Larangan bersumpah dengan nama bapak-bapak kalian

Imam Ahmad : 5120

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ قَالَ جَلَسْتُ أَنَا وَمُحَمَّدٌ الْكِنْدِيُّ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ثُمَّ قُمْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَجَلَسْتُ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ فَجَاءَ صَاحِبِي وَقَدْ اصْفَرَّ وَجْهُهُ وَتَغَيَّرَ لَوْنُهُ فَقَالَ قُمْ إِلَيَّ قُلْتُ أَلَمْ أَكُنْ جَالِسًا مَعَكَ السَّاعَةَ فَقَالَ سَعِيدٌ قُمْ إِلَى صَاحِبِكَ قَالَ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَلَمْ تَسْمَعْ إِلَى مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ قُلْتُ وَمَا قَالَ قَالَ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَعَلَيَّ جُنَاحٌ أَنْ أَحْلِفَ بِالْكَعْبَةِ قَالَ وَلِمَ تَحْلِفُ بِالْكَعْبَةِ إِذَا حَلَفْتَ بِالْكَعْبَةِ فَاحْلِفْ بِرَبِّ الْكَعْبَةِ فَإِنَّ عُمَرَ كَانَ إِذَا حَلَفَ قَالَ كَلَّا وَأَبِي فَحَلَفَ بِهَا يَوْمًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَحْلِفْ بِأَبِيكَ وَلَا بِغَيْرِ اللَّهِ فَإِنَّهُ مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ اللَّهِ فَقَدْ أَشْرَكَ

Һөйләне беҙгә [Хөсәйен бин Мөхәммәт] беҙгә [Сәйәбән] [Мансур]ҙан [Сәғд бин Үбәйҙә] һөйләне, ул әйтте: Мин Мөхәммәт Әл-Кинди менән Абдулла бин Ғүмәр яғында ултырҙым, шунан уның яғынан күстем, шунан Әл-Мөхәйә яғында ултырҙым. Шул саҡ дуҫым һарғайып, төҫөн үҙгәрткән йөҙө менән килеп: “Тор, миңә ҡайт”, – тине. Мин -Сәғд-: «Мин һеҙҙең менән яңылышып ултырманыммы?» Шулай итеп, Сәғит: «Дуҫыңа ҡайт», — тигән. Сәғд дауам итте, шунан мин тороп, уның янына ҡайттым, шунан ул Мөхәммәт Әл-Киндий: «Һин [Ибн Ғүмәрҙең] нимә әйткәнен ишетмәнеңме?» Мин: «Улай булғас, нимә тине?» Ул яуап бирҙе: «Уға бер кеше килеп: «Эй, Әбү Абдуррахман! Ҡәғбә исеме менән ант итһәм, мин гонаһлымы? — Ибнү Ғүмәр тағы ла һораны: «Ниңә һин Ҡәғбә менән ант итәһең? Әгәр ҙә ант итһәгеҙ, тимәк, Раббул Ҡәғбә исеме менән ант итегеҙ, сөнки элек Ғүмәр: «Калла Ва Әби» - бер ҡасан да атайым хаҡына әйтмәгән. Шулай итеп, бер көндө ул был антын Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам янында ант итте. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны шелтәләп: «Атаңдың исеме менән йәки Аллаһтан башҡа берәүҙең исеме менән ант итмә, сөнки Аллаһтан башҡа исем менән ант иткән кеше, ысынлап та, ширк ҡылған булыр», — тип шелтәләгән.