इमाम बुखारी : 6809

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ لِثَلَاثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ مِنْ الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٍ وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ وَهِيَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ أَجْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلَا ظُهُورِهَا فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ وَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحُمُرِ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيَّ فِيهَا إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةَ الْجَامِعَةَ{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }

आम्हाला [इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [मालिक] यांच्याकडून, [ज़ैद बिन असलम] यांच्याकडून, [अबू शालीह अल-असीमान] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांच्याकडून कथन केले की, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'तो घोडा तीन लोकांसाठी आहे; पहिल्यासाठी ते पुण्य मिळवते; दुसऱ्यासाठी ते निराकरण साधन आहे; आणि तिसऱ्यासाठी ते पाप आणते. ज्या घोड्यामुळे पुण्य मिळते, तो असा घोडा आहे ज्याचा मालक त्याला अल्लाहच्या मार्गात बांधतो, मग त्याला एखाद्या मोठ्या चरभूमीत किंवा बागेत चरायला सोडतो; अशाप्रकारे, घोडा चरभूमीत किंवा बागेत जे काही खातो, ते सर्व त्याच्यासाठी पुण्याच्या कर्मात नोंदवले जाते, आणि जर घोडा चरण्यात फिरत असताना एक-दोन पावले पुढे टाकतो, तर त्याचे ठसे आणि शेणही त्याच्यासाठी पुण्यकर्म म्हणून नोंदले जातात; आणि जर घोडा नदी ओलांडून पाणी पितो, जरी मालकाचा त्याला पाणी देण्याचा हेतू नसला तरीही, तेही त्याच्यासाठी पुण्यकर्म म्हणून गणले जाते; हे सर्व त्याच्यासाठी बक्षीस म्हणून मोजले जाते. दुसरे घोडे ते आहे जे माणूस उपजीविकेसाठी आणि आपला सन्मान राखण्यासाठी बांधतो, आणि त्याने त्याचे दोर आणि पाठीवरील हक्क अल्लाहचे दुर्लक्षित केलेले नसतात; मग ते घोडे त्याच्यासाठी उपजीविकेचे साधन बनते. तिसऱ्या घोड्याबद्दल तर तो असा आहे की एखादा माणूस फक्त अभिमान दाखवण्यासाठी आणि दिखाव्यासाठी बांधतो; हा त्याच्यावर एक ओझे आहे. आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना एकदा गाढवाबद्दल विचारले गेले होते. त्यांनी फक्त उत्तर दिले: 'अल्लाहने मला याबद्दल या संक्षिप्त आयताशिवाय काहीही प्रकट केलेले नाही: "जो एखादा कणाभर चांगुलपणा करील, अल्लाह त्याला पाहील; आणि जो एखादा कणाभर वाईट करील, तोही त्याला पाहील"' (कुरआन 99:7–8).