَإِذَا فِيهِ لَغَطٌ وَأَصْوَاتٌ قَالَ فَاطَّلَعْنَا فِيهِ فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ وَإِذَا هُمْ يَأْتِيهِمْ لَهَبٌ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَإِذَا أَتَاهُمْ ذَلِكَ اللَّهَبُ ضَوْضَوْا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ أَحْمَرَ مِثْلِ الدَّمِ وَإِذَا فِي النَّهَرِ رَجُلٌ سَابِحٌ يَسْبَحُ وَإِذَا عَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ حِجَارَةً كَثِيرَةً وَإِذَا ذَلِكَ السَّابِحُ يَسْبَحُ مَا يَسْبَحُ ثُمَّ يَأْتِي ذَلِكَ الَّذِي قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ الْحِجَارَةَ فَيَفْغَرُ لَهُ فَاهُ فَيُلْقِمُهُ حَجَرًا فَيَنْطَلِقُ يَسْبَحُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَيْهِ كُلَّمَا رَجَعَ إِلَيْهِ فَغَرَ لَهُ فَاهُ فَأَلْقَمَهُ حَجَرًا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ كَرِيهِ الْمَرْآةِ كَأَكْرَهِ مَا أَنْتَ رَاءٍ رَجُلًا مَرْآةً وَإِذَا عِنْدَهُ نَارٌ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَوْضَةٍ مُعْتَمَّةٍ فِيهَا مِنْ كُلِّ لَوْنِ الرَّبِيعِ وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَيْ الرَّوْضَةِ رَجُلٌ طَوِيلٌ لَا أَكَادُ أَرَى رَأْسَهُ طُولًا فِي السَّمَاءِ وَإِذَا حَوْلَ الرَّجُلِ مِنْ أَكْثَرِ وِلْدَانٍ رَأَيْتُهُمْ قَطُّ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ عَظِيمَةٍ لَمْ أَرَ رَوْضَةً قَطُّ أَعْظَمَ مِنْهَا وَلَا أَحْسَنَ قَالَ قَالَا لِي ارْقَ فِيهَا قَالَ فَارْتَقَيْنَا فِيهَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى مَدِينَةٍ مَبْنِيَّةٍ بِلَبِنِ ذَهَبٍ وَلَبِنِ فِضَّةٍ فَأَتَيْنَا بَابَ الْمَدِينَةِ فَاسْتَفْتَحْنَا فَفُتِحَ لَنَا فَدَخَلْنَاهَا فَتَلَقَّانَا فِيهَا رِجَالٌ شَطْرٌ مِنْ خَلْقِهِمْ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ وَشَطْرٌ كَأَقْبَحِ مَا أَنْتَ رَاءٍ قَالَ قَالَا لَهُمْ اذْهَبُوا فَقَعُوا فِي ذَلِكَ النَّهَرِ قَالَ وَإِذَا نَهَرٌ مُعْتَرِضٌ يَجْرِي كَأَنَّ مَاءَهُ الْمَحْضُ فِي الْبَيَاضِ فَذَهَبُوا فَوَقَعُوا فِيهِ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيْنَا قَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ السُّوءُ عَنْهُمْ فَصَارُوا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ قَالَا لِي هَذِهِ جَنَّةُ عَدْنٍ وَهَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ فَسَمَا بَصَرِي صُعُدًا فَإِذَا قَصْرٌ مِثْلُ الرَّبَابَةِ الْبَيْضَاءِ قَالَ قَالَا لِي هَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمَا ذَرَانِي فَأَدْخُلَهُ قَالَا أَمَّا الْآنَ فَلَا وَأَنْتَ دَاخِلَهُ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مُنْذُ اللَّيْلَةِ عَجَبًا فَمَا هَذَا الَّذِي رَأَيْتُ قَالَ قَالَا لِي أَمَا إِنَّا سَنُخْبِرُكَ أَمَّا الرَّجُلُ الْأَوَّلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُثْلَغُ رَأْسُهُ بِالْحَجَرِ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفُضُهُ وَيَنَامُ عَنْ الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُشَرْشَرُ شِدْقُهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرُهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنُهُ إِلَى قَفَاهُ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَغْدُو مِنْ بَيْتِهِ فَيَكْذِبُ الْكَذْبَةَ تَبْلُغُ الْآفَاقَ وَأَمَّا الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ الْعُرَاةُ الَّذِينَ فِي مِثْلِ بِنَاءِ التَّنُّورِ فَإِنَّهُمْ الزُّنَاةُ وَالزَّوَانِي وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يَسْبَحُ فِي النَّهَرِ وَيُلْقَمُ الْحَجَرَ فَإِنَّهُ آكِلُ الرِّبَا وَأَمَّا الرَّجُلُ الْكَرِيهُ الْمَرْآةِ الَّذِي عِنْدَ النَّارِ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا فَإِنَّهُ مَالِكٌ خَازِنُ جَهَنَّمَ وَأَمَّا الرَّجُلُ الطَّوِيلُ الَّذِي فِي الرَّوْضَةِ فَإِنَّهُ إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّا الْوِلْدَانُ الَّذِينَ حَوْلَهُ فَكُلُّ مَوْلُودٍ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ وَأَمَّا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَانُوا شَطْرٌ مِنْهُمْ حَسَنًا وَشَطْرٌ قَبِيحًا فَإِنَّهُمْ قَوْمٌ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا تَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُمْ

Esan dit [Mu`ammal bin Hisham Abu Hisham]-ek esan digula [Isma'il bin Ibrahim]-ek esan digula ['Auf]-ek esan digula [Abu Raja'-k] esan digula [Samurah bin Jundab] radliallahu 'anhu, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek sarritan esaten zien bere lagunei: 'Amets egin al duzue?' Samurah-ek esan zuen; gero batzuek istorioa kontatu zuten. Behin, egunsentian, esan zuen: 'Bart bi pertsona etorri zitzaizkidan bisitan, biek joateko eskatu zidaten eta esan zidaten: 'Goazen!'. Biekin joan nintzen, eta norbait etzanda zegoen eta beste bat ondoan harri handi bat zeramala, gero harria burura bota zuen, eta burua hautsi zitzaion eta harria hona biratu zen. Pertsonak harriari jarraitzen jarraitu zuen eta jasotzen, baina eroritako lekura itzuli ez zenean, burua normaltasunera itzuli zitzaion. Orduan, pertsona hura ikustera itzuli zen eta lehen bezala egin zuen. Ni ekarri ninduten bi pertsonei ere galdetu nien; «Subhanallah, zergatik daude bi pertsona hauek horrela?», erantzun zuten biek; «Goazen lehenik beste nonbaitera!». Joan ginen, gero lepoan bizkarrean etzanda zegoen pertsona batengana iritsi ginen, beste pertsona bat ondoan zutik zegoen bitartean burdinazko kako bat eskuan zuela. Aurpegiaren alde bat heldu eta kokotsa leporaino moztu zion, eta eztarria leporaino, eta begiak leporaino» -esan zuen Aufek, batzuetan Abu Rajak hitz hori erabiltzen du; «gero kokotsa zatitu zuen, ez moztu-». Orduan, ebaki zuen pertsona kokotsaren beste aldera joan zen eta biktima lehenengo aldearekin egin zuen bezala tratatu zuen. Bigarren kokotsa moztu aurretik, kokotsaren lehenengo aldea bere jatorrizko egoerara itzuli zen, beraz, pertsonak lehen bezala tratatu zuen. Beraz, galdetu nuen: «Subhanallah, zergatik daude bi pertsona hauek?». Baina ni ekarri ninduten bi pertsonek esan zuten: «Joan gaitezen lehenik beste leku batera!». Beraz, joan ginen, labe baten antzeko leku batera iritsi arte. Abu Rajak esan zuen, gogoratzen dudanez, Samurahk esan zuen; 'Labeak burrunba bat egin zuen.' Orduan barrura begiratu genuen, konturatu gabe gizon-emakume biluzik zeudela, behetik sugarrak hurbiltzen zitzaizkien, sugarrak jotzen bazituen, intziri egiten zuten. Beraz, ekarri ninduten bi pertsonei galdetu nien: 'zer gertatzen da benetan jende honekin?' Baina ekarri ninduten bi pertsonek esan zuten: 'Goazen beste leku batera!' Beraz, aurrera jarraitu genuen, eta ibai batera iritsi ginen'. Eta dakidanez, Samurah-ek esan zuen: 'ibaia odola bezain gorria da', konturatu gabe ibaian gizon bat igerian zegoen, ertzean harri asko biltzen ari zen pertsona bat zegoen bitartean, igerilaria ibaiaren ertzera iritsi zenean, harriak biltzen ari zen pertsonara, orduan ahoa ireki zuen eta ertzean zegoen pertsonak harri bat sartu zion ahoan, gero igeri egin eta berriro itzuli zen, ertzera itzultzen zen bakoitzean, ahoa ireki zuen eta ertzean zegoen pertsonak harriarekin jaten ematen zion. Ekarri ninduten bi pertsonei galdetu nien: 'zergatik bi pertsona hauek?' biek erantzun zuten: 'Goazen lehenik beste leku batera!'