Aisyah haid, laksanakanlah hajimu semoga Allah subhanahu wata'ala memberikan pahala

Imam Ahmad : 14414

حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيَّ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغْنَا سَرِفَ حَاضَتْ عَائِشَةُ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ تَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ تَبْكِينَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَنِي الْأَذَى قَالَ إِنَّمَا أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ يُصِيبُكِ مَا يُصِيبُهُنَّ قَالَ وَقَدِمْنَا الْكَعْبَةَ فِي أَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ أَيَّامًا أَوْ لَيَالِيَ فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا فَأَحْلَلْنَا الْإِحْلَالَ كُلَّهُ قَالَ فَتَذَاكَرْنَا بَيْنَنَا فَقُلْنَا خَرَجْنَا حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَاتٍ إِلَّا أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ أَوْ لَيَالٍ خَرَجْنَا إِلَى عَرَفَاتٍ وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ الْمَنِيَّ مِنْ النِّسَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ وَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا سُقْتُ الْهَدْيَ وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَأَحْلَلْتُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَبِّرْنَا خَبَرَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ فَأَتَيْنَا عَرَفَاتٍ وَانْصَرَفْنَا مِنْهَا ثُمَّ إِنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي قَدْ اعْتَمَرُوا قَالَ إِنَّ لَكِ مِثْلَ مَا لَهُمْ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي فَوَقَفَ بِأَعْلَى وَادِي مَكَّةَ وَأَمَرَ أَخَاهَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْدَفَهَا حَتَّى بَلَغَتْ التَّنْعِيمَ ثُمَّ أَقْبَلَتْ

Һөйләне беҙгә [Әбү Әхмәт, Мөхәммәт бин Абдулла] атап әйткәндә Әз Зөбәйди беҙгә [Мәҡил] атап әйтте Ибн Ғөбәйҙә Әл-Джазари ['Ато']-нан [Джәбир бин Абдулла] әйтте; Беҙ Аллаһ Рәсүле менән хажға барҙыҡ, башҡа ниәт юҡ ине. Сәрифәгә килеп еткәс, Ғәйсиәнең айығы килде. Шул саҡ уны Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам ҡаршы алды һәм ул илай ине. тип һораны, ниңә илайһың. Ул яуап бирҙе, мин борсолдом. -Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Һин Әҙәм балаһы, һиңә мотлаҡ яҙмыш тап шул», — тигән. һуңынан Зөлхизә айының дүртенсе көнөндә Ҡәғбәтуллаға зыярат ҡылдыҡ, һуңынан Бәйтуллаһта, Шәфә менән Мәрүә араһында тауаф ҡылдыҡ. Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам беҙгә тәһәлул булығыҙ тине, шунан бер-беребеҙҙе иҫкә төшөрҙөк, әйттек: беҙ хаж ҡылыусы кешеләр булып юлға сыҡтыҡ, һәм хаждан башҡа ниәттәребеҙ юҡ һәм башҡа бер нәмә лә юҡ. Беҙҙең менән Ғәрәфә араһында дүрт көн йәки дүрт төндән башҡа ара ҡалмағансы, Ғәрәфәгә барҙыҡ һәм ҡатын-ҡыҙҙар арҡаһында енси ағзаларыбыҙ сперма сығарҙы. Шулай итеп, Аллаһ Рәсүленә килде һәм ул хөтбә һөйләргә торҙо һәм әйтте; белегеҙ, ғөмрә хажға инде, әгәр ҙә мин һаман да үҙем ҡалдырған нәмәләрҙең тәүге ниәтен әйтә алһам, шул саҡта ҡорбанды һуймаҫ инем, әгәр ҙә һуйыу булмаһа, шул саҡта мин Тахаллулдә булыр инем. Кем дә кем ҡорбанға мал алып килмәһә, ул тәһәлүл булырға тейеш. Шул саҡ Суроҡох бин Мәлик бин Джүсйүм тороп, былай тигән; Әй, Аллаһ Рәсүле, беҙгә бер халыҡ тураһында яңы тыуған кеүек хәбәр бир. Был быйылға ғынамы, әллә мәңгелеккәме? -Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Мәңгелеккә». Шунан һуң беҙ Ғәрүфәгә килеп, уны ҡалдырҙыҡ, шунан Ғәйшә әйтте; Эй, Аллаһ Рәсүле, мин үҙемде ҡайғы тоям, сөнки улар ғөмрә ҡылғандар. Ул: «Һеҙ ҙә улар нимә ала, шуны аласаҡһығыҙ», — тине. Ул әйтә; Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, мин ҡайғы тоям! Шунан һуң ул Мәккәлә бер бейек урында туҡтап, ағаһы Ғәбдүррәхмән бин Әбү Бәкергә Тәнимгә барып еткәнсе, уны ҡалдырып киткәнсе, уны атҡа ултыртырға ҡуша.