Makanan sedikit barokah untuk orang banyak
Imam Bukhari : 3313
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَلَاثَتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا
Dywedodd [Abdullah bin Yusuf] wrthym [Malik] gan [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] ei fod wedi clywed [Anas bin Malik] yn dweud; 'Dywedodd Abu Talhah wrth Umm Sulaim: "Clywais lais Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn wan iawn, a deallais fod hynny'n arwydd ei fod yn llwglyd. Oes gennych chi unrhyw beth?" Dywedodd Umm Sulaim; "Ydw, mae gen i." Felly cymerodd Umm Sulaim rai torthau o fara gwenith allan, a chymryd darn o'i gorchudd, a defnyddiodd ran ohono i lapio'r bara, yna rhoddodd ef o dan fy llaw a lapio ymyl arall ei gorchudd o'm cwmpas, yna anfonodd fi at Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno). -Anas bin Malik- dywedodd; 'Felly es i ffwrdd gyda'r bara a dod o hyd i Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn y mosg gyda rhai pobl. Safais o'u blaenau, a gofynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i mi: 'A gawsoch chi eich anfon gan Abu Talha?'. Atebais; 'Ydw'. Gofynnodd eto: 'Beth wyt ti'n ei olygu wrth ddod â bwyd?'. Atebais eto; 'Ydw'. Felly dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Pwy bynnag sydd eisiau bod gydag ef, sefwch i fyny'. Gadawodd ef a gadewais innau hefyd gyda nhw nes i ni ddod at Abu Talhah ac yna rhoddais wybod i Abu Talhah. Dywedodd Abu Talha; 'O Umm Sulaim, mae'r Proffwyd sallallahu 'alaihi wasallam wedi dod gyda grŵp tra nad oes gennym ni ddim i'w bwydo'. Dywedodd Umm Sulaim; 'Mae Allah a'i Negesydd yn gwybod yn well'. Felly aeth Abu Talhah i gyfarfod â'r Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam a chroesawodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ef, yna daeth Abu Talhah i mewn gydag ef, yna dywedodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Dewch yma â'r hyn sydd gennych, O Umm Sulaim'. Felly daeth Umm Sulaim â bara a gorchmynnodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) iddo ddinistrio'r bara. Tylino'r bara yn ddarnau bach hefyd a'i wneud yn ddysgl ochr. Yna dywedodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam y frawddeg fel yr oedd Allah eisiau iddi gael ei dweud a dywedodd: 'Rhowch ganiatâd i fynd i mewn i ddeg o bobl'. Felly caniatawyd iddynt ddod i mewn, bwyta nes eu bod yn llawn ac yna mynd allan. Yna dywedodd eto: 'Rhowch ganiatâd mynediad i ddeg o bobl'. Felly caniatawyd iddynt fynd i mewn, yna bwytasant nes eu bod yn llawn a gadael. Yna dywedodd eto: 'Rhowch fynediad i ddeg o bobl.' Felly bwytaodd y grŵp nes eu bod yn llawn. Bryd hynny roedd y grŵp yn rhifo saith deg neu wyth deg o bobl.