Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga

Imam Bukhari : 6525

حَدَّثَنِي مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ لِأَصْحَابِهِ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ رُؤْيَا قَالَ فَيَقُصُّ عَلَيْهِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُصَّ وَإِنَّهُ قَالَ ذَاتَ غَدَاةٍ إِنَّهُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ وَإِنَّهُمَا ابْتَعَثَانِي وَإِنَّهُمَا قَالَا لِي انْطَلِقْ وَإِنِّي انْطَلَقْتُ مَعَهُمَا وَإِنَّا أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِصَخْرَةٍ وَإِذَا هُوَ يَهْوِي بِالصَّخْرَةِ لِرَأْسِهِ فَيَثْلَغُ رَأْسَهُ فَيَتَهَدْهَدُ الْحَجَرُ هَا هُنَا فَيَتْبَعُ الْحَجَرَ فَيَأْخُذُهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَيْهِ حَتَّى يَصِحَّ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ لَهُمَا سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُسْتَلْقٍ لِقَفَاهُ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِكَلُّوبٍ مِنْ حَدِيدٍ وَإِذَا هُوَ يَأْتِي أَحَدَ شِقَّيْ وَجْهِهِ فَيُشَرْشِرُ شِدْقَهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرَهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنَهُ إِلَى قَفَاهُ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ أَبُو رَجَاءٍ فَيَشُقُّ قَالَ ثُمَّ يَتَحَوَّلُ إِلَى الْجَانِبِ الْآخَرِ فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ بِالْجَانِبِ الْأَوَّلِ فَمَا يَفْرُغُ مِنْ ذَلِكَ الْجَانِبِ حَتَّى يَصِحَّ ذَلِكَ الْجَانِبُ كَمَا كَانَ ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الْأُولَى قَالَ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى مِثْلِ التَّنُّورِ قَالَ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فَإِذَا فِيهِ لَغَطٌ وَأَصْوَاتٌ قَالَ فَاطَّلَعْنَا فِيهِ فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ وَإِذَا هُمْ يَأْتِيهِمْ لَهَبٌ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَإِذَا أَتَاهُمْ ذَلِكَ اللَّهَبُ ضَوْضَوْا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ أَحْمَرَ مِثْلِ الدَّمِ وَإِذَا فِي النَّهَرِ رَجُلٌ سَابِحٌ يَسْبَحُ وَإِذَا عَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ حِجَارَةً كَثِيرَةً وَإِذَا ذَلِكَ السَّابِحُ يَسْبَحُ مَا يَسْبَحُ ثُمَّ يَأْتِي ذَلِكَ الَّذِي قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ الْحِجَارَةَ فَيَفْغَرُ لَهُ فَاهُ فَيُلْقِمُهُ حَجَرًا فَيَنْطَلِقُ يَسْبَحُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَيْهِ كُلَّمَا رَجَعَ إِلَيْهِ فَغَرَ لَهُ فَاهُ فَأَلْقَمَهُ حَجَرًا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَانِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ كَرِيهِ الْمَرْآةِ كَأَكْرَهِ مَا أَنْتَ رَاءٍ رَجُلًا مَرْآةً وَإِذَا عِنْدَهُ نَارٌ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَوْضَةٍ مُعْتَمَّةٍ فِيهَا مِنْ كُلِّ لَوْنِ الرَّبِيعِ وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَيْ الرَّوْضَةِ رَجُلٌ طَوِيلٌ لَا أَكَادُ أَرَى رَأْسَهُ طُولًا فِي السَّمَاءِ وَإِذَا حَوْلَ الرَّجُلِ مِنْ أَكْثَرِ وِلْدَانٍ رَأَيْتُهُمْ قَطُّ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا مَا هَؤُلَاءِ قَالَ قَالَا لِي انْطَلِقْ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ عَظِيمَةٍ لَمْ أَرَ رَوْضَةً قَطُّ أَعْظَمَ مِنْهَا وَلَا أَحْسَنَ قَالَ قَالَا لِي ارْقَ فِيهَا قَالَ فَارْتَقَيْنَا فِيهَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى مَدِينَةٍ مَبْنِيَّةٍ بِلَبِنِ ذَهَبٍ وَلَبِنِ فِضَّةٍ فَأَتَيْنَا بَابَ الْمَدِينَةِ فَاسْتَفْتَحْنَا فَفُتِحَ لَنَا فَدَخَلْنَاهَا فَتَلَقَّانَا فِيهَا رِجَالٌ شَطْرٌ مِنْ خَلْقِهِمْ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ وَشَطْرٌ كَأَقْبَحِ مَا أَنْتَ رَاءٍ قَالَ قَالَا لَهُمْ اذْهَبُوا فَقَعُوا فِي ذَلِكَ النَّهَرِ قَالَ وَإِذَا نَهَرٌ مُعْتَرِضٌ يَجْرِي كَأَنَّ مَاءَهُ الْمَحْضُ فِي الْبَيَاضِ فَذَهَبُوا فَوَقَعُوا فِيهِ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيْنَا قَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ السُّوءُ عَنْهُمْ فَصَارُوا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ قَالَا لِي هَذِهِ جَنَّةُ عَدْنٍ وَهَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ فَسَمَا بَصَرِي صُعُدًا فَإِذَا قَصْرٌ مِثْلُ الرَّبَابَةِ الْبَيْضَاءِ قَالَ قَالَا لِي هَذَاكَ مَنْزِلُكَ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمَا ذَرَانِي فَأَدْخُلَهُ قَالَا أَمَّا الْآنَ فَلَا وَأَنْتَ دَاخِلَهُ قَالَ قُلْتُ لَهُمَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مُنْذُ اللَّيْلَةِ عَجَبًا فَمَا هَذَا الَّذِي رَأَيْتُ قَالَ قَالَا لِي أَمَا إِنَّا سَنُخْبِرُكَ أَمَّا الرَّجُلُ الْأَوَّلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُثْلَغُ رَأْسُهُ بِالْحَجَرِ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفُضُهُ وَيَنَامُ عَنْ الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُشَرْشَرُ شِدْقُهُ إِلَى قَفَاهُ وَمَنْخِرُهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنُهُ إِلَى قَفَاهُ فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَغْدُو مِنْ بَيْتِهِ فَيَكْذِبُ الْكَذْبَةَ تَبْلُغُ الْآفَاقَ وَأَمَّا الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ الْعُرَاةُ الَّذِينَ فِي مِثْلِ بِنَاءِ التَّنُّورِ فَإِنَّهُمْ الزُّنَاةُ وَالزَّوَانِي وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يَسْبَحُ فِي النَّهَرِ وَيُلْقَمُ الْحَجَرَ فَإِنَّهُ آكِلُ الرِّبَا وَأَمَّا الرَّجُلُ الْكَرِيهُ الْمَرْآةِ الَّذِي عِنْدَ النَّارِ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا فَإِنَّهُ مَالِكٌ خَازِنُ جَهَنَّمَ وَأَمَّا الرَّجُلُ الطَّوِيلُ الَّذِي فِي الرَّوْضَةِ فَإِنَّهُ إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّا الْوِلْدَانُ الَّذِينَ حَوْلَهُ فَكُلُّ مَوْلُودٍ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْلَادُ الْمُشْرِكِينَ وَأَمَّا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَانُوا شَطْرٌ مِنْهُمْ حَسَنًا وَشَطْرٌ قَبِيحًا فَإِنَّهُمْ قَوْمٌ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا تَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُمْ

Sinabi sa akin [Mu`ammal bin Hisham Abu Hisham] ay sinabi sa amin [Isma'il bin Ibrahim] ay sinabi sa amin ['Auf] ay sinabi sa amin [Abu Raja'] ay sinabi sa amin [Samurah bin Jundab] radliallahu 'anhu, Madalas sabihin ng Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam sa kanyang mga kasamahan; "Nanaginip ba ang sinuman sa inyo?" tanong ni Samurah; pagkatapos ay may ilan sa kanila na nagkuwento. Minsan, sa madaling araw, sinabi niya: "Dalawang tao ang lumapit sa akin buong gabi, pareho nila akong niyaya na pumunta at sinabing; 'Tayo na!'" Sumama ako sa kanila, at narating namin ang isang lalaking nakahiga at ang isa pa ay nakatayo sa tabi niya na may dalang malaking bato, pagkatapos ay inihulog niya ang bato sa kanyang ulo kaya nabasag ang kanyang ulo at