Boleh memakai pakaian biasa dan wewangian setelah tahallul

Imam Ahmad : 13602

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ مَعَنَا النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ قُلْنَا أَيُّ الْحِلِّ قَالَ الْحِلُّ كُلُّهُ قَالَ فَأَتَيْنَا النِّسَاءَ وَلَبِسْنَا الثِّيَابَ وَمَسِسْنَا الطِّيبَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَكَفَانَا الطَّوَافُ الْأَوَّلُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَشْتَرِكَ فِي الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ كُلُّ سَبْعَةٍ مِنَّا فِي بَدَنَةٍ فَجَاءَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَقَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَيِّنْ لَنَا دِينَنَا كَأَنَّا خُلِقْنَا الْآنَ فِيمَا الْعَمَلُ الْيَوْمَ أَفِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ أَوْ فِيمَا نَسْتَقْبِلُ قَالَ لَا بَلْ فِيمَا جَفَّتْ بِهِ الْأَقْلَامُ وَجَرَتْ بِهِ الْمَقَادِيرُ قَالَ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فِي حَدِيثِهِ فَسَمِعْتُ مَنْ سَمِعَ مِنْ أَبِي الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ قَالَ حَسَنٌ قَالَ زُهَيْرٌ فَسَأَلْتُ يَاسِينَ مَا قَالَ قَالَ ثُمَّ لَمْ أَفْهَمْ كَلَامًا تَكَلَّمَ بِهِ أَبُو الزُّبَيْرِ فَسَأَلْتُ رَجُلًا فَقُلْتُ كَيْفَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ

Беҙгә [Йәһйә бин Әҙәм] һәм [Әбү Наҙлр] әйтте; беҙгә һөйләне [Зөһәйер] беҙгә [Әбү Әз Зөбәйер] [Джәбир бин Абдулла Рәдлиаллаһуғәнһүмә] әйтте; беҙ хаж ҡылырға ниәтләп, ҡатын-ҡыҙҙар һәм балалар менән бергә, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән юлға сыҡтыҡ. Мәккәгә килеп еткәс, Ғибәҙәтханала, Шофала һәм Мәрүәлә тваф эшләнек, шунан һуң Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) әйтте: «Кем ҡорбанға килтермәһә, ул таһалуллаһ ҡылыр -ихромды ҡалдырыр-». Беҙ тинек; «Тәхәлүл нимә өсөн», -Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлләм- әйтте: «Тәхәллүл бөтә нәмәне». Джәбир әйтте; шунан ҡатындар янына барып, кейем кейҙек, хушбуй һөрттөк. Тәрүиә көнөндә беҙ хаж ҡылырға ниәтләнек, һәм беҙ Сафа менән Мәрүә араһындағы Башланғыс Тәүәфте үтәнек, шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм беҙгә һыйыр һәм дөйә менән союз төҙөргә ҡушты, бер тәнле һәр ете кеше өсөн - йә дөйә, йә дөйә ҡорбаны. Шул саҡ Суроҡоһ бин Мәлик бин Джу'сөм килеп әйтте; Әй, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм, беҙгә был динде аңлатып бир, әйтерһең дә, беҙ яңы ғына яратылғанбыҙ. Һеҙ нисек уйлайһығыҙ, беҙҙең ғөмрә быйыл айырыммы, әллә мәңгелекме? Шунан -Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм-: «Был мәңгелек», — тине. -Суроҡоһ Бин Мәлик радлиәллаһу'анһүмә- тигән; Әй, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм беҙгә аңлат әле был динде, әйтерһең дә, беҙ яңы ғына яратылғанбыҙ? Бөгөнгө практиканың асылы нимәлә? Әллә был ҡороған ҡәләмгә яҙылғанғамы, һис шикһеҙ урынлашҡан яҙмышҡамы, әллә беҙгә ҡаршы торорға тура килгән ғәмәлме? -Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм- әйтте: «Юҡ, әммә ҡәләм кипкәнгә һәм яҙмыш үҙ юлын алырға тейеш». Саид -Суроҡох бин Мәлик радлиәллаһу'әнһүмә-, тимәк, беҙҙең өсөн хәйер ҡылыу нимәне аңлата? [Әбү Надлр] әйтте; уның хәҙисендә [Әбү Әз Зөбәйерҙән] [ишеткән кешеләрҙең] әйткәнен ишеттем; -Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм- тигән: «Хәйерле булығыҙ, сөнки барыһы ла еңеләйәсәк». [Хәсән] әйтте; [Зөһәйер] әйтте; Ясиндан һорағаным бар, нимә әйтелде? Ул әйтә; һуңынан Әбү Зөбәйерҙең нимә әйткәнен аңламаным, [кемдәндер] һораным, [Әбү Зөбәйер] был мәсьәлә буйынса нисек әйтте? тип яуап бирҙе ул: — Мин уның әйткәнен ишеттем; 'Хәйриәле бул, барыһы ла еңеләйер'.