Imam Muslim : 5007
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ صُبَيْحٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ جَاءَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ رَجُلٌ فَقَالَ تَرَكْتُ فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُفَسِّرُ الْقُرْآنَ بِرَأْيِهِ يُفَسِّرُ هَذِهِ الْآيَةَ { يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ } قَالَ يَأْتِي النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ دُخَانٌ فَيَأْخُذُ بِأَنْفَاسِهِمْ حَتَّى يَأْخُذَهُمْ مِنْهُ كَهَيْئَةِ الزُّكَامِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ عَلِمَ عِلْمًا فَلْيَقُلْ بِهِ وَمَنْ لَمْ يَعْلَمْ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ مِنْ فِقْهِ الرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ لِمَا لَا عِلْمَ لَهُ بِهِ اللَّهُ أَعْلَمُ إِنَّمَا كَانَ هَذَا أَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا اسْتَعْصَتْ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا عَلَيْهِمْ بِسِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ فَأَصَابَهُمْ قَحْطٌ وَجَهْدٌ حَتَّى جَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنْ الْجَهْدِ وَحَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ اللَّهَ لِمُضَرَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا فَقَالَ لِمُضَرَ إِنَّكَ لَجَرِيءٌ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ لَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ } قَالَ فَمُطِرُوا فَلَمَّا أَصَابَتْهُمْ الرَّفَاهِيَةُ قَالَ عَادُوا إِلَى مَا كَانُوا عَلَيْهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ } { يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ } قَالَ يَعْنِي يَوْمَ بَدْرٍ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek] [Abu Mu'awiyah] eta [Waki'] esan dizkigu. Esan dizkit [Abu Sa'id Al Asyujj] eta [Waki']. Esan digu [Uthman bin Abu Syaibah-ek] [Jarir] esan dizkigu [Al A'masy-rengandik] dena. Guri [Yahya bin Abu Yahya] eta [Abu Kuraib] kontatu digute, Yahyaren testuak, biek diote: Esan digute [Abu Mu'awiyah]-ek [Al A'masy-rengandik] [Muslim bin Shubaih-ek] [Masruq-ek] esan zuen: Norbait etorri zen [Abdullah-rengana] eta esan zion: Norbait utzi nuen meskitan, Koranaren bertsoa bere iritzian oinarrituta interpretatu zuena: 'Beraz, itxaron zeruak benetako laino bat ekartzen duen eguna, jendea estaltzen duena'. -Ad Dukhaan: 10- esan zuen: Piztuerako Egunean, lainoa etorriko da jendearengana eta haien bizitzak katarro bat bezala kenduko ditu. Ondoren, Abdullah-ek esan zuen: Zerbait dakienak adierazi beharko luke eta ez dakienak, esan beharko luke: Allahu a'lam. Pertsona baten ulermen bat da ez dakien zerbaiti Allahu a'lam esatea. Hori - lainoa - gertatu zen Quraysh-ek sallallaahu 'alaihi wa Salam profetari desobeditzen ez ziotenean. Yusuf-en herria bezala gosea pairatzeko otoitz egin zuen. Lehorteak eta nekeak jota zeuden norbaitek zerura begiratu zuen arte, eta laino bat zirudiena ikusi zuen bere eta zeruaren artean nekearen ondorioz eta hezurrak jan zituzten arte. Orduan, norbait sallallaahu 'alaihi wa Salam profetarengana etorri zen eta esan zion: Alaren Mezularia, eskatu barkamena Ala-ri Mudlar-engatik, hil direlako. Mudlar-i esan zion: "Egia esan, arduragabea zara". Abdullah-ek esan zuen: Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek otoitz egin zuen haientzat, eta orduan Ala-k 'azza wajalla-k agerian utzi zuen: "Egia esan, baldin eta - tortura pixka bat ezabatuko badugu. Ziur itzuliko zaretela -ukatu-". -Ad Dukhaan: 10-15- Abdullah-ek esan zuen: Orduan euria eman zitzaien eta oparotasuna aurkitu zutenean, normaltasunera itzuli ziren. Abdullah-ek esan zuen: Orduan Ala 'azza wajalla-k hau errebelatu zuen: 'Beraz, itxaron zeruak benetako laino bat ekarriko duen eguna, gizakiak estaliko dituena. Zigor mingarria da hau'. -Ad Dukhaan: 10- Abdullah-ek esan zuen: Hain zuzen ere, Badr-eko gudua.