gumulong ang bato rito. Patuloy na sinundan ng lalaki ang bato at pinulot ito, ngunit bago pa siya bumalik sa pinagbato niya nito, ang kanyang ulo ay bumalik na sa orihinal nitong anyo. Pagkatapos ay bumalik ang lalaki sa kanya at ginawa ang gaya ng dati. Tinanong ko ang dalawang lalaking nagdala sa akin: 'Subhanallah, bakit ganito ang dalawang taong ito?' Pareho silang sumagot: 'Pumunta muna tayo sa ibang lugar!' Pumunta kami, pagkatapos ay narating namin ang isang lalaking nakahiga nang patihaya habang ang isa pang lalaki ay nakatayo sa tabi niya na may dalang bakal na kawit, hinawakan niya ang isang gilid ng kanyang mukha at hiniwa ang kanyang baba sa batok, at ang kanyang lalamunan sa batok, at ang kanyang mga mata sa batok" - Sabi ni Auf, minsan ginagamit ni Abu Raja' ang mga salitang; 'pagkatapos ay hinati ang kanyang baba, hindi pinutol- "pagkatapos ay lumipat ang taong humiwa sa kabilang bahagi ng baba at tinatrato ang kanyang biktima tulad ng ginawa niya sa unang bahagi. Bago niya natapos ang pagputol sa pangalawang baba, ang unang bahagi ng baba ay bumalik sa orihinal nitong anyo, kaya tinatrato ito ng tao tulad ng dati. Kaya't tinanong ko; 'Subhanallah, bakit ganito ang dalawang taong ito?' Ngunit ang dalawang taong nagdala sa akin ay nagsabi lamang; 'Lumipat muna tayo sa ibang lugar!' Kaya umalis kami, hanggang sa makarating kami sa isang lugar na parang pugon." Sabi ni Abu Raja, gaya ng natatandaan kong sinabi ni Samurah; "Ang pugon ay gumawa ng ugong. - Pagkatapos ay tumingin kami sa loob, nang hindi namin namamalayan na may mga hubad na lalaki at babae, nilapitan sila ng mga apoy mula sa ilalim nila, nang tamaan sila ng apoy, sila ay umuungol. Kaya tinanong ko ang dalawang taong nagdala sa akin; 'ano nga ba ang problema sa mga taong ito? Ngunit ang dalawang taong nagdala sa akin ay nagsabi lamang; 'Lumipat tayo sa ibang lugar!' Kaya't nagpatuloy kami sa pag-alis, at nakarating kami sa isang ilog." At sa pagkakaalam ko ay sinabi ni Samurah; 'Ang ilog ay pula na parang dugo-, "lingid sa aking kaalaman, may isang lalaking lumalangoy sa ilog, habang sa pampang ay may isang taong namumulot ng maraming bato, kapag ang taong lumalangoy ay nakarating sa gilid ng ilog, kung saan ang taong namumulot ng mga bato, ibinubuka niya ang kanyang bibig at ang taong nasa gilid ay maglalagay ng bato sa kanyang bibig, pagkatapos ay lalangoy siyang muli, sa tuwing babalik siya sa gilid, ibinubuka ang kanyang bibig at ipapakain sa kanya ng bato ng taong nasa gilid. Tinanong ko ang dalawang taong may dalang bato sa akin; 'bakit ganito ang dalawang taong ito?' pareho silang sumagot; 'Lumipat muna tayo sa ibang lugar!' Kaya't naglakbay kami, pagkatapos ay narating namin ang isang tao na ang mukha ay kasing nakakatakot ng pinakanakakatakot na taong nakita mo. At malapit sa kanya ay may apoy na patuloy niyang sinisindihan at tumatakbo siya sa paligid nito. Tinanong ko ang dalawang taong may dalang bato sa akin; 'bakit ganito ang taong ito?' sabi ng dalawang taong may dalang bato sa akin; 'Lumipat muna tayo sa ibang lugar!' Kaya't naglakbay kami. Pagkatapos ay nakarating kami sa isang hardin na pantay-pantay na puno ng mga kulay ng tagsibol, sa pagitan ng dalawang gilid ng hardin ay isang matangkad na tao, na halos hindi ko pa nakikita ang