Aisyah haid, laksanakanlah hajimu semoga Allah subhanahu wata'ala memberikan pahala

Imam Bukhari : 1663

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَحُرُمِ الْحَجِّ فَنَزَلْنَا سَرِفَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَا وَكَانَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ذَوِي قُوَّةٍ الْهَدْيُ فَلَمْ تَكُنْ لَهُمْ عُمْرَةً فَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ قُلْتُ سَمِعْتُكَ تَقُولُ لِأَصْحَابِكَ مَا قُلْتَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ قَالَ وَمَا شَأْنُكِ قُلْتُ لَا أُصَلِّي قَالَ فَلَا يَضِرْكِ أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كُتِبَ عَلَيْكِ مَا كُتِبَ عَلَيْهِنَّ فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِهَا قَالَتْ فَكُنْتُ حَتَّى نَفَرْنَا مِنْ مِنًى فَنَزَلْنَا الْمُحَصَّبَ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ الْحَرَمَ فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ افْرُغَا مِنْ طَوَافِكُمَا أَنْتَظِرْكُمَا هَا هُنَا فَأَتَيْنَا فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقَالَ فَرَغْتُمَا قُلْتُ نَعَمْ فَنَادَى بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ فَارْتَحَلَ النَّاسُ وَمَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ قَبْلَ صَلَاةِ الصُّبْحِ ثُمَّ خَرَجَ مُوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ

Беҙгә әйтелгән [Әбү Нуғаим] беҙгә [Әфләһ бин Хөмәйд] [Әл-Ҡасимдан] [Ғәйсиә радлиаллаһу әнһә]-нән әйткән: «Беҙ Аллаһ Рәсүле менән бергә хаж һәм иһәм айҙарында хаж ҡылырға сыҡтыҡ. Сарифта туҡтағас, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәхәбәләренә былай тигән: «Кем Һәҙүҙе күтәрмәй һәм ихрамын ғүмрә өсөн эшләргә ярата, шулай ит һәм кем Һәҙүҙе килтерһә, -ихрамын ғүмрә өсөн эшләргә тейеш түгел-». Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм һәм уның көслө булған, Әл-Һадыуҙы йөрөткән бер нисә сәхәбәһе ғөмрә өсөн ихрамға инмәгән. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мине күрергә шул ваҡытта мин илай инем, шуға күрә: «Һине нимә илатып ебәрҙе?» Ғәйсе радиаллаһу ғәнһә яуап бирҙе: «Мин һинең сәхәбәләреңә әйткәндәреңде ишеттем, шуға күрә ихрамымды ғөмрә итеүгә ҡамасауландым». Ул: «Бының һиңә ни ҡыҫылышы бар? '' Мин яуап бирҙем: 'Мин намаҙ уҡымайым'. Ул: «Был мөһим түгел, сөнки һин ризыҡ бирелгән Әҙәм ҡыҙҙары нәҫеленәнһең, шуға күрә хажыңды үтә, Аллаһ һиңә хажыңды рәхмәтле итһен», — тигән. Ғәйсә, Аллаһ унан риза булһын, әйтте: «Шулай итеп, мин быны эшләнем, беҙ Минанан -нафар- сыҡҡансы, һуңынан таш ырғытыу урынында туҡтаным, ул Абдуррахманды саҡырҙы, һуңынан әйтте: «Хәрәм ерҙән ағайың менән сығып кит, һуңынан һеҙ бында үмрә өсөн ихрам ҡылығыҙ, һуңынан һеҙ икегеҙ тәуадты тамамлағыҙ. бында'. Шулай итеп, төн уртаһында осраштыҡ. Ул: «Бөттөңмө?» Мин яуап бирҙем: «Эйе, бар». Шуға күрә ул иптәштәрен юлға сығырға әҙерләнергә саҡырҙы. Шулай итеп, кешеләр, шул иҫәптән Бәйтуллаһ Ҡәғбәһендә тәүәф ҡылғандар ҙа, Фәжр намаҙы алдынан ашыҡтылар ҙа, Мәҙинәгә, өйҙәренә ҡайтып киттеләр.