. «Beraz, abiatu ginen, eta inoiz ikusi duzun gizon itsusiena bezain itsusia zuen gizon baten ondora iritsi ginen. Eta haren ondoan sua piztuta zegoen, eta inguruan korrika zebilen. Ni zeramaten bi gizonei galdetu nien: «Zergatik dator gizon hau?». Ni zeramaten bi gizonek esan zuten: «Lehenik beste leku batera joan gaitezen!». Beraz, abiatu ginen. Gero, udaberriko kolorez betetako lorategi batera iritsi ginen; lorategiaren bi ertzen artean gizon altu bat zegoen, inoiz ikusi ez dudan gizon bat burua horrela zerurantz luzatzen zuena, eta inguruan inoiz ikusi ez ditudan haur txiki asko zeuden. Galdetu nuen: «Zer da hau benetan, nor dira?». Ni zeramaten bi gizonek esan zuten: «Lehenik beste leku batera joan gaitezen!». Beraz, gure bidaiari ekin genion, inoiz ikusi ez dudan lorategi handi batera iritsi arte, handiagoa eta ederragoa. Esan zuten: «Igo!». Beraz, gora joan ginen, eta urrezko eta zilarrezko adreiluz eraikitako hiri batean amaitu genuen, eta hiriko atera iritsi ginen. Irekitzeko eskatu genuen, eta atea ireki ziguten. Sartu ginen eta inoiz ikusi dituzun gizon ederrenen erdia eta inoiz ikusi dituzun gizon itsusien erdia zituzten gizon batzuek agurtu gintuzten. Esan zien: "Zoazte, denok!". Orduan ibai batera iritsi ziren. Ustekabean, ibaia isurtzen ari zen, bere ura oso zuria eta garbia zen, beraz, han bainatu ziren, gero guregana itzuli ziren eta haien zikinkeria bainatu ziren ibaian garbitu zen, beraz, jenderik ederrenak bihurtu ziren. Esan zidaten: "Hau da Adengo paradisua eta hemen dago zure bizilekua!". Orduan gora begiratu nuen, eta ez nekien hodei zuri bakarti baten antzeko jauregirik zegoenik. Esan zuten: "Hau da zure bizilekua!". Nik erantzun nien: "Alak bedeinka zaitzatela biok, orain utzi nazazu sartzen!". Biek erantzun zuten: "Orain ez, baina ziur sartuko zarete!". Esan nuen: «Bart gauetik gertaera arraro eta harrigarriak ikusi ditut, mesedez, esadazu zein den ikusi dudanaren benetako esanahia!». Biek esan zuten: «Orain, utzi gertaera horien berri ematen! Harri batekin burua jo zioten lehenengo gizonari dagokionez, Korana aztertu zuen gizona zen, baina ukatu egin zuen, eta derrigorrezko otoitza galdu arte lo egin zuen. Lagunaren kokotsa leporaino, eztarria kokotsera eta begiak leporaino zatitu zituen gizonari dagokionez, etxea utzi eta gezurra esan zuen gizona zen, eta bere gezurrak horizonteraino zeharkatu zituen. Labe baten antzeko eraikin batean zeuden gizon-emakume biluziei dagokienez, adulterioa egin zuten gizon-emakumeak ziren. Ibaian igeri egin eta harri handiak jaten zituzten gizonei dagokienez, usureroak ziren, Infernuan aurpegia beldurgarria zuen gizonari dagokionez, sua piztu eta inguruan korrika, Malik zen, Infernuko zaindaria». Lorategian zegoen gizon altuari dagokionez, Ibrahim zen "bakea izan bedi haren gainean, eta inguruko haurrei dagokienez, fitrah-ean hil ziren haurtxoak ziren". Orduan, lagun batzuek galdetu zuten: "Alaren Mezularia, politeisten seme-alabak ere bai?". Ala-ren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak izan bedi haren gainean) esan zuen: "Politeisten seme-alabak ere bai! Aurpegi erdi ederrak eta erdi itsusiak dituztenei dagokienez, ekintza onak ekintza txarrekin nahasten dituztenak dira, beraz, Ala-k barkatzen die haien akatsak".