Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

Imam Bukhari : 4962

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ ثَوْبِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنْ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ أَبُو طَلْحَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ أَذِنَ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ ثَمَانُونَ رَجُلًا

Ar ôl dweud wrthym [Isma'il] dywedodd; Mae wedi dweud wrthyf [Malik] gan [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] ei fod wedi clywed [Anas bin Malik] yn dweud; Dywedodd Abu Thalah wrth Umm Sulaim, 'Clywais fod llais Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi gwanhau, ac roeddwn i'n gwybod ei fod yn llwglyd. Oes gennych chi unrhyw beth?' Felly cymerodd Umm Sulaim rai rowndiau o wenith allan, tynnodd y cwfl allan, yna gorchuddiodd y bara a'i roi o dan fy nillad. Rhoddodd beth ohono i mi hefyd ac yna anfonodd fi i gyfarfod â'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Fe'i dygais ac fe'i gwelais yn y mosg gyda phobl. Roeddwn i'n sefyll yn eu canol, yna gofynnodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam i mi: 'A anfonwyd chi gan Abu Talhah?' Atebais, 'Ydw'. Gofynnodd eto: 'Trwy ddod â bwyd?' Dywedais, 'Ydw'. Yn olaf, dywedodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wrth y bobl oedd gydag ef ar y pryd: 'Symudwch'. Felly fe adawon nhw ar unwaith - i le Abu Talhah - ac innau rhuthrais ar unwaith o'u blaenau, nes i mi gyrraedd lle Abu Talhah. Felly dywedodd Abu Talha, 'O Umm Sulaim. Yn wir, mae'r Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi dod gyda phobl tra nad oes gennym ni gyflenwadau bwyd i'w diddanu'. Dywedodd Umm Sulaim, 'Mae Allah a'i Negesydd yn gwybod yn well'. Yn olaf, aeth Abu Talhah i gyfarfod â'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Felly croesawodd Abu Talhah y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam nes iddyn nhw ill dau fynd i mewn. Dywedodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'O Umm Sulaim, cymerwch y bwyd sydd gennych chi allan'. Felly cymerodd Umm Sulaim y bara allan. Yna gorchmynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam iddo gael ei falu tra bod Umm Sulaim yn tylino'r samin fel dysgl ochr i fara. Yna darllenodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa sallam rywbeth iddo yn ôl ewyllys Allah. Ar ôl hynny dywedodd: 'Caniatáu deg o bobl'. Yna caniataodd iddynt a bwytasant nes eu bod yn llawn ac aethant allan. Dywedodd eto: 'Caniatáu deg o bobl eraill'. Caniataodd iddynt fwyta nes eu bod yn llawn ac aethant allan. Dywedodd eto: 'Caniatáu deg o bobl eraill'. Caniataodd iddynt fwyta nes eu bod yn llawn ac yna aethant allan. Ar ôl hynny, caniataodd i ddeg o bobl eraill. Yn olaf bwytasant i gyd ac roeddent yn llawn. Er bod eu nifer yn wyth deg o bobl.