Al Hasib

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ } فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى صَحَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَثَوْا عَلَى الرُّكَبِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كُلِّفْنَا مِنْ الْأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْجِهَادَ وَالصَّدَقَةَ وَقَدْ أُنْزِلَ عَلَيْكَ هَذِهِ الْآيَةُ وَلَا نُطِيقُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الْكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا بَلْ قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ فَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ فَلَمَّا أَقَرَّ بِهَا الْقَوْمُ وَذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي إِثْرِهَا { آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ } قَالَ عَفَّانُ قَرَأَهَا سَلَّامٌ أَبُو الْمُنْذِرِ يُفَرِّقُ { وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ } فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِقَوْلِهِ { لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ } فَصَارَ لَهُ مَا كَسَبَتْ مِنْ خَيْرٍ وَعَلَيْهِ مَا اكْتَسَبَتْ مِنْ شَرٍّ فَسَّرَ الْعَلَاءُ هَذَا { رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا } قَالَ نَعَمْ { رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ } قَالَ نَعَمْ { وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ }

Esan digu ['Affan] esan digu [Abdurrahman bin Ibrahim] esan du; esan digu [Al 'Ala` bin Abdurrahman] [bere aita] [Abu Hurairah]etik, esan zuen; Bertsoa sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana jaitsi zenean, 'Allah-ri dagokio zeruan dagoen guztia eta lurrean dagoen guztia. Eta zure bihotzean dagoena erditzen baduzu edo ezkutatzen baduzu, Ala ziur zurekin kontuak konponduko ditu zure ekintzen inguruan. Beraz, Allahk nahi duena barkatzen du eta nahi duena zigortzen du; eta Allah da gauza guztien gainetik'. Beraz, honek Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en lagunak astun sentiarazi zituen, gero beren mendietan zaldiz Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-era etorri ziren eta esan zuten: 'O Allahren mezularia, ordaindu ditzakegun ekintzekin, otoitzarekin, barauarekin, jihadarekin eta limosnaz zamatuta egon gara, orain, egin ezinik sentitzen dugun bertso bat iritsi zaizu?' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Nahi al duzu esan Liburuko bi Jendeak zure aurretik esandakoa? 'entzun genuen eta desobeditu genuen', baina esan 'entzun genuen eta obeditu genuen, Jauna, zure barkamena eskatzen dizugu eta zuri itzuliko gara'. Beraz, oihukatu zuten: «Entzun eta obeditzen dugu, Jauna, zure barkamena eskatzen dizugu eta zuregana itzuliko gara». Lagunek aitortu zutenean eta mihiak urtu zirenean, Allah-k hurrengo bertsoarekin lagundu zuen: «Mezulariak bere Jaunarengandik agertu zitzaion Koranean sinetsi zuen, eta baita sinesten dutenek ere. Denek sinesten dute Ala, bere aingeruetan, bere liburuetan eta bere mezulariengan. -esan zuten-: 'Ez dugu inor -eta beste bat- bereizten bere Mezularietatik'. -Affanek aipatu zuen Salam Ibnul Mundzir-ek irakurri zuela: Yufarriq, - 'eta esan zuten: 'Entzuten dugu eta obeditzen dugu'. -otoitz egin zuten-: 'Barka iezaguzu, gure Jauna, eta Zuri da itzulera-'. Beraz, lagunek hori egin zutenean, Allah Tabaraka wa Ta'ala-k bere hitzekin kendu zuen: "Allah-k ez du pertsona bat kargatzen bere gaitasunaren arabera izan ezik. Sari bat lortzen du -egintza onetatik - ahalegintzen dena eta zigorra -gaiztotik - egiten duena'. gero egiten duen onetik sari bat jasotzen du eta egiten duen txarretik bekatua». Al 'Ala'k bertso hau interpretatzen du; ' -Oi gure Jauna, ez gaitzazu zigortu ahazten bagara edo errudun bagara,' Allah-k erantzun zuen: 'Bai', 'Oi gure Jauna, ez diguzu karga astunrik ezarri gure aurrekoei ezarri diezun bezala'. Beraz, Allahk erantzun zuen: «Bai», «Gure Jauna, ez iezaguzu eman jasan ezin duguna». Beraz, Ala erantzun zuen: «Bai». «Emaiguzu barkamena; barka iezaguzu; eta erruki gaitzala. Gure laguntzailea zara, beraz, lagundu gaitzazu sinesgabeen aurka.