इमाम बुखारी : 4580

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ لِثَلَاثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ فِي الْمَرْجِ وَالرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٍ وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ فَهِيَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ أَجْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلَا ظُهُورِهَا فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِئَاءً وَنِوَاءً فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحُمُرِ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيَّ فِيهَا إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةَ الْجَامِعَةَ{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }

हे आम्हाला [इस्माईल बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [मालिक] यांनी [ज़ैद बिन असलम] यांच्याकडून, [अबू शालिह अस्-शयमान] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांच्याकडून सांगितले की, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "घोडे पाळणाऱ्या लोकांचे तीन प्रकार आहेत. अर्थात्: प्रथम, ज्याच्या माध्यमातून तो चांगल्या कर्मांचे फळ मिळवतो. दुसरे, ज्याचा घोडा सन्मान रक्षणासाठी (समाधान, निराकरण साधन) म्हणून काम करतो. शेवटचा म्हणजे, ज्याच्याकडे घोडा असतो, परंतु त्याला फक्त पापच मिळते. ज्याला पवित्र बक्षीस मिळते, तो म्हणजे जो घोड्याचा वापर अल्लाहच्या मार्गात करतो आणि नंतर त्याला एखाद्या तलावाच्या किंवा बागेच्या काठावर सोडतो; तो जे काही खातो किंवा पितो, ते सर्व त्याच्यासाठी चांगुलपणाचा स्रोत ठरते. किंवा तो घोड्याला एखाद्या ठिकाणी सोडतो, आणि घोडा एक-दोन टेकड्यांवर चढतो; त्याचे खुरछाप किंवा त्याचे शेणही त्याच्यासाठी चांगुलपणाचा स्रोत ठरते. आणि जर घोडा एखाद्या ओढ्यावरून पाणी पितो, जरी त्याच्या मालकाचा त्याला पाणी देण्याचा हेतू नसला, तरीही ते त्याच्यासाठी पुण्यकर्म मानले जाते. या कारणास्तव, त्याचा मालक भरपूर पुण्य मिळवेल. मग एक असा माणूस आहे ज्याच्याकडे संपत्ती मिळवण्याच्या साधनासाठी आणि आपला सन्मान राखण्यासाठी घोडा असतो, तरीही तो घोड्याच्या मान आणि पाठीवर अल्लाहचे स्मरण करणे विसरत नाही; मग तो घोडा त्याच्या गरजा पूर्ण करेल. मग तिसरा असा आहे जो घोडा गर्व आणि दिखाव्यासाठी ठेवतो; आणि त्या कारणाने तो पाप करतो." मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना गाढवाबद्दल विचारले गेले. त्यांनी उत्तर दिले: "अल्लाहने त्याच्याबद्दल एकही आयत (वचन) उघडकीस आणले नाही, फक्त एकच आहे ज्याचा अर्थ व्यापक आणि सर्वसमावेशक आहे: 'FAMAN YA'MAL MITSQAALA DZARRAH KHAIRAN YARAH, आणि जो धूळकणाइतके पाप करील, तो तेही पाहील (जो धूळकणाइतके चांगले कर्म करील, त्याला त्याचे फळ मिळेल, आणि जो धूळकणाइतके वाईट कर्म करील, त्याला त्याचे वाईट परिणाम नक्कीच भोगावे लागतील).'"