Ketika seorang wanita dari suku Makhzum mencuri, Nabi menegakkan hukum dengan memotong tangannya tanpa pandang bulu

Imam Muslim : 3197

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لِحَرْمَلَةَ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الَّتِي سَرَقَتْ فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمَهُ فِيهَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَمَّا كَانَ الْعَشِيُّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاخْتَطَبَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمْ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَإِنِّي وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ثُمَّ أَمَرَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقُطِعَتْ يَدُهَا قَالَ يُونُسُ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَحَسُنَتْ تَوْبَتُهَا بَعْدُ وَتَزَوَّجَتْ وَكَانَتْ تَأتِينِي بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرْفَعُ حَاجَتَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَتْ امْرَأَةٌ مَخْزُومِيَّةٌ تَسْتَعِيرُ الْمَتَاعَ وَتَجْحَدُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُقْطَعَ يَدُهَا فَأَتَى أَهْلُهَا أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَكَلَّمُوهُ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَيُونُسَ

Һәм миңә [Әбү Әт Сахирға] һәм [Хармала бин Яхъяға] әйтелде һәм был Һармаланың лафаҙы, улар икеһе лә әйтте; беҙгә [Ибн Ваһбҡа] хәбәр итте, ул әйтте; миңә [Юныс бин Йәзид] [Ибн Шиһабтан] хәбәр итте, ул әйтте; миңә [Ғүрүә бин Әз Зөбәйер] [Ғәйсиә] пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдән хәбәр итте, тип, Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм заманында Мәккә ҡалаһын яулап алғанда, Ҡөрәйш халҡы ҡатын-ҡыҙ - уларҙы - кем тигән проблема тураһында буталып ҡалған. Шуға күрә улар: «Был проблема тураһында Аллаһ Илсеһенә зарланырға кем баҙнат итер ине?» Һуңынан ҡайһы берҙәре: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең иң яратҡан кешеһе Усамах бин Зәидтән башҡа кем булыр», — тип тәҡдим итте. Һуңынан ҡатын-ҡыҙға ҡаршы Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм һәм Усамах бин Зәйет үҙенең проблемаһы тураһында уға зарлана, ҡапыл Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләмдең йөҙө ҡыҙарып китә һәм әйтә: «Һеҙ Аллаһ Тәғәләнең ҡанунында шәфәғәт -еңеллек- һорарға йыйынаһығыҙмы -был булған е!» Шуға күрә Усама уға: «Зинһар, ғәфү ит мине, эй, Аллаһ илсеһе», — тигән. Төштән һуң Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм тороп хөтбә һөйләне, Аллаһты Уға лайыҡлы һынау менән маҡтағандан һуң: «Әммә Бәҙү», — тине. Ысынында, һеҙгә тиклемге халыҡты юҡ иткән нәмә шул булды: хөрмәтле - хөрмәтле - кеше уларҙан урлаһа, улар был хәлгә юл ҡуйҙы. Әммә араларында көсһөҙ, ерәнес кеше урлашып тотолһа, шунда уҡ уға яза бирәләр. Ҡулында йәнем булғанға ант итәм, әгәр Фатима бинт Мөхәммәт урлаһа, мин уның ҡулын үҙем ҡырҡып ташлар инем». Ахырҙа ул урлаған ҡатынға ҡуша, шунан ҡатындың ҡулдарын ҡырҡа. [Юныс] әйтте; [Ибн Шиһаб] әйтте; [Уруа] әйтте; [Ғәйсиә] әйтте: «Шул ваҡиғанан һуң ҡатын насүһә тәүбә ҡылып, кейәүгә сыҡты, тик бер көндө ул миңә килеп, үҙенең үтенесен Аллаһ Рәсүленә тапшырыуҙа ярҙам һораны, шунан һуң мин уның үтенесен үтәнем». Ә беҙгә [Ғәбд бин Хөмәйд] беҙгә [Әз Зөһриҙән] [Мәғмәрҙе] [Әз Зөһриҙән] [Уруахтан] [Ғәйсәнән] һөйләгәнен һөйләгәс, ул: «Бер ваҡыт Мәхзүмиә ҡатыны бер әйбер бурысҡа алған, шунан һуң ул әйберҙең үҙенеке икәнен таныған. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм уның ҡулдарын ҡырҡырға ҡуша, шуға күрә ҡатындың ғаиләһе Усама бин Зәйет менән осрашып, ҡатындың проблемаһына зарлана. Өсмәмә шунан был хаҡта Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә зарлана, шунан Ләйит һәм Юныстың хәҙистәрен телгә ала.