Imam Ahmad : 12071
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَبُو غَالِبٍ الْبَاهِلِيُّ شَهِدَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ الْعَدَوِيُّ يَا أَبَا حَمْزَةَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ بُعِثَ قَالَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ ثُمَّ كَانَ مَاذَا قَالَ كَانَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ فَتَمَّتْ لَهُ سِتُّونَ سَنَةً ثُمَّ قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ قَالَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ هُوَ يَوْمَئِذٍ قَالَ كَأَشَبِّ الرِّجَالِ وَأَحْسَنِهِ وَأَجْمَلِهِ وَأَلْحَمِهِ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ غَزَوْتَ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ بِكَثْرَةٍ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْمُشْرِكِينَ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيُحَطِّمُنَا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَوَلَّوْا فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَأَى الْفَتْحَ فَجَعَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاءُ بِهِمْ أُسَارَى رَجُلًا رَجُلًا فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا لَئِنْ جِيءَ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمِ يُحَطِّمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ قَالَ فَسَكَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُبَايِعْهُ لِيُوفِيَ الْآخَرُ نَذْرَهُ قَالَ فَجَعَلَ يَنْظُرُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا يَأْتِيهِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ نَذْرِي قَالَ لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمِ إِلَّا لِتُوفِيَ نَذْرَكَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَ
Esan digu [Abdus Shomad bin Abdul Warits] esan digu [nire aitak] esan digu [Nafi' Abu Gholib Al-Bahilik] ikusi [Anas bin Malik] esan du, esan du Al-'Ala' bin Ziyad Al-'Adawi, 'O Abu Hamzah, zenbat urte zituen Profeta sallahillaahu'a bidali zuenean, sallahillaahu'ala profeta bihurtu zenean -- erantzun zuen: «Berrogei urte». Hark -Al-'Ala' bin Ziyad Al-'Adawi-k esan zuen: "Orduan zer gertatzen den ondoren". Esan zuen: 'He sallallaahu'alaihi wa Sallam hamar urtez bizi izan zen Mekan, hamar urte Medinan, hirurogei urte bete zituen arte. Orduan Allah Azza wa Jallak bizitza kendu zion. Hark -Al-'Ala' bin Ziyad Al-'Adawi-esan zuen: 'Nola da bere portaera?'. Hark erantzun zion: «Oso gaztea da, onena, handiena eta ederrena». Hark -Al-'Ala'- galdetu zuen: 'O Abu Hamzah, borrokatu al zenuen sallallaahu'alaihi wa Sallam profetarekin'. Hark erantzun zion: «Bai, berarekin nengoen Hunaingo guduan, politeistak ugariak abiatu ziren eta hain gogor eraso ziguten, gure atzetik gure gerra-zaldiak lauhazka zebiltzan ikus genitzakeen. Politeisten artean bada gu hondatzen eta suntsitzen oso oldarkorra den jendea'. Beraz, sallallaahu'alaihi wa Sallam profetak istilu hau ikusi zuenean, jaitsi egin zen eta Allah Azza wa Jalla suntsitu zituen, beraz, ihes egin zuten. Sallallaahu'alaihi wa Sallam Profeta altxatu zen garaipena ikusi zuenean, orduan gatibuak beregana eraman zituzten, banan-banan eta Islamari leialtasuna eman zioten. Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-en lagunetako batek esan zuen: "Zein nuen gaur suntsituko gaituen gizon bat ekarriko balu, lepoa moztuko niola". Beraz, sallallaahu'alaihi wa Sallam Profeta isildu zen. Orduan preso bat arrastaka eraman zuten. Hala ere, Profeta ikusi bezain laster, esan zuen 'O Allah Profeta, damu naiz Ala, O Profeta, Ala damu naiz', beraz, Profeta sallallaahu'alaihi wa Sallam atxilotu egin zuen, eta ez zuen bere konpromisoa onartu besteek bere botuak bete zezaten. Hark -Al-'Ala'- esan zuen: "Beraz, lagunak sallallaahu'alaihi wa Sallam profetari hura hiltzeko agindua eman zion", baina Profetak ez zuela egin ikusi zuenean, hurbildu zitzaion eta esan zion: "O Allahren Profeta, bete nire nadzar". Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallamek erantzun zuen: "Gaurtik ez diot ezer egin zure nazdar betetzeko asmoarekin baino". Eta -Al-'Ala'- esan zuen: 'O Allahren Profeta, zergatik ez didazu seinalerik ematen'. Profetak erantzun zion: «Ez da zilegi profetak seinaleak ematea».