Ancaman bagi orang yang tidak menunaikan zakat harta, hartanya akan menjadi siksa yang membebaninya
इमाम मुस्लिम : 1648
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلَّا أُحْمِيَ عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُجْعَلُ صَفَائِحَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبِينُهُ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلَّا بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ فَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلَا جَلْحَاءُ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولَاهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ قَالَ سُهَيْلٌ فَلَا أَدْرِي أَذَكَرَ الْبَقَرَ أَمْ لَا قَالُوا فَالْخَيْلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا أَوْ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا قَالَ سُهَيْلٌ أَنَا أَشُكُّ الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ فَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَلِرَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَيُعِدُّهَا لَهُ فَلَا تُغَيِّبُ شَيْئًا فِي بُطُونِهَا إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرًا وَلَوْ رَعَاهَا فِي مَرْجٍ مَا أَكَلَتْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا أَجْرًا وَلَوْ سَقَاهَا مِنْ نَهْرٍ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ تُغَيِّبُهَا فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ حَتَّى ذَكَرَ الْأَجْرَ فِي أَبْوَالِهَا وَأَرْوَاثِهَا وَلَوْ اسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ تَخْطُوهَا أَجْرٌ وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا تَكَرُّمًا وَتَجَمُّلًا وَلَا يَنْسَى حَقَّ ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا وَأَمَّا الَّذِي عَلَيْهِ وِزْرٌ فَالَّذِي يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَبَذَخًا وَرِيَاءَ النَّاسِ فَذَاكَ الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ قَالُوا فَالْحُمُرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيَّ فِيهَا شَيْئًا إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْجَامِعَةَ الْفَاذَّةَ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ } و حَدَّثَنَاه قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ سُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ بَدَلَ عَقْصَاءُ عَضْبَاءُ وَقَالَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَظَهْرُهُ وَلَمْ يَذْكُر جَبِينُهُ و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا لَمْ يُؤَدِّ الْمَرْءُ حَقَّ اللَّهِ أَوْ الصَّدَقَةَ فِي إِبِلِهِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ
आणि मला [मुहम्मद बिन अब्दुल मलिक अल-उमवी यांनी] सांगितले. आम्हाला [अब्दुल अजीज बिन अल-मुख्तार यांनी] सांगितले. आम्हाला [सुहै्ल बिन अबू शालिह यांनी] त्यांच्या वडिलांकडून [अबू हुरैरा यांनी] सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: "कोणताही संपत्तीचा मालक जो आपली जकात भरत नाही, त्यासाठी पुनरुत्थानाच्या दिवशी नरकाग्नीत तापवलेला लोखंडी कांटो तयार केला जाईल आणि तो त्याच्या बाजूला, कपाळावर व पाठीवर दाबला जाईल." जोपर्यंत अल्लाह आपल्या सेवकांमध्ये अशा दिवशी न्याय करील, ज्याची मुदत या जगातील एका दिवसाच्या तुलनेत पन्नास हजार वर्षे असेल. तेव्हाच त्याचा स्वर्गाकडे किंवा नरकाकडे जाणारा मार्ग उघड होईल. आणि उंटांचा मालक जो आपल्या उंटांवरील देय (जकात) भरण्यास अनिच्छुक असतो, त्याला (प्रलय दिनी) एका सपाट जागेवर पसरवले जाईल, मग त्या उंटांनी त्याला रेटून चाबतील. प्रत्येक वेळी शेवटचा उंट त्याच्यावरून गेल्यावर, पहिला उंट पुन्हा त्याच्यावरून जाईल. असेच ते चालू राहील जोपर्यंत अल्लाह एका दिवशी मानवजातीमधील वाद मिटवत नाही, ज्याची मुदत (या जगात) पन्नास हजार वर्षांच्या बरोबरीची असेल, आणि तेव्हाच त्याला आपला मार्ग दिसेल, तो स्वर्गाकडे आहे की नरकाकडे. आणि ज्या बकरीचा मालक त्याचा जकात भरत नाही, तो प्रलय दिनी एका सपाट पृष्ठभागावर पसरवला जाईल, जिथे