isang tao na ang ulo ay nakaunat sa langit na parang. At sa paligid niya ay maraming maliliit na bata na nakita ko na noon. Nagtanong ako, 'Ano ito, sino sila?' Ang dalawang lalaking may dalang pasan sa akin ay nagsabi, 'Lumipat muna tayo sa ibang lugar!' Naglakbay kami at nagpatuloy sa aming paglalakbay hanggang sa makarating kami sa isang malaking hardin, mas malaki at mas maganda kaysa sa hindi ko pa nakita noon. Sabi nila, 'Umakyat kayo!' Umakyat kami, at nakarating kami sa isang lungsod na gawa sa ginto at pilak na mga ladrilyo, at nakarating kami sa pintuan ng lungsod. Hiniling namin na buksan ito, at ang pintuan ay binuksan para sa amin. Pumasok kami at sinalubong ng ilang mga lalaki na ang katawan ay kalahati ng pinakamagagandang lalaking nakita ninyo, at kalahati ng pinakamapangit na lalaking nakita ninyo. Sinabi nila sa kanila, 'Pumunta kayong lahat!' Pagkatapos ay nakarating sila sa isang ilog. Hindi inaasahan, umaagos ang ilog, ang tubig nito ay napakaputi at malinis, kaya't pumunta sila at naligo doon, pagkatapos ay bumalik sa amin, ang kanilang dumi ay natangay na sa ilog kung saan sila naligo, kaya sila ay naging pinakamagaganda sa mga tao. Sinabi nila sa akin, 'Ito ang paraiso ng Aden at narito ang iyong tahanan!' Pagkatapos ay tumingala ang aking tingin, hindi ko namalayan na may isang palasyo na parang puting ulap lamang. Pareho silang nagsabi; 'Ito ang inyong tirahan!' Sumagot ako; 'Pagpalain kayong dalawa ni Allah, papasukin ko na ako rito!' Pareho silang sumagot; 'Hindi ngayon, ngunit tiyak na papasok kayo rito!' Sabi ko; 'Simula kagabi ay nakakita ako ng kakaiba at kamangha-manghang mga pangyayari, pakisabi naman sa akin ang tunay na kahulugan ng aking nakita!' Pareho silang nagsabi; 'Ngayon, hayaan ninyong ipaalam ko sa inyo ang mga pangyayaring iyon! Tungkol naman sa unang lalaking pinuntahan ninyo na ang ulo ay binasag ng bato, siya ay isang lalaking nag-aral ng Qur'an ngunit tinanggihan niya ito, at natulog siya hanggang sa hindi niya natupad ang obligadong panalangin. Tungkol naman sa lalaking pinuntahan ninyo na hinati ang baba ng kanyang kaibigan hanggang sa batok, ang kanyang lalamunan hanggang sa baba, at ang kanyang mga mata hanggang sa batok, siya ay isang lalaking umalis sa kanyang bahay at nagsinungaling, at ang kanyang mga kasinungalingan ay tumagos sa abot-tanaw. Tungkol naman sa lalaki at babae na hubad sa isang gusaling parang pugon, sila ay mga lalaki at babae na nangalunya. Tungkol naman sa lalaking lumalangoy sa ilog at kumakain ng malalaking bato, sila ay ay mga usurero, gaya ng sa lalaking nakakatakot ang mukha sa impyerno habang nagsisindi ng apoy at tumatakbo sa paligid nito, iyon ay si Malik, ang tagapag-alaga ng Jahannam, gaya ng sa matangkad na lalaki sa hardin, siya ay si Ibrahim 'alaihissalam, gaya ng sa mga batang nakapalibot sa kanya ay mga sanggol na namatay sa fitrah. Pagkatapos ay nagtanong ang ilan sa mga kasamahan: 'O Sugo ng Allah, pati na rin ang mga anak ng mga politeista?' Sinabi ng Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam: "Gayundin ang mga anak ng mga politeista! Tungkol naman sa mga kalahating guwapo at kalahating pangit, sila ang mga naghahalo ng mabubuting gawa sa iba pang pangit, pagkatapos ay pinapatawad ng Allah ang kanilang mga pagkakamali."