बकरी त्याच्यावर त्यांच्या खुरांनी पाय ठेवतील आणि त्यांच्या शिंगांनी त्याला घायाळ करतील. त्या बकरींमध्ये एकही वाकडे शिंग असलेली नाही, आणि एकही शिंग नसलेलीही नाही. शेवटची बकरी त्याच्यावरून गेल्यावर, पहिली बकरी परत येऊन त्याच्यावरून जाते. हे असेच चालू राहते तोपर्यंत अल्लाह एका दिवशी मनुष्यांचे व्यवहार निपटवतो, ज्याची कालावधी (या जगात) पन्नास हजार वर्षांच्या बरोबरीची असते, आणि तेव्हाच त्याला त्याचा मार्ग दिसेल, तो स्वर्गाकडे आहे की नरकाकडे." सुहै्ल म्हणाले, "मला माहीत नाही की त्याने गायचा उल्लेख केला की नाही." मग सहचार्यांनी विचारले, 'घोड्याबद्दल काय, अल्लाहचे प्रेषित?' त्यांनी उत्तर दिले: 'घोड्याच्या कपाळावर पुनरुत्थान दिनापर्यंत पुण्य बांधलेले असते. घोडे तीन प्रकारचे असतात: ज्याचा मालक पुण्य मिळवतो, जो ढाल म्हणून काम करतो, आणि ज्याचा मालक पाप करतो.' ज्या घोड्याच्या मालकाला बक्षीस मिळते, तो घोडा म्हणजे अल्लाहच्या धर्माचे रक्षण करण्यासाठी आणि अल्लाहच्या मार्गावर जिहाद करण्यासाठी तयार केलेला घोडा. अशाप्रकारे, घोडा जे काही खातो, ते मालकाच्या चांगल्या कर्मांमध्ये नोंदवले जाते, घोड्याने खाल्लेल्या प्रमाणात. जर तो त्याला चरायला सोडला तर त्याने जेवढे खाईल, तेवढ्या प्रमाणात त्याच्या मालकासाठी पुण्य लिहून ठेवले जाते. जर घोड्याला नदीतून पाणी प्यायला दिले तर त्याने जेवढे पाणी प्याले, तेवढ्या प्रमाणात त्याच्या मालकासाठी पुण्य लिहून ठेवले जाते. जर घोड्याची लगाम तुटून तो उंच ठिकाणी धावून गेला, तर घोड्याने प्रवास केलेल्या अंतराइतके त्याच्या मालकासाठी पुण्य लिहून ठेवले जाते. ज्या घोड्याबद्दल ज्याने त्याला आपल्या मालकासाठी ढाल म्हणून वापरले आहे, तोच घोडा आहे ज्याने घोड्याला अल्लाहचे हक्क विसरल्याशिवाय सन्मान आणि शोभा म्हणून ठेवले आहे—म्हणजेच त्याचा सवारीसाठी वापर करणे आणि सुखाच्या किंवा कष्टाच्या काळात त्याचे अन्न सुनिश्चित करणे. ज्या घोड्याचा मालक पाप करेल, तो घोडा म्हणजे ज्याला फक्त दिखाव्यासाठी आणि लोकांना दाखवण्यासाठी ठेवले जाते; अशा व्यक्तीसाठी, तो घोडा पापाचे कारण बनतो." सहाबांनी पुन्हा विचारले, "गधा विषयी काय, ऐ अल्लाहचे प्रेषित?" त्यांनी उत्तर दिले: "गध्याबद्दल अल्लाहने या संक्षिप्त परंतु सर्वसमावेशक आयताशिवाय काहीही प्रकट केलेले नाही: 'जो कोणीही सरसकट बियाणेइतक्या वजनाचा चांगुलपणाचा कर्म करतो, त्याला त्याचे प्रतिफल नक्कीच दिसेल.'" आणि जो कोणीही तीळबियाच्या दाण्याइतके लहान पाप करेल, त्याला त्याचेही प्रतिफल नक्कीच दिसेल.'" आणि हे आम्हाला [कुतायबा बिन सा'द] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [सुहैला] कडून [अब्दुल अजीज अद-दारावर्दी] यांनी या प्रेषण साखळीसह सांगितले, आणि त्यांनीही हा हदीस वर्णन केला. आणि मला [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन बाजी'] यांनी सांगितले. आम्हाला [यजीद बिन जुराई'] यांनी सांगितले. आम्हाला [रौह बिन अल-कासिम] यांनी सांगितले. आम्हाला [शुहै्ल बिन अबू शालिह] यांनी या हदीसच्या साखळीसह सांगितले, आणि त्यांनी सांगितले: त्यांनी 'अकशा' ऐवजी 'अदल्बा' वापरले. आणि त्याने असेही सांगितले: "मग ते त्याच्या बाजूला आणि पाठीवर इस्त्री केले गेले." आणि त्याने "जाबिनुहु (त्याचा कपाळ)" असा उल्लेख केला नाही. आणि हे मला [हaroon bin Sa'id अल-ऐली] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [ibn wahb] यांनी सांगितले. मला [amru bin harith] यांनी कळवले की [बुकैर] यांनी [ज़क्वान] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांच्याकडून, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडून कथन केले की त्यांनी म्हटले: "जर एखादा नोकर अल्लाहचे हक्क किंवा आपल्या उंटाची जकात (दान)…" मग त्यांनी ही हदीस सुहै्ल यांनी त्यांच्या वडिलांकडून सांगितल्याप्रमाणेच कथन केली.
पुष्टी करणारी हदीस :
इमाम अहमद : 5471, 5932, 6159, 7247, 7395, 7739, 7973, 8126, 8344, 8619, 8714, 9161, 10376, 10497, 20431, 20433
इमाम बुखारी : 1367, 2648, 3373, 4580, 4581, 5962, 6809
इमाम मुस्लिम : 1647, 1648, 1649, 1650, 1652
इमाम अबू दाऊद : 1414
इमाम तिर्मिधी : 2938
इमाम नसाई : 2398, 2411, 2413, 2435
इमाम इब्न माजह : 1774, 1775, 4119, 4120, 4121
इमाम दारिमी : 1565, 1566